|
LISTA ZMARŁYCH
A-J | K-P | R-Ż
RAK Jan, st. strz.
(1902-1985)
Ur.
11 maja 1902 r. w Lubanii. Zmarł 11 grudnia 1985 r. w Montrealu. c-4,
AF-416
RAK Stanisława z
domu Jenderowicz (1911-1992)
Ur.
29 września 1911 r. Żona Jana Raka. Zmarła 11 maja 1992 r. w Montrealu. c-4,
AF-416
RAMZA Zygmunt, por. (1897-1975)
Służył
w II Korpusie gen. Andersa. c-3,
AA-1811
RĄCZKA Jadwiga J. zob. Schwetlich
Jadwiga J.
RELISZKO Zygmunt, ppłk, KN, KW (1899-1956)
Ur.
1 maja 1899 r. Udział w wojnie 1918-1920. Wyróżnił się na froncie w 1919
r., będąc pchor. w załodze Pociągu Panc. Nr 4 "Groźny". Oficer
piechoty. Skończył Rembertów. Służył w 76 Lidzkim P.P. im. Ludwika Narbutta
w Grodnie i w 67 P. P. w Brodnicy. W kampanii wrześniowej mjr Reliszko był
z-cą d-cy Baonu Fortecznego "Mikołów", broniącego odcinka frontu
we wsi Mokra na Śląsku. Pod koniec września ze swoim oddziałem przedostał
się, przez zajęte przez Niemców tereny, do lasów augustowskich. Uniknął
niewoli. W Warszawie zorganizował placówkę wywiadowczą "Zygmunt",
która za pośrednictwem ambasady japońskiej przekazywała meldunki do
placówki Oddz. II w Berlinie. Meldunki te przez Stockholm docierały do
Sztabu N.W. w Londynie. Po ataku Niemców na ZSSR mjr Reliszko ps. "Zygmunt", odkomenderowany do
"Wachlarza", zorganizował IV Odcinek i został z-cą d-cy. Potem
przeszedł do NSZ. Po wojnie uszedł przed NKWD do Szwecji, skąd wyemigrował
do Kanady. Zmarł w lutym 1956 r. w Montrealu. a-7,
O-96
REWERS Feliks, kan. (1919-1997)
Ur.
10 stycznia 1919 r. w Bochlewie, pow. Słupca, woj. poznańskie. Syn
Stanisława i Joanny Zimnawoda. Ukończył Technikum Zawodowe w Bydgoszczy. Po
Wrześniu deportowany z Horochowa na Wołyniu do ZSSR. Na mocy układu
Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen.
Andersa 27 marca 1942 r. i przydzielony został do 7 DP. Służył w APW w
Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Uczestnik kampanii włoskiej II
Korpusu od 13 grudnia 1943 r.
do 2 maja 1945 r. w szeregach 2 Karp.PAL 3 DSK.
Zdemobilizowany we Włoszech 21 października 1946 r. przybył do Kanady na emigrację 20 listopada 1946
r. Zatrudniony w przemyśle pracował jako plastyk modelarz. Należał
do Royal Canadian Legion Br.
98. Zmarł 17
stycznia 1997 r. d-8, MZ-554
REYMER-KRZYWICKI
Stanisław, F/Lt,
pil. (1911-1963)
Odkomenderowany
z RAF do RAFFC (45 Grupa Transportowa w Dorvalu) latał w "Moście
Atlantyckim" do 1944 r. Wrócił do RAF i 11 października 1944 r.
zameldował się w 301 Dyw. Bombowym Ziemi Pomorskiej "Obrońców
Warszawy" w Campo Casale (Brindisi). Latał na Liberatorach ze zrzutami
do Polski, Jugosławii, Grecji i do płn. Włoch. Do Polski latał 4 razy, do
Jugosławii i Grecji raz, a do Włoch 9 razy. W 301 Dyw. wylatał 93.35
godziny. Dla 301 Dyw. dzień 28 lutego 1945 r. był ostatnim dniem
operacyjnym w lotach specjalnych. Personel 301 Dyw. przeniesiono do W.
Brytanii. Dywizjon, przezbrojony na samoloty Warwick III, stał się
dywizjonem transportowym z bazą w Blackbushe, Bergshire. Po wojnie
Reymer-Krzywicki wyemigrował do Kanady. Zmarł w 1963 r. w Montrealu. a-8,
O-356
RILEY Lizzie zob. Winiarz Lizzie
ROBAK Marcin, kpr. (1896-1973) c-4,
AA-1449
ROJEWSKA Irena z
domu Szcześniak (1922-1994)
Żona
Krzysztofa Rojewskiego c-8,
MZ-356
ROJEWSKI
Krzysztof, por.
(1917-2000) c-8,
MZ-356
ROMANOWSKA Irena Zofia z domu Grzymalska 1°v
GRAFF (1911-1981)
Ukończyła
seminarium nauczycielskie i kursy pielęgniarskie Czerwonego Krzyża. Przed wojną żona płk. Tadeusza Graffa, d-cy 29 PAL w Grodnie. Po Wrześniu deportowana do ZSSR z
matką, córeczką i pasierbem Andrzejem. W Związku Sowieckim straciła męża,
ojca, brata i córeczkę. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniona z zesłania
wstąpiła do sanitariatu przy d-twie tworzącej sią Armii gen. Andersa. Po
ewakuacji na Środkowy Wschód zastępczyni przełożonej Szpitala Nr 2. W II
Korpusie we Włoszech była przełożoną Szpitala Nr 7. Po wojnie wyszła za mąż
za rtm. Jana Romanowskiego w 1946 r. i dzieliła z nim dalszy los. W
Montrealu czynna społecznie, a specjalnie w szkolnictwie polskim.
Długoletnia prezeska Rady Szkolnej i kierowniczka sobotniej polskiej szkoły
im. Emilii Plater. Zmarła 31 stycznia 1981 r. w Montrealu. b-2i,
RG-124
ROMANOWSKI Bernard Jan zob. Wola-Romanowski Bernard Jan
ROMANOWSKI Jan, rtm., KW, inż. mech. (1916-1997)
Ur.
12 stycznia 1916 r. w Horożance, woj. tarnopolskie. Po ukończeniu gimnazjum
w Stanisławowie odbył służbę wojskową w SPRK w Grudziądzu, a na praktykę przydzielony
został do 6 P. Uł.
Kaniowskich w Stanisławowie. Rozpoczęte studia w 1936 r. na Wydziale
Mechanicznym Politechniki Lwowskiej przerwała mu mobilizacja w sierpniu
1939 r. Brał udział w kampanii wrześniowej, po czym przekroczył granicę
węgierską i został internowany. Uciekł z obozu i przez Jugosławię i Włochy
dotarł do Francji, skąd przybył jako emisariusz do Lwowa. W potyczce z
patrolem sowieckim pod Kołomyją w sierpniu 1940 r. ciężko ranny został aresztowany. Więziony we
Lwowie na Butyrkach i w Moskwie na Łubiance. Skazany na karę śmierci.
Ułaskawiony na mocy układu Sikorski-Majski wstąpił do tworzącej się Armii
gen. Andersa. Adiutant płk. Okulickiego i gen. Bohusz-Szyszko. Adiutant bojowy
gen. Andersa. Przeszedł cały szlak bojowy II Korpusu we Włoszech. Po
demobilizacji w Anglii ukończył studia na angielskiej Politechnice w Londynie i otrzymał dyplom inż. mech. w 1950 r. Na emigracji w
Kanadzie od stycznia 1957 r. Pracował jako inżynier w biurze projektów. Był
członkiem Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1963 r.
Należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł 31 maja 1997 r. w Montrealu. b-2i, RG-124
ROMER Maria Antonina z domu Józefowska, plut. pchor.
(1912-1994)
Ur.
10 lutego 1912 r. w Kijowie. Żona Stefana Józefa Romera. Przydzielona do
C.W.Br.Panc. Po wojnie wyemigrowała z mężem do Kanady. Należała do SPK Koło
Nr 7 od stycznia 1966 r. Zmarła 18 września 1994 r. b-1iv,
RG-1036
ROMER Stefan
Józef, ppor.
(1907-1990)
Ur.
12 maja 1907 r. w Wierzbicy, pow. Rawa Ruska, woj. lwowskie. Ostatni
przydział wojskowy: 8 Komp. Warszt. w organizującej się 4 DP we Francji.
Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od stycznia
1966 r. Zmarł w 1990 r. b-1iv,
RG-1036
ROZAŃSKI Romuald, sierż. (1914-1979)
Zmarł
17 stycznia 1979 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC. c-1, AC-1465
ROZWADOWSKI
Witold, strz. (1907-1987) d-4,
AF-627
RUSSEL Anna z domu Smitke 1°v Garapich, st. strz. (1902-1996)
Ur.
w 1902 r. we Lwowie. Po Wrześniu straciła męża Garapicha, aresztowanego we
Lwowie i rozstrzelanego przez NKWD. W 1940 r. deportowana została z synem
ze Lwowa do Kazachskaja SSR. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniona z zesłania wstąpiła w Jangi-Jul w Uzbekistanie do formującej się
Armii gen. Andersa. Ewakuowana do Iranu opiekowała się polskimi dziećmi w
Isfahanie. W APW była kierowniczką
kasyn oficerskich. Wyszła za mąż za Herberta Russel, oficera Armii
Brytyjskiej. Po demobilizacji wyemigrowała z mężem najpierw do Ameryki
płd., a następnie do Kanady. Czynna społecznie w Montrealu. Zmarła 19
czerwca 1996 r. b-1iv,
RG-664
RUSSEL Herbert John, Col . (1902-1988)
Oficer
armii brytyjskiej. Mąż
Anny z domu Smitke 1°v Garapich. b-1iv,
RG-664
RYBIKOWSKI Michał,
płk dypl., VM 4
kl, VM 5 kl, KN, KW, OBE (1900-1991)
Ur.
3 lutego 1900 r. w Rokanach na Kresach. Udział w wojnie 1918-1920. Wyróżnił
się jako pchor. w 85 P.P. na froncie w 1920 r. Instruktor w SPP w
Ostrowie-Komorowie (1927-1930). Absolwent Wyższej Szkoły Wojennej w
Warszawie XI promocji (1930-1932). Oficer Sztabu 7 DP (1933). Oficer Oddz.
II Szt. Gł. (1933-1939). As polskiego wywiadu na Niemcy i szef Ekspozytury
"L" Oddziału II w Bazie "Anna" w Stockholmie. Ps.: Adam
Michałowski, Andrzej Paszkowski, Ian Jacobsen, Peter Iwanow (1940-1943). Z
końcem grudnia 1943 r. odwołany do Londynu i przeniesiony do II Korpusu we
Włoszech. D-ca 5 Batalionu Strzelców Karpackich na froncie włoskim w
Apeninach, szef Sztabu 3 DSK, d-ca 2 Bryg. Strzelców Karpackich
(1944-1946). Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Do ZWPimJP
należał od września 1949 r. Członek SPK Koło Nr 7 od marca 1952 r. Był
również członkiem Koła AK. Zmarł 27 stycznia 1991 r. w Montrealu. d-6, AF-929
RYCHLAK Wacław, por. (1921-1981) d-1,
AC-1701
RYCHLICKI
Bolesław, F/Lt,
pil. (1915-1994)
Po
Wrześniu przedostał się do Francji. Brał udział w kampanii francuskiej.
Pilot Klucza III, przydzielonego do Groupe de Chasse III/6 na lotnisku
Wez-Thisy pod Reims (Marne). Klucz ten zestrzelił 5 samolotów niemieckich
bez własnych strat. Pod koniec maja dywizjon przesunięty został do
Coulommiers (Seine-et-Marne). W czerwcu odszedł na front włoski, skąd w
połowie czerwca piloci odlecieli do Perpignan (Pyrénées-Orientales), a
następnie do Algieru. W Anglii służył w 316 Dyw. Myśliwskim Warszawskim. Po
wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do 310 Skrzydła "Wilno".
Zmarł w 1994 r. b-1i, RG-1517
RZENIECKI
Zdzisław, strz.
(1923-1997) d-8,
MZ-588
RZONCA Mieczysław,
st. strz.
(1919-1985)
Po
Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z
zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na
Środkowy Wschód służył w APW. Żołnierz II Korpusu. Na emigracji w Kanadzie.
Zmarł w 1985 r. w Montrealu. d-4,
AF-355
SANGOWICZ Jadwiga
Maria z domu Korzewnikow, dr med.
(1920-1974)
Uczęszczała
do Gimnazjum SS. Niepokalanek w Słonimie. Ukończyła liceum matematyczno-przyrodnicze
i otrzymała świadectwo dojrzałości w Liceum im. Tadeusza Kościuszki w
Słonimie w 1939 r. Na krótko przed wojną zdała egzamin wstępny i została
przyjęta na Wydział Medycyny Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Po
ataku Niemców na ZSSR koniecznie chciała studiować medycynę. Razem więc z
koleżanką Lidią Gowor przeszła przez zielone granice Polski,
Czechosłowacji, Austrii i dotarła do Szwajcarii po 20 dniach podróży.
Skończyła medycynę na Uniwersytecie w Bernie. Wyszła za mąż w Szwajcarii za
Mieczysława Sangowicza i razem z rodziną wyemigrowała do Kanady w 1951 r.
Praktykowała w szpitalu Hôtel Dieu. Wykładała psychiatrię na Uniwersytecie
McGill i w Allan Memorial Institute of Psychiatry. Profesor psychiatrii na
Uniwersytecie Montrealskim. Zmarła
w lutym 1974 r. w Montrealu. c-4,
AA-1553
SANGOWICZ
Mieczysław, ppor.,
dr fil., dziennikarz
(1915-1992)
Ur.
2 stycznia 1915 r. w Mińsku Litewskim. Absolwent Wyższej Szkoły
Dziennikarskiej w Warszawie. Doktoryzował się na szwajcarskim Uniwersytecie
we Fryburgu. Brał udział w kampanii francuskiej w szeregach 2 DSP.
Internowany w Szwajcarii. Ukończył dywizyjny kurs SP we Fryburgu, mianowany
podporucznikiem. Redaktor gazety Pod prąd, wydawanej w Szwajcarii.
Założyciel i członek SPK w Szwajcarii. Po wojnie na emigracji w
Kanadzie od 1951 r. Początkowo
był wykładowcą na Wydziale Studiów Słowiańskich Uniwersytetu
Montrealskiego. Natępnie przez wiele lat był spikerem radiowym i autorem
audycji, nadawanych w j. polskim z Kanady do Polski. Współredaktor
montrealskiego miesięcznika Wiadomości (1959). Z chwilą zmiany
tytułu miesięcznika na Wiadomości Polskie współpracował z tym pismem
(1960-1967). Po przejściu na emeryturę był redaktorem i spikerem sobotniej
audycji radiowej w j. polskim w Montrealu. Należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł
18 maja 1992 r. w Montrealu. c-4,
AA-1553
SAWICKA
Józefa z domu Wałkuska (1894-1988)
Ur.
26 marca 1894 r. w Konarzycach, pow. Łomża, woj. białostockie. Żona Leona
Sawickiego. Deportowana z czworgiem dzieci z osady Ostrogórka w 1940 r. do Archangelskaja
i Wołogodskaja obł., Komi ASSR. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniona z zesłania. Dotarła z dziećmi do Kermine w Uzbekistanie, gdzie
formowała się 7 DP. Ewakuowana wraz z wojskiem do Iranu. Po czym
wyjechała transportem do
Indii, gdzie w obozie dla ludności cywilnej w Valivodo przebywała do 1946
r. Po repatriacji przyjechała z dziećmi do W. Brytanii, gdzie połączyła się z mężem i dzieliła z nim
dalszy los. Zmarła 21 lutego 1988 r. w Montrealu. a-6,
L-37
SAWICKI Leon, sierż., rolnik (1897-1970)
Ur. 1897 r. w Zambrowie, pow. Łomża,
woj. białostockie. Udział w wojnie 1918-1920. Osadnik wojskowy w osadzie
Ostrogórka, pow. Stołpce, woj. nowogródzkie. Żołnierz AK, ps.
"Wierzba". W komórce więziennej w Warszawie (1940). Kmdt
placówki "Czata" w
m. Zuchowice Wielkie, pow. Stołpce. woj. nowogródzkie (1941-1943).
Aresztowny przez Gestapo i wywieziony do obozu pracy we Frankfurcie. Po oswobodzeniu wstąpił do I
Korpusu. W W. Brytanii
połączył się z rodziną i po demobilizacji w 1948 r. wyemigrował do
Argentyny. Na emigracji w Kanadzie
od 1956 r. Pracował na lotnisku w aprowizacji samolotów. Należał do
Polsko-Kanadyjskiego Towarzystwa Wzajemnej Pomocy i do Koła AK. Zmarł 5
maja 1970 r. w Montrealu. a-6,
L-37
SCHWETLICH Ferdynand, mjr, technik-mech. (1909-1997)
Ur.
26 lipca 1909 r. we Lwowie. Syn Adama i Jadwigi. Oficer zawodowy
artylerii. Służył przed wojną w 1 PAM w Stryju, a w czasie wojny w PSZ na
Zachodzie. Z W. Brytanii wyemigrował z żoną do Kanady w 1949 r. Pracował
jako technik-mechanik w
kolejnictwie. Zmarł 31 stycznia 1997 r. w Montrealu. d-8,
MZ-447
SCHWETLICH Jadwiga J. z domu Rączka, strz. (1911-1995)
Ur.
28 grudnia 1911 r. w Jaśle, woj. krakowskie. Córka Józefa i Emilii. Żona
Ferdynanda Schwetlicha. Po Wrześniu deportowana do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniona z zesłania. Służyła w PWSK. Z W. Brytanii wyemigrowała z mężem do
Kanady. Zmarła 29 lipca 1995 r. w Montrealu. d-8,
MZ-447
SELWA Aniela zob. Krajewska Aniela
SIŁA-NOWICKA Edyta z domu Pochmarska (1911-2002)
Ur.
19 czerwca 1911 r. Żona Leona Siła-Nowickiego. Zmarła 7 lutego 2002 r. d-2,
AC-1739
SIŁA-NOWICKI Leon, kpr. z cenz., KWx2,
technik-mechanik
(1901-1981)
Ur.
13 lutego 1901 r. w majątku Słobódka na Ukrainie. Uczestnik kampanii
francuskiej w 1940 r. w szeregach 2 Szw. 8 P. Uł. 1 DGren. W Szkocji służył w 9 P. Uł.
Małopolskich. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od wczesnych lat
pięćdziesiątych. Pracował jako technik-mechanik w biurze projektów. Należał
do SPK Koło Nr 7 od września 1972 r. Zmarł 20 kwietnia 1981 r.
d-2,
AC-1739
SIWICKA Leokadia zob. Berdyńska Leokadia
SKALSKA Felicja
Elżbieta z domu Markowicz (1914-1987)
Ur.
22 listopada 1914 r. w Warszawie. Po Wrześniu deportowana do ZSSR. Na mocy układu
Sikorski-Majski zwolniona z zesłania. Wstąpiła do formującej się Armii gen.
Andersa. Po ewakuacji na Środkowy Wschód służyła w PWSK. W Teheranie wyszła
za mąż za Władysława Skalskiego i dzieliła z nim dalsze losy. Należała do
SPK Koło Nr 7 od marca 1967 r. Zmarła 4 listopada 1987 r. w Montrealu. a-8,
S-52
SKALSKI Władysław,
plut. pchor.
(1902-1965)
Ur.
w 1902 w Suchedniowie, woj. kieleckie. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na
mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się
Armii gen. Andersa. Po ewakuacji na Środkowy Wchód służył w APW. We
Włoszech oficer prasowy II Korpusu. Po demobilizacji na emigracji w
Kanadzie. W Montrealu założył
biuro Immigration &
Travel Aid. Był komisarzem wyższego sądu. Należał do SPK Koło Nr 7, a w
1952 r. był jego wice-prezesem. Zmarł 1 maja 1965 r. w Montrealu.
a-8,
S-52
SKIBIŃSKA Helena zob. Drużbacka Helena
SKIBIŃSKI
Franciszek, st.
wachm. (1906-1988)
Ur.
22 października 1906 r. w Bolechowie, pow. Dolina, woj. stanisławowskie.
Ostatnim jego przydziałem wojskowym była Kwat. Gł. Dtwa. II Korpusu. Po
wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od września 1959 r. Zmarł 5
stycznia 1988 r. d-4,
AF-630
SKRODZKI Jerzy, plut., ekonomista (1910-1992)
Ur.
28 listopada 1910 r. pod Częstochową. Do gimnazjum uczęszczał w
Częstochowie, gdzie zdał maturę w 1928 r. Ukończył L’Institut Supérieur de
Commerce de L’Etat ŕ Anvers (1928-1932). Po studiach na placówce
handlowej w Londynie. Przed wojną wrócił do Polski i pracował w Warszawie.
Po Wrześniu w konspiracji. Ps. "Szkot" 315 Pluton AK, Obwód Wola.
Uniknął niewoli i został w
Polsce. Wysłany na placówkę handlową PRL do Włoch wybrał wolność.
Wyemigrował do Kanady w latach sześćdziesiątych i pracował w Montrealu.
Należał do Koła AK. Mimo paraliżu czynny przez wiele lat w pracach
charytatywnych. Autor: Cienie i blaski [w:] Biuletyn Informacyjny
nr 69-77 (1976-1979). Zmarł 5 września 1992 r. w Montrealu. d-9,
MZ-253
SKUPIEŃ Jadwiga zob. Jankowska Jadwiga
SŁABOSZEWICZ
Kazimierz Feliks, kpr.,
inż. mech. (1921-2000)
Ur.
18 października 1921 r. w Butkajciach, pow. Tawrogi, Litwa Kowieńska. Syn
Kazimierza i Felicji. Uczęszczał do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w
Poznaniu, gdzie zdał maturę (1931-1939). Studiował inżynierię w Szkole Technicznej
im. H. Wawelberga i S. Rotwanda w Warszawie (1942-1944). Żołnierz AK ps.
"Donek" i d-ca drużyny, Okręg Warszawa (1942-1944). Uczestnik
Powstania Warszawskiego. D-ca drużyny w 167 Plutonie 2 Kompanii Baonu
"Kiliński" (1.8.44-8.10.44). Jeniec Stalagu IV B Mühlberg w
Saksonii. Po oswobodzeniu studiował inżynierię na Uniwersytecie w Louvain
(1945-1947) i uzyskał dyplom inż. mech. w styczniu 1948 r. Na emigracji w
Kanadzie od 1952 r. Pracował jako inżynier w biurze projektów w Montrealu.
Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1960 r. Do Koła
AK należał od maja 1953 r. i był długoletnim skarbnikiem. Zmarł 13 grudnia
2000 r. w Montrealu. d-10,
PC-102
SŁAWIEC Antoni
Stanisław, F/Lt,
pil. (1896-1973)
Ur.
3 lutego 1896 r. w Witrowowie. Podoficer zawodowy Polskiego Lotnictwa,
pilot LOT. Odkomenderowany ze służby RAF w W. Brytanii do nowo powstałej
jednostki RAFFC w Montrealu (przemianowanej później na 45 Grupę
Transportową). Przybył do Halifaxu na pokładzie SS Princess Seven
Islands w listopadzie 1941 r. St. sierżant Sławiec był jednym z sześciu
polskich pionierów "Mostu Atlantyckiego". W czasie tych
niebezpiecznych lotów nie tylko dosłużył się szlif oficerskich, ale również
awansował. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł 10 października 1973 r.
w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC.
c-4,
AA-1485
SŁAWIK Elżbieta zob. Jeżycka Elżbieta
SŁAWOSZEWSKA
Janina z domu Naruszewicz, ppor.
(1913-1991)
Żona
Stanisława Sławoszewskiego b-1ii,
RG-1055
SŁAWOSZEWSKI
Stanisław, por.,
KWx4 (1913-1992)
Ur.
1 listopada 1913 r. na Wołyniu. Po ukończeniu SPK w Grudziądzu otrzymał
przydział do 8 P. Uł. ks. Józefa Poniatowskiego w Krakowie.
Uczestnik kampanii wrześniowej. Po klęsce wrześniowwej przedostał się do
Francji i brał udział w kampanii
francuskiej w
szeregach 1 Szw. samochodowego
8 P. Uł. 1 DGren. Po wojnie wstąpił do II Korpusu i otrzymał przydział
do nowo odtworzonego 25 P. Uł. Wlkp., pułku
rozpoznawczego 5 Kres.DP. Zdemobilizowany, wyemigrował do Kanady. Należał
do SPK Koło Nr 7 od lipca 1963 r. Zmarł 20 maja 1992 r. w Covansville, QC.
b-1ii,
RG-1055
SŁAWUTA Antonina zob. Sopata Antonina
SŁOMKOWSKA Eugenia
zob. Padowicz
Eugenia
SMITKE Anna zob. Russel Anna
SOBIŃSKI
Aleksander, sierż.
(1906-1986) d-4,
AF-429
SOKOŁOWSKI Jan, F/Lt, pil. (1917-1978)
Ur.
13 marca 1917 r. Służył w 45 Grupie Transportowej w Dorvalu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie.
Zmarł 10 września 1978 r. w Montrealu. c-2,
AC-1418
SOPATA Antonina z
domu Sławuta (1911-2001)
Żona
Bronisława Sopaty. d-2,
AC-1753
SOPATA Bronisław, LAC (1908-1981)
Służył
w RAF w obsłudze naziemnej. d-2,
AC-1753
SOSNOWSKI Tadeusz.
ppor.
(1914-1953)
Służył
w 3 PAC w Wilnie. a-5,
K-291
STAB Janina zob. Babik Janina
STAFIEJ
Mieczysław, kpt.,
inż. ląd.-wodny (1916-1965)
Udział
w wojnie 1939-1945. Służył w PSZ. Oficer saperów. Ukończył Wydział
Lądowo-Wodny na PUC i otrzymał dyplom inż. ląd.-wodnego w 1949 r.
Wyemigrował do Kanady. Pracował jako inżynier w biurze projektów. Członek
Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1957 r. Zmarł w 1965 r. w Montrealu.
a-8, S-24
STANIEWICZ Michał,
st. strz., KW
(1919-1989)
Ur.
22 stycznia 1919 r. w m. Rossucha w Rosji. Syn Wincentego i Józefy Labul.
Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z
zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa 24 września
1941 r. Służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Brał
udział w kampanii włoskiej II Korpusu w szeregach 18 Batalionu Strzelców
Lwowskich 5 Kres.DP. Ranny na froncie. Po demobilizacji na emigracji w
Kanadzie od listopada 1946 r. Pracował jako kucharz. Należał do ZWPimJP od
grudnia 1976 r. Zmarł w 1989 r.
d-5,
AF-808
STAŚKIEWICZ
Eugenia zob.
Medrzycka Eugenia
STAWSKI Stanisław,
kpt. (1906-1983)
d-3,
AF-159
STEFANKIEWICZ
Helena zob. Drużbacka
Helena
STEINBERGER Józef, Sgt (1913-1998)
Ur. 29 listopada 1913 r. Syn
Jakuba i Fredy Jedamskiej. Służył w lotnictwie. Zmarł 13 października 1998
r. w Montrealu.
d-7,
MZ-715
STEVENS Anna Maria
z domu Ketter (1921-2001)
Żona
Bernarda Stevensa. d-3,
AF-315
STEVENS Bernard, sierż. (1911-1984) d-3,
AF-315
STOPKIEWICZ
Władysław, strz.
(1899-1955)
Służył
w 19 P.P. "Odsieczy Lwowa". a-6,
O-20
STOSIK Franciszek,
st. strz.
(1920-1984)
Ur.
9 lipca 1920 r. w Starogardzie, woj. toruńskie. Służył w 10 P.S.K. w 1 DPanc. Wyemigrował z Holandii
do Kanady w czerwcu 1956 r. Należał do SPK Koło Nr 7 od kwietnia 1978 r.
Zmarł w 1984 r. b-2i,
RG-313
STRADOMSKA Cecylia
z domu Janicka (1926-1998)
Żona
Mariana Stradomskiego. c-2,
AC-1436
STRADOMSKI Marian,
strz.
(1916-1978) c-2,
AC-1436
STRAWIAK Jerzy, strz. (1920-1969)
Ur. 16 sierpnia
1920 r. w Łodzi.
Syn Franciszka i Józefy Chodorowskiej. W czasie wojny wywieziony na
roboty do Niemiec. Po wojnie w obozie UNRRA dla uchodźców w Mattenberg k.
Kassel (1945-1946). Służył w 4503 Polskiej Kompanii Wartowniczej w
Neubiberg w Niemczech (1947-1948). Po demobilizacji wyjechał do Anglii,
gdzie pracował jako kucharz w Hostel Lydiard Millicent, Swindon, Wilts.
(1948-1949). Do Kanady wyemigrował
w 1955 r. i był krawcem. Należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł 28 maja
1969 r.
a-9,
T-43
SYMONIK Antoni, strz. (1920-1950) a-5,
K-215
SZAMSZON Mieczysław, strz. (1913-1974) c-3,
AA-1683
SZCZEKOWSKI
Stanisław, ppłk
dypl. (1896-1966)
Oficer
Polskiego Lotnictwa. Absolwent Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie XI
promocji (1930-1932). Służył w 5 Baterii 105 Bryg. Po wojnie na emigracji w
Kanadzie. Zmarł 26 września 1966 r. w Montrealu. a-9,
S-160
SZCZEŚNIAK Irena zob. Rojewska Irena
SZCZERBA Tadeusz zob. Moreton-Szczerba Tadeusz
SZCZUR
Włodzimierz, strz. (1912-1990)
b-1iv, RG-1015
SZEWCZYK Andrzej, kpr., technik-mech. (1926-2002)
Ur.
18 maja 1926 r. w Warszawie. Żołnierz AK ps. "Łoś" Uczestnik Powstania
Warszawskiego na terenie Śródmieścia w Batalionie "Sokół",
Odcinek północny "Sarna" (1.8.44-4.10.44). Jeniec wojenny Stalagu
XVII C Markt Pongau, skąd uciekł do Szwajcarii 1 maja 1945 r. Przedostał
się do Francji, gdzie wstąpił do PSZ. Zdemobilizowany 4 kwietnia 1948 r. Na
emigracji w Kanadzie od 1951 r. Pracował w Montrealu w biurze
konstrukcyjnym jako technik. Był członkiem Koła AK od 1952 r., a od
listopada 1994 r. należał również do ZWPimJP. Zmarł 7 grudnia 2002 r. w
Montrealu. d-11,
PC-141
SZEWCZYK Janina z
domu Piątkowska, ppor. (1914-2001)
Ur.
13 września 1914 r.w Gorlicach, woj. krakowskie. Absolwentka Gimnazjum
Sacré Coeur we Lwowie. Po Wrześniu łączniczka w przeprowadzaniu polskich
oficerów przez granicę węgierską. Aresztowana przez NKWD, skazana i wysłana
do Gławnoje Uprawlenije Łagieriej na Syberię. Na mocy umowy
Sikorski-Majski zwolniona z Gułagu wstąpiła do formujęcej się Armii gen.
Andersa. Należała do specjalnej grupy, która jeździła po łagrach i
kierowała Polaków na punkty zborne. Wcielona 2 maja 1942 r. do PWSK z
przydziałem do Sztabu gen. Andersa. Po przeszkoleniu została sztabową
szyfrantką w APW i w II Korpusie aż do końca wojny. Po demobilizacji 2 maja
1947 r. odkomenderowana została do Francji do specjalnych zadań. Funkcję tę
pełniła do 1951r. We Francji wyszła za mąż za Andrzeja Szewczyka i dzieliła
z nim dalsze losy. Współorganizatorka SPK Koło Nr 7. Zmarła w lutym 2001 r.
w Montrealu. d-11,
PC-141
SZLAMP A.Z.
Stefan. AC2
(1919-1970)
Służył
w RAF w obsłudze naziemnej. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł w
sierpniu 1970 r. a-3,
H-29
SZLAMP Sheena Jean
z domu Cowan (1928-1999)
Żona
A.Z. Stefana Szlampa. Zmarła w czerwcu 1999 r.
a-3,
H-29
SZMELC Witalisa
Cecylia zob.
Pakowska Witalisa Cecylia
SZPET Ludwik Aleksander,
W/O (1917-2000)
Służył
w RAF. Po wojnie na emigracji
w Kanadzie. Zmarł w 2000 r. d-12ii,
PA-116
SZPOTKO Czesława, zob. Kliś Czesława.
SZUBA Franciszek, F/O, rad/teleg. VM, KWx4
(1914-1989)
Ur.
29 lipca 1914 r. w Okuniewie, woj. warszawskie. Wychowanek SPLdM w
Bydgoszczy (1931-1934). Po jej ukończeniu przydzielony do 216 Eskadry
Bombowej 1 P.Lot. w Warszawie. W kampanii wrześniowej służył w
"Brygadzie Bombowej". Po inwazji sowieckiej ewakuowany 18
września do Rumunii. Przedostał się do Francji, a po jej klęsce do W.
Brytanii. Przeszkolony w radiotelegrafii przydzielony został 9 grudnia 1940 r. do
300 Dyw. Bombowego Ziemi Mazowieckiej i latał na operacje do 13 marca 1942
r. We wrześniu 1942 r. odkomenderowany został do SP w Szkocji. Po jej ukończeniu
był instruktorem w 18 OUT. Szlify oficerskie otrzymał w 1943 r. Na Stacji
RAF Prestwick ukończył kurs radionawigacyjny. Przydzielony do 45 Grupy
Transportowej w Dorvalu w lutym 1944. Zdemobilizowany 9 maja 1946 r. na emigracji w Kanadzie.
Współwłaściciel firmy Rawdon Cement Work. Należał do 310 Skrzydła
"Wilno". Zmarł w 1989 r. d-5,
AF-738
SZUSZKOWSKA Maria
z domu Kleinrok (1901-1992)
Żona Floriana Szuszkowskiego d-9,
MZ-39
SZUSZKOWSKI
Florian. strz.
(1901-1989)
Ur.
30 kwietnia 1901 r. w Kozłowie, woj. tarnopolskie. Weteran wojny
polsko-bolszewickiej w szeregach 42 P.P. w ramach 18 DP (1919-1920). Na
emigracji w Kanadzie od 1926 r. Pracował jako robotnik. Należał do ZWPimJP
od września 1930 r. Prezes ZWPimJP (1935). Zmarł 16 sierpnia 1989 r. d-9,
MZ-39
SZYMAŃSKI Tadeusz,
mjr (1902-1954) a-5,
K-326
SZYMAŃSKI
Wincenty, sierż.
(1921-1988) d-5,
AF-694
SZYMON Józef, strz. (1912-1970) a-4,
H-64
SZYPULEWSKI
Wacław, W/O pil., KW, technik (1917-1994)
Ur.
22 stycznia 1917 r. w Olszance, pow. Augustów, woj. białostockie. Syn
Józefa i Stanisławy. Absolwent Szkoły Podoficerskiej dla Małoletnich w
Koninie (1932-1936). Po ukończonym kursie pilotażu w Bydgoszczy (1936-1937)
przydzielony został do 1 P. Lot. w Warszawie. Ewakuowany do Rumunii
przedostał się do Anglii 5 sierpnia 1940 r. Po przeszkoleniu w jednostce
wyszkolenia bojowego wcielony został do 300 Dyw. Bombowego Ziemi Mazowieckiej. Latał również w
305 Dyw. Bombowym Ziemi Wielkopolskiej. Na emigracji w Kanadze od kwietnia
1949 r. pracował w przemyśle lotniczym jako narzędziowiec. Jeden z
założycieli 310 Skrzydła "Wilno". Od czerwca 1985 r. należał
również do ZWPimJP. Zmarł w październiku 1994 r. d-10,
MM-314B
ŚWITALSKI Jan, strz. (1925-1976) c-2,
AC-1074
TALKOWSKI Benedykt,
kan. (1927-1994)
Ur.
17 czerwca 1927 r. w Jabłonowie, pow. Bydgoszcz, woj. poznańskie. Syn
Bolesława i Marty Grabowskiej. Szkołę powszechną ukończył w Jabłonowie. W
16-tym roku życia wywieziony na roboty do Niemiec, skąd uciekł do Francji.
Wstąpił następnie do II
Korpusu we Włoszech i otrzymał przydział do 1
PPomA. Z pułkiem tym odpłynął z Włoch na demobilizacje do W. Brytanii w
1947 r. Zdemobilizowany w Anglii z PKPR 11 lutego 1949 r. Na
emigracji w Kanadzie od maja
1952 r. Pracował w przemyśle spożywczym. Jego hobby było malarstwo
amatorskie. Zmarł 22 stycznia 1994 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC. d-8, MZ-309
TARAS Mieczysław, F/Lt, naw., VM (1906-1983)
Ur.
28 stycznia 1906 r. w Warszawie. Oficer rezerwy Polskiego Lotnictwa. Po
Wrześniu przedostał się do Anglii. Powtórnie przeszkolony otrzymał
przydział do 300 Dyw. Bombowego Ziemi Mazowieckiej. W drodze powrotnej z
bombardowania Mannheim w nocy z 7/8 listopada 1941 r. samolot został
złapany w stożek reflektorów i zestrzelony przez artylerię w rejonie
Calais. Załoga skakała na spadochronach. Z sześcioosobowej załogi
Wellingtona Z-1271 "A" czterech lotników dostało się do niewoli,
a dwóch zbiegło. Mieczysław Taras przez Lille, Dole, Belford, Nancy, Basançon we Francji okupowanej dotarł do linii
demarkacyjnej. Przekroczył ją w rejonie Vaudrey i udał się przez
Lons-le-Saunier do Lyons. Stamtąd pojechał do Marseilles, a następnie do
Perpignan. Szukając kontaktów wrócił do Marseilles. W styczniu 1942 r.
natrafił na organizację, która pomogła mu przedostać się przez Hiszpanię do
Gibraltaru. Z Gibraltaru odpłynął 27 kwietnia i przybył do Liverpoolu
3 maja 1942 r. Po miesiącu
wrócił do Dywizjonu, aby dalej latać. Odbył drugą turę operacyjną i
odkomenderowany został do 45 Grupy Transportowej w Dorvalu. Po wojnie na
emigracji w Kanadzie. Współwłaściciel hurtowni materiałów bławatnych w
Montrealu. Czynny społecznie. Dwukrotnie wybrany prezesem KPK. Przez sześć
kadencji był prezesem Skrzydła 310 "Wilno". Autor: Gaść
wspomnień i refleksji lotnika dywizjonu bombowego [w:] 9-ty Światowy
Zlot Lotników Polskich, (jednodniówka), Montreal, 1972. Zmarł 30
września 1983 r. w Montrealu. c-3, AF-177
TARCZYŃSKA Zofia z
domu Zielonka (1919-2001)
Ur.
15 grudnia 1919 r. w Warszawie. Córka Bronisława i Stanisławy. Uczęszczała
do gimnazjum w Warszawie i uzyskała świadectwo dojrzałości. W czasie
okupacji wywieziona na roboty do Niemiec. Pracowała jako sprzątaczka w
hotelu w Bad Aibling koło Monachium. Oswobodzona przez wojska amerykańskie.
Na emigracji w Kanadzie od 1948 r. W Montrealu wyszła za mąż za Jana
Tarczyńskiego w 1953 r. Zmarła w lipcu 2001 r.
b-1iii, RG-1651
TARCZYŃSKI Jan Józef Robert, ppor., inż. mech. (1911-1995)
Ur.
7 czerwca 1911 r. w Warszawie. Syn Jakuba i Heleny Iżyckiej. Uczęszczał do
gimnazjum w Warszawie i otrzymał świadectwo dojrzałości w 1929 r. Absolwent
Wydziału Mechanicznego Politechniki Warszawskiej (1929-1936). Zdał egzamin
dyplomowy w grudniu 1936 r. i pracował w Państwowych
Zakładach Inżynierii w Ursusie do września 1937 r. Po odbyciu służby
wojskowej w SPRA w Zambrowie i praktyki w 9 PAC we Włodawie (1937-1938),
wrócił do pracy w PZInż. (1938-1939). Zmobilizowany do 9 PAC 25 sierpnia
1939 r. brał czynny udział w kampanii wrześniowej i bronił Warszawy do
kapitulacji. W listopadzie 1939 r. wrócił do pracy w PZInż. Od 1941 r.
żołnierz ZWZ-AK ps. "Norbert". Aresztowany przez Gestapo 10
lutego 1943 r., skazany został 18 lipca 1944 r. za szpiegostwo na rzecz
ZWZ-AK przez Volksgericht w Berlinie na 6 lat obostrzonego obozu
karnego. Więzień nr 3142 obozu karnego Bernau. Uwolniony został z Bernau
Strafanstalt przez wojska amerykańskie 3 maja 1945 r. Wstąpił do I
Grupy Kompanii Wartowniczych przy 3 Armii Amerykańskiej, złożonej w dużej
mierze z żołnierzy Brygady Świętokrzyskiej. Był d-cą plutonu w 4203
Polskiej Kompanii Wartowniczej (1946-1947). Na emiracji w Kanadzie od 1947
r. Pracował jako inżynier w przemyśle telekomunikacyjnym. Członek
Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1958 r. Zmarł we
wrześniu 1995 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC. b-1iii, RG-1651
TAŃSKI Józef zob. Nałęcz-Tański Józef
TERELAK Feliksa zob. Nizio Feliksa
TĘSIOROWSKI Jan, ppor., KW, ekonomista (1914-1985)
Ur.
30 kwietnia 1914 r. w Bukowcu, pow. Sieradz, woj. łódzkie. Uczęszczał do
humanistycznego Państwowego Gimnazjum im. Adama Asnyka w Kaliszu i uzyskał
świadectwo dojrzałości w 1934 r. Studiował prawo i ekonomię na
Uniwersytecie Poznańskim. Mistrz Polski w 1935 r. w biegu na 100 m. Służbę
wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i praktykę w 25 PAL w Kaliszu (1937-1938).
Zmobilizowany 18 sierpnia 1939 r. do 25 PAL. Brał czynny udział w kampanii
wrześniowej i bronił Warszawy do kapitulacji, dowodząc plutonem w 2 Baterii 25 PAL. Ranny.
Od 10 marca 1940 r. żołnierz ZWZ-AK ps. "Tadeusz",
"Połaga", "Wardęga". Szef Ref. II (wywiad) w kmdzie
Obwodu Opatów. Aresztowany przez Gestapo 4 lipca 1943 r. Więzień obozów
koncentracyjnych Oświęcim i Sachsenhausen. Po oswobodzeniu kontynuuje
rozpoczęte w Poznaniu studia ekonomiczne, doktoryzując się na belgijskim
Uniwersytecie w Louvain. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. W 1959 r. objął
katedrę ekonomii na Uniwersytecie w Sherbrooke, QC. Wykładowca w College
Sainte Marie w Montrealu. Czynny społecznie. Należał do Koła AK, a od
sierpnia 1984 r. również do ZWPimJP. Był członkiem Polskiego Instytutu
Naukowego w Kanadzie, prezesem Fundacji Społeczno-Kulturalnej i prezesem
Grupy Etnicznej w Partii Liberalnej Quebecu. Autor: Organisation et
Administration de l’Entreprise, Librairie Beachemin Lté, Montreal,
1970. Zmarł 10 lipca 1985 r. w Montrealu.
d-4, AF-370
TIMIŃSKI
Konstanty, kan.,
piekarz (1914-1982)
Ur.
12 lutego 1914 r. w Tatarowcach, woj. białostockie. Syn Szymona i Kseni.
Służbę wojskową odbył w 1 PAPlot. w
Warszawie w 1935 r. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej. Po
Wrześniu wywieziony do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z obozu wstąpił do formującej się
Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. Odbył całą
kampanię włoską II Korpusu w 5 Kres.PAPpanc. Zdemobilizowany 13 listopada
1946 r. w Predapio. Z Włoch
wyjechał na kontrakt rolny do Kanady w 1946 r. Pracował początkowo na
farmie, a następnie w fabryce cukierniczej jako piekarz. Zmarł 24 maja 1982
r. d-2,
AF-35
TKACZ Elżbieta zob. Cimachowicz Elżbieta
TOKARZ Władysław, sierż. (1899-1952)
Udział
w wojnie w szeregach 22 P.P. (1918-1920). Po wojnie na emigacji w Kanadzie.
Zmarł w marcu 1952 r. a-5,
K-252
TOMKIEWICZ Maria zob. Grzybała Maria
TRAUGUTT-TEJCHMAN W. kpt. (1900-1981) d-1,
AC-1715
TRAWIŃSKI Bohdan Stanisław, por., KW, inż. elekt. (1914-1999)
Ur.
25 maja 1914 r. w Skierniewicach, woj. warszawskie. Syn Jakuba i Walentyny Cieślewicz.
Do szkoły powszechnej chodził w Aleksandrowie Kujawskim. Maturę zdał w
Gimnazjum im. Jana Długosza we Włocławku w 1935 r. Absolwent SPP w
Ostrowie-Komorowie XV promocji (1935-1938). Oficer 21 P.P. "Dzieci
Warszawy" w Warszawie. W kampanii wrześniowej walczył pod Przasnyszem, Ciechanowem. Wyróżnił
się w odbiciu Czernic, kierując ogniem ckm. Bronił Warszawy do kapitulacji.
Jeniec wojenny Oflagu II C Woldenberg. Po oswobodzeniu dołączył do 1
DPanc. gen. Maczka. Dowodził plutonem w 3 Kompanii Warsztatowej. Po
demobilizacji, w W. Brytanii rozpoczął studia i w 1955 r. ukończył
Wydział Elektryczny na Borough Polytechnic w Londynie. Na emigracji w
Kanadzie od 1957 r. Pracował jako inżynier w biurze projektów. Członek
Institution of Electrical & Electronic Engineers od 1959 r., a od 1971
r. Corporation of Professional Engineers of Quebec. Czynny społecznie. Upamiętniał
historię swego pułku.
Zmarł 26 października 1999 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC. d-11,
PC-14
TRUSZ Michał, strz. (1911-1980) d-2,
AC-1676
TRZEBIŃSKI
Władysław, LAC
(1904-1972)
Służył
w RAF w obsłudze naziemnej. Na emigracji w Kanadzie. Zmarł 9 grudnia 1972
r. c-4,
AA-1333
TUMAS Bolesław, strz. (1911-1977) c-1,
AC-1240
UCHWAT Zdzisław, F/Lt, pil. (1920-2000)
Ur.
31 lipca 1920 r. w Gromniku, pow. Tarnów, woj. krakowskie. Syn Stanisława i
Stefanii. Po Wrześniu
przedostał się przez Rumunię, Francję do Anglii. Skończył szkołę
pilotażu i przydzielony został
do 318 Dyw. Myśliwsko-Rozpoznawczego
Gdańskiego. Walczył na froncie włoskim. Na emigracji w Kanadzie od
1952 r. Pracował w przemyśle lotniczym. Należał do 310 Skrzydła
"Wilno" i był dwukrotnie jego prezesem. Zmarł w 2000 r. d-12ii,
PA-133
URBANEK Eliasz, st. strz., KW (1921-1976)
Ur.
20 stycznia 1921 r. w Wiktorowie, pow. Kutno, woj. łódzkie. Syn Pawła i
Józefy Burzyńskiej. W 1939 r. ukończył Liceum Rolnicze w Mieczysławowie. Po
wysiedleniu w czasie okupacji zamieszkał w Warszawie. Żołnierz AK, ps.
"Klawisz". Uczestnik Powstania Warszawskiego na terenie Starego
Miasta w Kompanii "Zdan" Batalion "Łukasiński"
Zgrupowanie "Kuba". Wyróżnił się w obronie reduty Banku
Polskiego, ranny. Po przejściu kanałami do Śródmieścia służył w Batalionie
"Gozdawy". Jeniec wojenny Stalagu XVII C Markt Pongau. Uwolniony
8 maja 1945 r. przez wojska amerykańskie wstąpił do II Korpusu we Włoszech.
Przydzielony do KU Nr 3. Po demobilizacji pracował w W. Brytanii jako
urzędnik w instytucji państwowej. W 1951 r. zdał egzamin i otrzymał dyplom
księgowego Royal Society of Arts w Londynie. Z Anglii wyemigrował i do
Kanady przypłynął na pokładzie SS Carinthia III 21 sierpnia 1957
r. Uzyskał licencję agenta
ubezpieczeniowego i pracował w firmie ubezpieczeniowej w Montrealu. Czynny
społecznie. Należał do Polsko-Kanadyjskiego Towarzystwa Wzajemnej Pomocy.
Był członkiem Koła AK i KPK. Zmarł 3 sierpnia 1976 r. w Montrealu. c-1,
AC-1111
WACEK Zbigniew
Kazimierz, por.
(1911-1979)
Po
ukończeniu SPK w Grudziądzu i promocji na podporucznika w korpusie oficerów
kawalerii otrzymał przydział do 14 P. Uł. Jazłowieckich we Lwowie. W
kampanii wrześniowej był d-cą plutonu kolarzy w tym pułku. Uniknął niewoli.
Żołnierz AK ps. "Jerzy". W wydziale Lotniczym (KGL) przydzielony
był do Referatu Przerzutów Powietrznych "Syrena" w Radomsku. Po wojnie
na emigracji w Kanadzie. W Montrealu należał do Koła AK. Zmarł 11 marca
1979 r. c-1,
AC-1484
WALCZYŃSKI
Czesław, st.
strz. (1911-1998)
Ur.
22 lipca 1911 r. Syn Franciszka i Józefy Stadrowskiej. Po wojnie na
emigracji w Kanadzie. Zmarł 12 marca 1998 r. w Montrealu. d-7,
MZ-663
WAŁKUSKA Józefa zob. Sawicka
Józefa
WANDELT Wiktor, kpr. (1904-1972) c-4,
AA-1289
WASZAK Józef, F/Lt, pil., VM, KWx4, DFC, technik
(1914-2001)
Ur. 16 sierpnia 1914 r. w Essen.
W Gnieźnie ukończył sześć klas gimnazjalnych w 1932 r. Wychowanek SPLdM w
Bydgoszczy, którą ukończył jako mechanik samolotowy (1932-1935). Po szkole
pilotażu w Sadkowie otrzymał przydział do 24 Eskadry Rozpoznawczej 2 P.
Lot. w Krakowie. Odkomenderowany na Wyższy Kurs Pilotażu w Grudziądzu, po
ukończeniu którego przydzielony został do 216 Eskadry Bombowwej 1 P. Lot. w
Warszawie. W kampanii wrześniowej brał czynny udział w ramach "Brygady
Bombowej". Na "Łosiu" wylądował w Rumunii 21 września 1939
r. Przez Jugosławię, Grecję, Włochy, Francję dotarł z końcem grudnia 1940 r.
do W. Brytanii. Po przeszkoleniu otrzymał przydział do 301 Dyw. Bombowego
Ziemi Pomorskiej, gdzie w dwóch turach operacyjnych wykonał 42 loty bojowe.
Odkomenderowany 23 lutego 1943 r. do 138 Sqn do zadań specjalnych, latał ze
zrzutami do Norwegii, Polski,
Francji i Belgii. Do Norwegii i Polski leciał dwa razy, a do Francji i
Belgii raz. W 6 operacjach od 7 marca 1943 r. do 13 kwietnia 1943 r.
wylatał 57 godzin i 35 minut. Po odpoczynku i ukończeniu SP w Szkocji,
otrzymał szlify oficerskie w 1943 r. W styczniu 1944 r. odkomenderowany do
45 Grupy Transportowej w Dorvalu, do końca wojny rozprowadzał nowe samoloty
do Szkocji, Afryki i do Indii. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował
w przemyśle lotniczym w Montrealu. Należał do 310 Skrzydła "Wilno".
Zmarł 25 stycznia 2001 r. w Montrealu. d-9,
MZ-211
WASZAK
Stefania z domu
Żółtowska (1916-1992)
Żona Józefa Waszaka.
Po wielu latach rozłąki
przyjechała
z Polski do męża.
Czynna społecznie. Uczyła dzieci polskiego w sobotniej szkole. Zmarła w kwietniu
1992 r. w Montrealu.
d-9,
MZ-211
WIDAWSKA Antonina zob. Wojciechowska Antonina
WIECHUŁA Ludwik, por., cc., KWx4, KMC, inż.
ląd.-wodny
(1920-1987)
Ur.
30 lipca 1920 r. w Katowicach. Syn Franciszka, górnika, i Eżbiety z domu
Lewan. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Henryka Sienkiewicza w Katowicach,
a Liceum Handlowe ukończył w Chorzowie w 1939 r. Po Wrześniu Katowice
zostały przyłączone do Reichu. Udając kleryka, jadącego na studia do Rzymu,
otrzymał niemiecki paszport. Pociągiem pospiesznym Berlin - Wiedeń -
Mediolan - Turyn przejechał w sutannie, którą zostawił we Włoszech.
Identyczna jest historia jego brata-bliźniaka, z którym odbył on tę podróż.
Do Francji przybył 4 lutego 1940 r. Wstąpił do PSZ i otrzymał przydział do
1/II Kompanii Saperów 2 DSP. W maju odkomenderowany do SPRS w Angers
(Maine-et-Loire), którą, po ewakuacji MS Batorym do W. Brytanii,
ukończył w Dundee w Szkocji. Służył potem w 1 Kompanii Saperów w 1 Brygadzie Strzelców. Po
przeszkoleniu dywersyjno-sabotażowym i po kursie odprawowym złożył
przysięgę 4 sierpnia 1943 r. na rotę Armii Krajowej. Miał nr znaku
spadochronowego 3080, a bojowego
nr 2032. Długo mu jednak przyszło czekać na swoją kolejkę, aby
wrócić do Polski pod czaszą spadochronu. Zawieszono bowiem loty do Polski
na skutek poniesionych strat na północnej trasie prowadzącej nad Danią i z
powodów politycznych. Dopiero gdy baza przerzutowa została zorganizowana w
południowych Włoszech koło Brindisi, ppor. Ludwik Wiechuła ps.
"Jeleń", "Purchawka", "Ignac" poleciał
Halifaxem LW-284 "T" z polską załogą F/Lt Goszczyńskiego z
Eskadry 1586. Zrzucony został w nocy z 8/9 kwietnia 1944 r. u podnóża Gór
Świętokrzyskich niedaleko Cisowa. Przyjął go oddział partyzancki
"Wybranieccy" ppor. "Barabasza". Przydzielony do Okręgu
AK Radom-Kielce był d-cą 2 Kompanii w oddziale partyzanckim "Szarego". Oddział ten w czerwcu
1944 r. zdobył więzienie w Końskich i uwolnił 70 więźniów. Podczas
"Burzy" Ludwik Wiechuła dowodził 5/II Kompanią 3 P.P. Leg. AK w
marszu partyzanckiego Korpusu Radomsko-Kieleckiego na pomoc powstańcom
warszawskich. W bitwie pod Szewcami wyróżniła się Kompania
"Jelenia" niszcząc kompletnie cały pluton SS. Po wkroczeniu
Sowietów, pod koniec stycznia 1945 r. wpadł w "kotle", założonym przez
NKWD. Przez długie miesiące przebywał w więzieniu w Kielcach. W nocy z 4/5 sierpnia 1945 r. odbił go
stary druh "Szary" (Antoni Heda), który, aby uwolnić kolegów z
więzienia, zmobilizował na własną rękę żołnierzy z dawnych jednostek
partyzanckich AK. Ludwik Wiechuła zaraz opuścił Kraj i, przedzierając
się przez liczne granice
dotarł do Anglii w listopadzie 1945 r. Po demobilizacji z I Korpusu
skończył Wydział Lądowy na PUC w Londynie i uzyskał dyplom inżyniera w 1950 r. Na emigracji w Kanadzie
od 1954 r. Początkowo pracował w biurze projektów, specjalizując się w
konstrukcjach stalowych, a potem stał się partnerem firmy D’Allemagne &
Wiechula Consulting Engineers. Członek Corporation of Professional
Engineers of Quebec od 1959 r. Należał do Stowarzyszenia Techników Polskich
w Kanadzie i do Koła CC. Spadochroniarzy AK w Londynie. Autor: Jak
kamień; Rozbicie więzienia w Końskich; Akcja "Mania"; Amnestia [w:] Drogi Cichociemnych, wyd. I, II,
III, Veritas, Londyn, 1954, 1961, 1972. Zmarł 26 września 1987 r. w Montrealu. c-4,
AF-605
WIERCIŃSKA Maria zob. Olechowska Maria
WILCZYŃSKI
Tadeusz, kpr.
(1922-1981)
Zmarł
w kwietniu 1981 r. d-1,
AC-1736
WINIARZ Józef, kpr. (1918-1991)
Zmarł
w 1991 r. b-1iv,
RG-1099
WINIARZ Lizzie z
domu Riley (1919-2002)
Żona
Józefa Winiarza b-1iv,
RG-1099
WINKIEWICZ Albin, strz. (1901-1990)
Zmarł
w marcu 1990 r. d-5,
d-6, AF-860
WINKIEWICZ
Josephine z domu Bakus (1913-1994)
Żona
Albina Winkiewicza. Zmarła w kwietniu 19994 r.
d-5,
d-6, AF-860
WISZNIEWSKA Ludmiła
z domu Zakrzewska (1850-1934)
Wdowa po przedstawicielu handlowym. Zmarła 16 lipca 1934 r. a-3, G-227
WŁODARCZYK Irena zob. Kott Irena
WŁODARCZYK
Stanisław, strz.
(1911-1981)
Ur.
24 czerwca 1911 r. w Woli Łagowskiej. Zmobilizowaany w 1939 r. brał udział w kampanii
wrześniowej w szeregach
39 P.P. Strzelców Lwowskich i dostał się do niewoli niemieckiej. Jeniec
wojenny w obozie pracy
Eglecham. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od
sierpnia 1971 r. Zmarł w czerwcu 1981 r. d-2,
AC-1756
WŁODARCZYK Zofia z
domu Jarosz (1917-1983)
Żona
Stanisława Włodarczyka. Zmarła w listopadzie 1983 r.
d-2,
AC-1756
WOJCIECHOWSKA Antonina z domu Widawska (1895-1974)
Ur.
w 1895 r. w Kijowie. Gimnazjum ukończyła w Kijowie. Żołnierz POW i AK. Uczestniczka Powstania
Warszawskiego w Zgrupowaniu "Kuba". Jeniec wojenny Stalagu IV B
Mühlberg. Na komenderówce w Zeithain w Saksonii. Po oswobodzeniu wstąpiła
we Włoszech do PWSK II Korpusu. Po przybyciu II Korpusu do W. Brytanii
połączyła się z mężem Romanem Wojciechowskim i dzieliła z nim dalsze losy.
Zmarła 20 września 1974 r. w Montrealu. c-3,
AA-1660
WOJCIECHOWSKI Roman, mjr, inż. ląd.-wodny (1881-1954)
Ur.
w 1881 r. na Wołyniu. Politechnikę Kijowską ukończył w 1907 r. Brał udział w
wojnie 1918-1920. D-ca pół-pancernego
pociągu, który pierwszy wjechał do Kijowa w 1920 r. Uczestnik
Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny Stalagu IV B Mühlberg. Na
komenderówce w Zeithain w Saksonii. Po oswobodzeniu dostał się do W.
Brytanii. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Należał do Koła AK. Zmarł 23
kwietnia 1954 r. w Montrealu. a-5, K-308
WOJNAŁOWICZ
Stanisław, st.
strz. (1920-2001)
Zmarł
w 2001 r. d-12ii,
PA-196
WOJNAROWICZ
Stanisław Ludwik, por.
(1917-1975)
Ur.
3 października 1917 r. we Lwowie. Syn Władysława i Karoliny Zmur. Po
maturze służbę wojskową odbył na dywizyjnym kursie SPRP 5 DP i przyjęty
został w 1938 r. do SPP. Brał udział w kampanii wrześniowej. Po Wrześniu
przedostał się do Syrii. Walczył pod Tobrukiem i w kampanii libijskiej
Brygady Karpackiej. Kampanię włoską II Korpusu odbył w szeregach 3 DSK. Po
wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako mechanik w linii lotniczej.
Zmarł 14 lutego 1975 r. w Montrealu. c-3, AA-1720
WOJTYNA Władysław,
st. strz.
(1919-1998)
Ur.
14 czerwca 1919 r. Syn Antoniego i Kseni Serbaj. Zmarł 15 listopada 1998 r. d-7, MZ-709
WOLAŃSKI Marian, kpr. (1914-1978)
Służył
we Włoszech w II Korpusie. Zmarł w listopadzie 1978 r. c-2,
AC-1439
WOLA-ROMANOWSKI Bernard Jan, ppłk, VM, KW (1898-1956)
Ur.
w 1898 r. w Szanghaju. Rtm. 12 P. Uł. Podolskich w Krzemieńcu. Oficer Sztabu Kresowej Bryg. Kaw. w Brodach. D-ca
Szwadronu zapasowego 23 P. Uł. Grodzieńskich. W kampanii wrześniowej brał
udział w walkach z Sowietami. Wzięty do niewoli sowieckiej pod koniec
września. W czasie wywożenia do ZSSR uciekł z transportu. Czynny w
konspiracji SZP-ZWZ-AK w Warszawie ps. "Wola". Uczestnik
Powstania Warszawskiego.
Szef Sztabu "Śródmieście",
rejonu pod d-twem ppłk. Pfeiffera. D-ca
zgrupowania, nacierającego 13 sierpnia 1944 r. na Hale Mirowskie. D-ca
oddziałów szturmowych, które zdobyły Komendę Policji na Nowym Świecie i
kościół Św. Krzyża na Krakowskim Przedmieściu 23 sierpnia 1944 r. Ranny. Po
upadku Powstania uniknął niewoli i wyszedł z miasta z ludnością cywilną.
Pod koniec stycznia 1945 r. wrócił do Warszawy, gdzie pracując na życie,
tkwił w konspiracji. W październiku 1945 r. uszedł przed aresztowaniem NKWD
i przez zieloną granicę dotarł z rodziną do Włoch. Dołączył do II Korpusu,
a po demobilizacji II Korpusu w W. Brytanii wyjechał do Francji. Na
emigracji w Kanadzie od czerwca 1953 r. Zmarł 20 sierpnia 1956 r. w
Montrealu. a-6,
O-56
WOŁODKOWICZ
Kazimierz, strz.
(1926-1953)
Zmarł
w październiku 1953 r. a-5,
K-294
WÓJCIK Stanisław, strz. (1923-1961)
Zmarł
w październiku 1961 r. a-7,
O-254
WÓJCIK Szymon, kpr. (1896-1982)
Zmarł
w lipcu 1982 r. c-3,
AF-62
WÓJTOWICZ
Franciszek, kan.
(1899-1939)
Służył
w 10 PAL. Po I wojnie światowej na emigracji w Kanadzie. Zmarł w sierpniu
1939 r. a-3,
G-133
WRÓBEL Maria z
domu Przybylak, sierż.
z cenz., piel. (1920-1977)
Ur.
29 lipca 1920 r. w Poznaniu. Córka Marcina i Weroniki Łączkowskiej.
Uczęszczała do gimnazjum w Poznaniu, gdzie uzyskała świadectwo dojrzałości
w 1938 r. W kampanii wrześniowej sanitariuszka w Szpitalu Polowym
Łowicz-Kutno-Sochaczew w Zgrup. gen. Włada. Podczas okupacji ukończyła w
Warszawie Szkołę Pielęgniarską w 1943 r. Uczestniczka Powstania
Warszawskiego na terenie Śródmieścia w Zgrup. "Chrobry II", ps.
"Lechna".
Sanitariuszka 6 Komp.
"Neda-Kosa" w II Batalionie (1.8.44-5.10.44). Jeniec wojenny
obozów: Lamsdorf, Műhlberg, Altenburg i Oberlangen. Oswobodzona przez
patrol 2 P.Panc. ppłk. Koszutskiego z 1 DPanc służyła w WAAF. Wyszła za mąż
za Ryszarda Wróbla w Meppen 9 stycznia 1947 r. i dzieliła z nim dalszy los.
W Montrealu pracowała jako pielęgniarka w szpitalu. Zmarła 5 maja 1977 r. c-1,
AC-1232
WRÓBEL Ryszard, ppor., KW (1913-2001)
Ur.
2 lutego 1913 r. w Gliwicach na Śląsku. Syn Józefa i Wiktorii Mika. Przed
wojną był urzędnikiem państwowym i w wojsku nie służył. Po Wrześniu przez
Bałkany przedostał się do Francji i 1 stycznia 1940 r. przydzielony został
do 3 P. Grenadierów Śląskich 1 DGren. Odkomenderowany 15 maja 1940 r. do SP
w Coëtquidan (Morbihan) w Bretanii,
którą po ewakuacji do W.
Brytanii ukończył 1 września 1941 r. w Dundee w Szkocji. Na studiach na
Uniwersytecie St. Andrews (1942-1943). W wyzwalaniu Francji bił się pod
Caen, Falaise, Chambois, i Abbeville (29.7.44-22.8.44) w szeregach 8
Batalionu "Krwawych Koszul" Brygady Piechoty 1 DPanc. Ranny
ewakuowany do Stracathro Hospital w Szkocji. Mianowany podporucznikiem 7
września 1944 r. Wrócił do "Krwawych Koszul" na front do Holandii
i Niemiec. Brał udział w bitwach nad rzeką Moselle, nad Kanałem Kusten, pod
Aschendorf, Papenburg, Irhove, Leer i Wilhelmshaven (1.1.45-8.5.45).
Zdemobilizowany w W. Brytanii 30 września 1949 r. Na emigracji w Kanadzie.
Zmarł w kwietniu 2001 r. w Montrealu.
c-1, AC-1232
WYSOCKI Henryk, kpr. (1920-1987)
Zmarł
w styczniu 1987 r. c-4,
AF-538
ZAKRZEWSKA Ludmiła
zob. Wiszniewska
Ludmiła
ZAKRZEWSKI Leopold, F/O, pil. (1917-1963)
Był
pilotem w 45 Grupie Transportowej w Dorvalu. Po wojnie na emigracji w
Kanadzie. Zmarł 5 maja 1963 r. b-10,
V-118
ZALASS Jan zob. Korwin-Zalass Jan
ZALESKI Jan, ppor. (1906-1975)
Ur.
7 lutego 1906 r. w Iszkatorach. Po wojnie służył w Kompanii Wartowniczej
przy armii amerykańskiej. Z Niemiec wyemigrował do Kanady. Zmarł 5
listopada 1975 r. w Montrealu.
c-2, AA-1841
ZALESKI Stanisław, ppor. (1906-1977)
Ur.
29 października 1906 r. w Łomży, woj. białostockie. Syn Mieczysława i
Jadwigi Jeroszewskiej. Oficer rezerwy. Ostatnim jego przydziałem wojskowym
był Sztab Gł., gdzie był adiutantem Szefa Służby Opieki nad Żołnierzem. Po
wojnie na emigracji w Kanadzie. Czynny społecznie. Należał do SPK Koło Nr 7
od lutego 1955 r. Przez dwie kadencje był prezesem ZWPimJP (1959-1960).
Zmarł 6 lipca 1977 r. w Montrealu. c-1, AC-1255
ZARODA Czesław, st. strz. (1914-1993)
Zmarł
8 kwietnia1993 r. w Montrealu. b-5,
I-1011
ZASTYREC Irena zob. Jedwab Irena
ZAWIŚLAK Józef, kpr. (1915-1977)
Zmarł
17 października 1977 r. w Montrealu. c-2,
AC-1297
ZDON
Leopold, sierż. (1918-1989)
Zmarł
w grudniu 1989 r. c-5,
AF-839
ZGÓRALSKI
Zdzisław, kpr.
(1916-1996) b-2i,
RG-2155
ZIELONKA Zofia zob. Tarczyńska Zofia
ZIEMNOTA Wacław, strz. (1911-1992)
Zmarł
w styczniu 1992 r. d-9,
MZ-182
ZŁOCZEWSKA Jadwiga
z domu Matyszkiewicz (1928-1994)
Ur.
6 listopada 1928 r. w Michalinowie, pow. Dęblin, woj. lubelskie. Żona Leonarda
Złoczewskiego. Należała do SPK Koło Nr 7 od marca 1976 r. Zmarła w grudniu
1994 r. c-4, AA-1395
ZŁOCZEWSKI Leonard, por. cc. (1917-1973)
Oficer
piechoty. Służył w Bryg. Spad. i miał nr. znaku spadochronowego 2210.
Zgłosił się na lot do Polski i zaprzysiężony został na rotę Armii Krajowej.
Miał ps. "Pina", ale nie był przerzucony do Kraju. Zmarł w marcu
1973 r.
c-4, AA-1395
ZWARYCZ Wacław, st. sierż. (1900-1977)
Ur.
8 lutego 1900 r. w Sulimowie. Po wojnie na emigracji w Kanadzie Pracował jako
dekorator. Zmarł 2 stycznia 1977 r. w Montrealu. c-1,
AC-1174
ZWOLSKI Jan, st. sierż. (1915-1986) b-2iii,
RG-500
ZYGMUNTOWICZ
Zenon, sierż.
(1912-1993)
Zmarł
9 sierpnia 1993 r. w Montrealu. b-3,
E-176
ŻAŁOBIŃSKI Ryszard
Zbigniew, st.
drag. (1920-1989)
Ur.
18 listopada 1920 r. w Białymstoku. Syn Adama i Eugenii. Brał udział w
wyzwalaniu Francji, Belgii, Holandii i w walkach w Niemczech w szeregach 10
P. Dragonów 1 DPanc. Na emigracji w Kanadzie od 1956 r. Był sprzedawcą
handlowym. Należał do ZWPimJP
od lutego 1979 r. Zmarł we wrześniu 1989 r.
d-5,
AF-814
ŻARYN Borys, por. dypl., technik (1911-1973)
Ur.
17 grudnia 1911 r. w Łomży, woj. białostockie. Wychowanek Korpusu Kadetów Nr
1 we Lwowie. Absolwent SPK w Grudziądzu. Po promocji na podporucznika w
korpusie oficerów kawalerii przydzielony do 3 P. Szwol. Mazowieckich. W
kampanii wrześniowej d-ca I/1 Plutonu 3 P. Szwol. Mazowieckich w Suwalskiej
Bryg. Kawalerii. Po Wrześniu statkiem węglowym przez Szwecję dostał się do
W. Brytanii, skąd udał się do Francji. W kampanii francuskiej d-ca II
Plutonu w Szwadronie motocyklistów 2 Wileńskiego Dyonu Rozpoznawczego 2
DSP. Uniknął niewoli i przedostał się do Afryki Północnej. Do W. Brytanii
przybył na pokładzie polskiego statku Wisła w 1943 r. Absolwent
Wyższej Szkoły Wojennej w Eddleston koło Peebles w Szkocji promocji V kursu
(list.’44-kwiec.’45). Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako
technik budowlany w biurze projektów. Czynny społecznie. Członek
Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Autor: Relacja z kampanii
wrześniowej 3 P. Szwol., IPMS, sygn. B.I.18/E. Wyjątki z relacji [w:]
Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej, nr 132(1989), Londyn. Zmarł 30
grudnia 1973 r. w Montrealu. c-4,
AA-1523
ŻOŁNIERCZYK
Władysław, strz.
(1891-1951)
Służył
w 4 P.P. Leg. Na emigracji w Kanadzie. Zmarł w kwietniu 1951 r. a-5, K-243
ŻÓŁTOWSKA Stefania
zob. Waszak
Stefania
ŻYCKI Kazimierz, por. (1900-1976)
Ur.
1 marca 1900 r. w Gierczycach. Syn Wincentego i Heleny. Po wojnie na
emigracji w Kanadzie. Pracował jako instruktor rolny. Czynny społecznie.
Należał do SPK Koło Nr 7 i przez
szereg lat był sekretarzem Koła. Zmarł 23 kwietnia 1976 r. w Montrealu.
c-2,
AC-1066
ŻYLIŃSKI Jerzy
Andrzej, st.
drag., KWx2 (1921-1985)
Ur.
26 lipca 1921 r. w Warszawie. Pasierb Tadeusza Brzezińskiego, konsula RP,
syn Józefa i Leonii z domu Roman 1°v Żylińskiej. Wychowanek XX. Marianów na
Bielanach. Do Kanady przyjechał w 1938 r. Ukończył Wydział Nauk Społecznych,
Ekonomicznych i Politycznych na Uniwersytecie Montrealskim i otrzymał
dyplom. Ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego w Windsor, Ont.
Przeszkolenie rekruckie przeszedł najpierw w Owen Sound, Ont., a potem w
Szkocji. Brał udział w wyzwalaniu Francji, Belgii, Holandii i walczył w
Niemczech w szeregach 10 P. Drag. 1 DPanc. Ranny w Holandii. Po wojnie i
demobilizacji w W. Brytanii wrócił do Kanady. Pracował jako artysta
komercyjny. Zmarł 26 maja 1985 r. w Montrealu. b-2iii,
RG-411
A-J | K-P
| R-Ż
powrót do strony głównej
|
