.


 

LISTA  ZMARŁYCH

 

A-J | K-P | R-Ż

 

 

 

KACZKOWSKI Józef, ppor., inż. ląd.-wodny (1901-1978)

        Ur. 3 kwietnia 1901 r. w Szczuczynie Nowogródzkim. Syn Wacława i Marii Dobrowolańskiej. Mąż Jadwigi Czechowicz. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa we wrześniu 1941 r. Służył w APW od 15 sierpnia 1942 r. Uczestnik kampanii włoskiej w 10 Baonie Saperów II Korpusu. Zdemobilizowany w Anglii 18 lutego 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1973 r. Od stycznia 1974 r. członek SPK Koło Nr 7. Zmarł 7 czerwca 1978 r.         c-1, AC-1385

 

KACZYŃSKI  Mieczysław, strz. (1923-1971)                         b-5, AA-1109

 

KAKOWSKI  Daniel  B., strz. (1911-1995)

        Ur. 14 lipca 1911 r. Syn Edwarda i Joanny Kabińskiej. Mąż Wandy Kosiewicz. Zmarł 26 września 1995 r. w szpitalu w Ste-Anne-de-Bellevue, QC. c-5, AA-1189

 

KAKOWSKA Wanda   z domu Kosiewicz (1911-1972)

        Żona Daniela Kakowskiego. Zmarła 7 stycznia 1972 r.

                                                                                                        c-5, AA-1189

 

KAMIŃSKI  Stefan, st. strz. (1893-1964)                                      a-8, 0-361

 

KAPTURSKA Maria zob. Łaskowieska Maria

 

KAPUŚCIŃSKI Janusz, ppłk, VM, KWx4 (1898-1998)

        Ur. 24 lutego 1898 r. w majątku Kordos (Wielkopolska). Syn Władysława i Albertyny Szudzińskiej. Udział w wojnie 1918-1920. Uczestnik Powstania Wielkopolskiego. Oficer 1 P. Uł. Wlkp. (później 15 P. Uł. Poznańskich). W 1932 r. przeniesiony do 26 P. Uł. im. Hetmana Karola Chodkiewicza w Baranowiczach.                                    Od 1938 r.

w 2  P.S.K. w Hrubieszowie. Należał do najlepszych polskich jeźdźców. Brał udział w konkursach hippicznych w reprezentacji Polski za granicą. W kampanii wrześniowej d-ca II Dyw. Konnego Ośrodka Zapasowego Woł. Bryg. Kaw. (później Zgrupowanie Kaw. ppłk. K. Halickiego). Bił się pod Kamionką Strumiłową i Rawą Ruską. Po Wrześniu jeniec Oflagu VII A Murnau. Oswobodzony przez wojska amerykańskie dołączył do II Korpusu. Mianowany zastępcą d-cy P. Uł. Karpackich w sierpniu w 1945 r. Po demobilizacji osiadł w Londynie. Na emigracji w Kanadzie od 1975 r. Autor: Garść wspomnień ze służby pod dowództwem gen. Andersa  [w:] Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej  nr 82 (1978);  Relacja -  2 P.S.K. [w:] Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej  nr 132 (1989) Zmarł 25 grudnia 1998 r.          b-2i, RG-2329

 

KARCZEWSKA Danuta zob. Gąglewicz Danuta

 

KARPA Michał, st. strz. (1919-1997)

        Ur. 15 listopada 1919 r. Zmarł 2 czerwca 1997 r.

                                                                                                          d-7, MZ-602

 

KARPIŃSKA Irena z domu Ćwirko san. (1923-2001)

      Ur. 18 czerwca 1923 r. Kaczanowiczach, pow. Nieśwież. woj. nowogródzkie. Córka Józefa i Marii Bereza. Żona Mariana Karpińskiego. Deportowana 10 lutego 1940 r. z Kuchczyc, osady wojskowej do Archangelskaja i Wołogodskaja obł., Komi ASSR do posiołka Piudla. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniona z kołchozu. Wyewakuowana z Armią gen. Andersa do Iranu wstąpiła do APW. Kampanię włoską odbyła jako sanitariuszka w 1 Szpitalu Polowym II Korpusu. Po demobilizacji w Anglii wyjechała z mężem do Argentyny. Na emigracji w Kanadzie od czerwca 1958 r. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalu montrealskim. Zmarła 21 września 2001 r.                 b-4, E-205

 

KARPIŃSKA Zofia zob. Makosz Zofia

 

KARPIŃSKI  Marian, por. technik budowlany (1918-1993)

        Ur. 4 października 1918 r. w Giełczynie, pow. Łomża, woj. białostockie. Mąż Ireny z domu Ćwirko. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii  gen. Andersa w 1942 r. Służył w APW. Kampanię włoską odbył w 4 Kres.PAL. Po demobilizacji w Anglii, wyemigrował do Argentyny. Na emigracji w Kanadzie od czerwca 1958 r. Pracował jako projektant w budownictwie mieszkaniowym. Należał do SPK Koło Nr 7 od grudnia 1962 r. Zmarł 8 czerwca 1993 r.     b-4, E-205

 

KAWALERSKI Władysław, kpr. (1909-1980)

        Ur. 8 lipca 1909 r. w Sokołowie, pow. Nieszawa, woj. warszawskie. Służył w 4 PAL. Po Wrześniu jeniec Stalagu IX C Bad Sulza. Na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od marca 1966 r. Zmarł w 1980 r.                                        d-2, AC-1612

 

KAZIMIEROWICZ Stefan A, por., inż. (1908-1993)

        Egzamin dyplomowy na Politechnice Lwowskiej zdał w 1934 r. Służbę wojskową odbył w SP. Do wojny pracował jako inżynier  w Katowicach. Od wczesnych lat pięćdziesiątych na emigracji w Kanadzie. Od 1958 r. należał do Corporation of Professional Engineers of Quebec i był naczelnym inżynierem w ciężkim przemyśle. Zmarł w 1993 r.         b-1ii, RG-1314

 

KAZIMIEROWICZ Wanda z domu Oszek (1923-1999)

        Żona Stefana Kazimierowicza.                                       b-1ii, RG-1314

 

KAŹMIERSKI Edmund, (1917-1965)                                               a-8, S-23

 

KĄTSKI  Stefan (KONTSKI), kpt., artysta mal. (1898-1978)

        Ur. 23 kwietnia 1898 r. w Sanoku, woj. lwowskie. Udział w wojnie 1918-1920. Studiował na Akademiach Sztuk Pięknych w Krakowie (1921-1924), we Florencji (1924-1927) i w Paryżu (1927-1930). Służył w I Korpusie w W. Brytanii z przydziałem do Archiwum i Muzeum PSZ w Gask House k. Perth w Szkocji. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1948 r. Udekorował freskami i kurdybanami kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Montrealu (1950-1954). Był ilustratorem technicznym w zakładach lotniczych. (1957-1963). Od 1963 r. odnawiał obrazy i antyki. Należał do SPK Koło Nr 7 od 1958 r. Zmarł w maju 1978 r.               c-1, AC-1380

 

KETTER Anna Maria zob. Stevens Anna Maria

 

KIELISZCZYK Aleksander, strz., tapicer (1915-1989)

        Ur. 27 lutego 1915 r. w Kiczkach, woj. warszawskie. Syn Stefana i Wiktorii. Mąż Anny. Szkołę powszechną ukończył w Mińsku Mazowieckim w 1929 r. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Służył w APW i w II Korpusie. Brał udział w kampanii włoskiej. Na emigracji w Kanadzie od 1946 r. W Montrealu pracował jako tapicer. Zmarł w 1989 r.                                                                                              d-5, AF-788

 

KILIAN Józef, kpr. (1919-1984)

        Ur. 4 września 1919 r. w Niegosławicach. Mąż Stelli. Wstąpił do wojska na ochotnika 4 listopada 1937 r. i służył w 2 Baonie Czołgów w Żurawicy. Wyemigrował z Niemiec do Kanady w marcu 1957 r. Od września 1957 r. należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł w 1984 r.         d-3, AF-275

 

KISIELEWSKI Janusz, por., KWx2, technik elektroniczny

(1923-1993)

        Ur. 2 maja 1923 r. w Przemyślu, woj. lwowskie. Syn Adama, kpt. 38 P. Strzelców Lwowskich i Zofii Edwin. Elew Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Maturę zdał w Państwowym Gimnazjum i Liceum w Gródku Jagiellońskim. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił w Buzułuku do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód ukończył SPBr.Panc. w Iraku, rozpoczętą jeszcze we Wrewskoje. Otrzymał przydział do 6 P.Panc. "Dzieci Lwowskich". Z pułkiem tym przeszedł całą kampanię włoską. Dwukrotnie ranny. W grudniu 1944 r. przeniesiony  został do  formującej się 14 Wlkp. Brygady Pancernej z przydziałem do 3 P. Uł. Śląskich, gdzie był d-cą szwadronu i prowadził kurs strzelania artyleryjskiego. Po demobilizacji w Anglii wyemigrował do Argentyny w 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1958 r. Rozpoczęte kursy elektroniczne w Buenos Aires ukończył w Institute of Technology w Montrealu. Pracował jako technik elektroniczny w linii lotniczej. Długoletni skarbnik 310 Skrzydła „Wilno”. Należał do SPK Koło  Nr 7 od marca 1968 r. Zmarł w Miami, Fla. 18 grudnia 1993 r.                                                                         b-1iii, RG-1448

 

KIŚLANKO Tichon, bomb. (1917-2000)

        Ur. 25 sierpnia 1917 r. w Policach na Wołyniu. W 1939 r. był poborowym w czynnej służbie. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Po ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Kampanię włoską odbył w jednym z pułków artylerii II Korpusu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1948 r. Pracował jako kontroler jakości produktów. Należał do Royal Canadian Legion, Mazeppa Br. 183 (Ukrainian). Zmarł 2 listopada 2000 r.

                                                                                                          d-11, PC-93

 

KLENIEWSKI Krystian, por. (1924-1988)                            b-1iv,  RG-756

 

KLIŚ Czesława z domu Szpotko (1924-1999)

        Ur. 13 kwietnia 1924 r. Córka Jana i Katarzyny Ponikiewskiej. Żona Józefa Klisia. Zmarła 27 kwietnia 1999 r.                                                          d-7, MZ-767

       

KLIŚ Józef, kpr. pchor., technik budowlany (1914-2000)

        Ur. 20 lutego 1914 r. w Nowym Korczynie, woj. kieleckie. Syn Jana, rolnika i Petroneli Pietrzyk. Mąż Czesławy Szpotko. Maturę uzyskał w II Państwowym Gimnazjum im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie w 1935 r. Podjął się pracy na Podhalu i zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Trzymiesięczny kurs rekrucki odbył w 23 P.P. we Włodzimierzu Wołyńskim w 1938 r. Zmobilizowany w 1939 r. w Tarnowie, nie umundurowany i nie uzbrojony, dotarł z batalionem marszowym 16 P.P. do Zamościa, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Zwolniony jako cywil wrócił w rodzinne strony do Nowego Korczyna. Od maja 1940 r. w konspiracji ZWZ-AK, Obwód Busko. W lipcu 1944 r. brał udział w zdobyciu posterunku żandarmerii w Nowym Korczynie. Po wejściu oddziałów  sowieckich opuścił Nowy Korczyn w sierpniu 1944 r. i wstąpił w Lasocinie (pow. Włoszczowa, woj. kieleckie) do Brygady Świętokrzyskiej i obrał sobie ps. "Orzech". W szeregach 6 Kompanii Szkolnej 204 P.P. przeszedł  szlak bojowy Brygady Świętokrzyskiej, który był uwieńczony oswobodzeniem 5 maja 1945 r. obozu koncentracyjnego kobiet w Holýšov w Czechosłowacji. Po kapitulacji Niemiec studiował początkowo agronomię na uniwersytecie w Belgii. Następnie przeniósł się do Niemiec, gdzie przez dwa lata studiował inżynierię na Polskiej Wyższej Szkole Technicznej w Esslingen. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Początkowo pracował fizycznie na  budowie, a później w biurze projektów jako technik budowlany. Od czasu przybycia do Kanady był członkiem SPK Koło Nr 7. Należał do Koła AK, a od lutego 1996 r. do ZWPimJP. Autor pamiętnika Moja odyseja, Montreal-Warszawa, 1993. Zmarł 24 maja 2000r.                                  d-7, MZ-767

 

KLISZCZEWSKI   Kazimierz, strz. (1900-1941)

        Brał udział w wojnie 1918-1920.                                             a-4, K-18

 

KMIECIŃSKA Zofia  z domu Majewska (1913-1990)

        Ur. 17 stycznia 1913 r. Żona Jana Kmiecińskiego. Zmarła 13 października 1990 r. b-1iv, RG-1019

 

KMIECIŃSKI  Jan, sierż. (1914-2000)                                  b-1iv, RG-1019

 

KLEINROK Maria zob. Szuszkowska Maria

 

KOCOŃ Zygmunt, strz. (1897-1945)

        Służył w polskiej piechocie.                                                    a-4, K-111

 

KOLADA Stanisława z domu Faszcza (1914-1982)

        Żona Dominika Kolady.                                                           d-2, AF-19

 

KOLENDO Waldemar, strz. (1910-1987)                                   d-4, AF-612

 

KOŁODZIEJCZYK Jan, bomb. (1914-1982)

        Żołnierz września. Służył w artylerii. Niemiecki jeniec wojenny. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł 14 marca 1982 r.

                                                                                                                c-2, AF-7

KONTSKI zob. Kątski

 

KORCZYŃSKI Janusz Feliks, mjr, KN, KWx4 (1888-1966)

        Ur. 19 maja 1888 r. w Sichowie, pow. Stopnica, woj. kieleckie. Maturę uzyskał po ukończeniu ośmioklasowego gimnazjum w Żytomierzu. W latach 1908-1912 należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego we Lwowie. Służył w II Korpusie Polskim na Wschodzie (1917-1918). Udział w wojnie 1918-1920. Adiutant Sztabu i kwatermistrz 4 DStrz. gen. Żeligowskiego, Szef Sztabu 2 Bryg. Kaw. Po wojnie był Szefem  Sztabu  3 Bryg. Kaw. Służył w 6 P. Uł. Kaniowskich, 11 P. Uł. Legionowych i w 19 DP. W 1934 r. przeniesiony w stan stoczynku. W sierpniu 1939 r. powołany do służby czynnej został kmdtem Kwat. Gł. Suwalskiej Bryg. Kaw. Po Wrześniu przedostał się do Szwecji. Od 1949 r. do 1950 r. był prezesem SPK Koło Stockholm. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Do SPK  Koło  Nr 7 należał od maja 1962 r. Zmarł 28 sierpnia 1966 r.                   a-9, S-158

 

KORNAGA Władysław, st.strz., KW (1918-1991)

        Ur. 17 stycznia 1918 r. w Krowicy Hołodowskiej. Syn Michała i Paraskewii Milan. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. W kampanii włoskiej w Kwat. Gł. 2 Bryg. Panc. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1947 r. Zatrudniony początkowo w rolnictwie pracował później w przemyśle. Zmarł 18 kwietnia 1991 r.                                                             d-6, AF-948

 

KORSAK Grażyna zob. Padowicz Grażyna

 

KORWIN-PIOTROWSKI Jerzy, ppor., dr   praw, konsul  RP

(1909-1978)

        Syn znanej aktorki teatralnej scen warszawskich i krakowskich Marii Dulęby. Uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie, gdzie zdał maturę. Po egzaminie dyplomowym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego doktoryzował się na Uniwersytecie w Lille. Pracował w służbie konsularnej, najpierw w Mińsku a następnie w Brukseli, gdzie zastała go wojna. Zgłosił się do PSZ we Francji, gdzie ukończył SPRA. Uniknął niewoli i okupcją spędził we Francji. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1952 r. Pracował na Uniwersytecie Montrealskim i był konsultantem Rządu Prowincjonalnego. Autor: La structure Fédérative de l’Etat dans le Jurisprudence Canadienne en Matičre de Droit International Public, J. du Droit Intern., Paris, 1956. Zmarł w Montrealu w 1978 r.

                                                                                                        c-1, AC-1400

 

KORWIN-ZALASS Jan, ppor., technolog (1916-1971)

        Ur. 6 czerwca 1916 r. w Armawir na Kaukazie. Syn Jana i Marii Lewandowskiej. Ukończył Wyższą Szkołę Mechaniczną w Grudziądzu. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i praktykę w 16 PAL w Grudziądzu. Zmobilizowany do 16 PAL 24 sierpnia 1939 r. brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach Armii "Pomorze" G.O. "Wschód" gen. Bołtucia. Bronił Grudziądza, Torunia. Po bitwie nad Bzurą obrońca Modlina do kapitulacji. Jeniec wojenny Oflagów VII B Eichlet i VII A Murnau. Uciekł z Murnau 27 kwietnia 1940 r. Po dwóch dniach schwytany. Jeniec Stalagów VI B, VI C i XII F (29.4.40-6.11.41). Uciekł z ostatniego i po trzech dniach zostal schwytany. W kwietniu 1942 r. uciekł do Holandii, skąd przedostał się do Belgii, a następnie do Francji (10.4.42-17.6.43). Aresztowany przez Gestapo w Paryżu i osadzony w więzieniu Fresnes (17.6.43-3.1.44). Więzień karnych obozów: Vezul, Ludwigsburg, Hammelburg i Forbach (3.1.44-16.7.44). Uciekł z obozu 16 lipca 1944 r. i był tłumaczem przy dtwie XX Amerykańskiego Korpusu (16.7.44-29.8.44). Wstąpił do I Korpusu we Francji 7 grudnia 1944 r. i służył do 13 marca 1948 r. Na emigracji w Kanadzie od grudnia 1951 r. Należał do Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Zmarł 10 lutego 1971 r. w szpitalu w Senneville QC.   c-6, AA-1041                                                                                                                            

 

KORZENIOWSKI Jan, strz. (1912-1983)

        Przed wojną studiował prawo. Podczas okupacji był żołnierzem AK na Podhalu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako narzędziowiec w przemyśle lotniczym. Należał do Koła AK. Zmarł w Montrealu w 1983 r.                   c-3, AF-123

 

KORZEWNIKOW  Jadwiga  Maria  zob. Sangowicz Jadwiga Maria

 

KOSIEWICZ Wanda  zob. Kakowska Wanda

 

KOSTKA-KRZYMOWSKI  Stanisław, mjr pil., cc., KN, KWx4

(1899-1969)

        Ur. 13 listopada 1899 r. w Wąwolnicy, pow. Puławy, woj. lubelskie. Uczestnik walk o niepodległość 1914-1920. Wojna w 1939 r. zastała go w 3 P.Lot. w Poznaniu na Ławicy. Po Wrześniu przez Węgry przedostał się do Francji, a następnie do W. Brytanii. W Centrum Wyszkolenia Lotniczego RAF w Blackpool zgłosił się na lot do Kraju i po skokach otrzymał znak spadochronowy nr 0001, a bojowego znaku miał nr 1962. Po przeszkoleniu w odbiorze zrzutów został zrzucony w pierwszej operacji do Polski w nocy z 15/16 lutego 1941 r. Zrzutu tego w operacji Adolphus dokonała  załoga brytyjska F/Lt Keasta z 419 Eskadry RAF do specjalnych zadań. "Cichociemnych" skoczków, na skutek błędu w nawigacji, zrzucono z dwusilnikowego Whitleya Z-6473 na Śląsku Cieszyńskim koło Skoczowa, na terenie  przyłączonym do Rzeszy, zamiast na placówkę koło Włoszczowej, woj. kieleckie. Stanisław Krzymowski, mimo wszystko, dotarł z opóźnieniem do Warszawy i otrzymał przydział do Okręgu Kieleckiego jako kierownik Referatu Lotniczego. W konspiracji używał ps.: "Ikar", "Kostka", "Stefan". Od października 1944 r. był referentem lotniczym i kierownikiem zrzutów w Podokręgu Piotrków, następnie w Wydziale Lotniczym KG AK. Od 1946 r. na emigracji w W. Brytanii, a potem w Kanadzie. Zmarł w  Montrealu  7 sierpnia 1969 r.            a-6, P-7

 

KOSTYK Mikołaj, strz. (1908-1986)                                            d-4, AF-522

 

KOTARSKI  C. D. Edward, kpr. (1926-1985)                             d-3, AF-323

       

KOTARSKI  Therese  zdomu  Mott (1926-1998)

        Żona Edwarda Kotarskiego.                                                d-3, AF-323

 

KOTT Adam, pchor. (1920-2000)

        Ur. 18 grudnia 1920 r. Zmarł 10 kwietnia 2000 r.

                                                                                                      d-12ii, PA-480

 

KOTT Irena z domu Włodarczyk, (1920-2002)

        Ur. 22 kwietnia 1920 r. Żona Adama Kotta. Zmarła 3 stycznia 2002 r.          d-12ii, PA-480

 

KOWALSKA  Anna  zob. Dobrzańska Anna

 

KOWALSKI Michał Ryszard, F/Lt, rad/teleg.  VM, KWx4, technik-elektryk (1918-1996)

        Ur. 29 września 1918 r. w Ostrowcu, woj. kieleckie. W 1935 r., będąc uczniem gimnazjum matematyczno-fizycznego w Gdyni, wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy. Ukończył ją jako radiotelegrafista w 1938 r. i przydzielony został do 1 P.Lot. w Warszawie. W kampanii wrześniowej, latając w "Brygadzie Bombowej", sześciokrotnie bombardował niemieckie kolumny pancerne. Zestrzelony nad Łuckiem, przekroczył granicę węgierską 18 września 1939 r. Z Grecji do Francji przypłynął na pokładzie SS Pułaski w  październiku 1939 r. Po klęsce Francji, przez porty  Oran i Casablanca, ewakuowany został do W. Brytanii w lipcu 1940 r. Przeszkolony na strzelca pokładowego i radiotelegrafistę otrzymał przydział do 305 Dyw. Bombowego Ziemi Wielkopolskiej. W 16-tym locie bojowym został zestrzelony w nocy z 5/6 sierpnia 1941 r. nad Belgią. Z sześcioosobowej załogi  Wellingtona W-5593 trzech lotników zginęło, jeden dostał się do niewoli, a dwóch zbiegło. Michał Kowalski przez Francję, Pireneje, Hiszpanię dotarł do Gibraltaru i wrócił do W. Brytanii w styczniu 1942 r. Ukończył SP i kurs radio-nawigatora. Otrzymał szlify oficerskie i przeniesiony został w październiku 1943 r. do 45 Grupy Transportowej w Kanadzie. Z Dorvalu dostarczał samoloty z fabryk amerykańskich i kanadyjskich do W. Brytanii, Afryki Północnej, na Bliski i Środkowy Wschód. Zdemobilizowany w Kanadzie w 1946 r. pozostał na emigracji. Pracował jako technik-elektryk w przemyśle telefonicznym. Od 1951 r. należał do 310 Skrzydła "Wilno". Był delegatem, mianowanym przez władze kanadyjskie, dla udzielania pomocy polskim weteranom. W 1984 r. został honorowym adiutantem Gubernatora Prowincji Quebec. Autor wspomnień The day I was buried alive, [w:] XV Światowy Zjazd Lotników Polskich (jednodniówka), Montreal, 1984. Zmarł w Montrealu w 1996 r. b-1ii, RG-2014

 

KOZAK Józef, F/Sgt (1922-1984)

        Służył w RAF.                                                                           d-3, AF-203

 

KOZIOŁ Tomasz, plut. (1900-1981)

        Ur. 7 marca 1900 r. w Dąbrowie Tarnowskiej, pow. Dąbrowa, woj. krakowskie. Zmarł 30 stycznia 1981 r.                                                                      d-1, AC-1709

 

KOZŁOWSKI   Lucjan,  strz. (1915-1998)                                 d-7, MZ-692

 

KOZŁOWSKI Tomasz, sierż. (1921-1982)                                d-3, AF-100

 

KRAJEWSKA Aniela z domu Selwa (1923-1991)

        Żona Edmunda Krajewskiego.                                            d-6, AF-973

 

KRAJEWSKI Władysław, Sgt (1921-1987)

        Służył w RAF.                                                                       d-10, MM-347

 

KRAKOWSKI   Franciszek, ppor., sędzia, KW (1902-1982)

        Ur. 10 września 1902 r. w Koronowie, pow. Bydgoszcz, woj. poznańskie. Gimnazjum klasyczne ukończył w Chełmnie, a Wydział Prawa na Uniwersytecie Poznańskim. Asesor w Toruniu, sędzia Sądu Grodzkiego w Brodnicy i Lesznie. Powołany do wojska, w kampanii wrześniowej był sędzią polowym w Wlkp. Bryg. Kaw. gen. Abrahama. Jeniec obozu II C Woldenberg. Więziony przez ponad rok w Forcie VII w Poznaniu. Uwolniony przez wojska sowieckie wrócił do Polski. W 1946 r. wyjechał z rodziną do Belgii, gdzie pracował w Sekcji Polskiej Chrześcijańskich Związków Zawodowych. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Zatrudniony w centrali Chrześcijańskich Związków Zawodowych (CSN) w Montrealu, a później w Comité Paritaire d’Alimentation. Od listopada 1951 r. należał do SPK Koło Nr 7. Był członkiem: ZWPimJP, Towarzysta Białego Orła, Stowarzyszenia Polskiego w Montrealu i Klubu Ziem Zachodnich. Przez szereg lat  był prezesem Kanadyjsko-Polskiego Instytutu Dobroczynności. Zmarł 11 stycznia 1982 r.                            d-2, AC-1822

 

KRAMICZ Wiktor, st.strz, (1913-1987)                                       d-4, AF-620

 

KRUŻYŃSKA Kamila z domu Czotyrbok (1913-1990)

        Żona Mieczysława Jerzego Krużyńskiego.                     c-4, AA-1478

 

KRUŻYŃSKI Mieczysław Jerzy, por., inż. chemik

(1902-1973)

        Ur. 15 sierpnia 1902 r. we Lwowie. Zdał egzamin dyplomowy na  Wydziale  Chemii Politechniki Lwowskiej w 1937 r. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód. W APW przydzielony do Dtwa Szkół Junackich. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako inżynier w przemyśle  chemicznym. Członek Corporation o Professional Engineers of Quebec od 1957 r. Będąc na emeryturze tłumaczył z czterech języków dokumenty i książki dla rządu w Ottawie. Do SPK Koło Nr 7 należał od kwietnia 1966 r. Zmarł 17 września 1973 r.                           c-4, AA-1478

 

KRZESZ Zygmunt Józef, kpr. pchor., inż. chemik (1899-1974)

        Ur. 10 listopada 1899 r. w Złoczowie, woj. tarnopolskie. Syn Jana i Józefy Struzik. Egzamin dyplomowy na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej zdał w marcu 1933 r. i pracował do wojny w Gazowni w Krakowie. Legionista. Ochotnik w kampanii wrześniowej. Granicę rumuńską przekroczył 18 września 1939 r. We Francji wstąpił w listopadzie do PSZ i odkomenderowany został do SP w Coëtquidan (Morbihan) w Bretanii. Po jej ukończeniu w kwietniu 1940 r. otrzymał przydział do Baterii Ppanc. (47 mm) 10 Bryg. Panc.-Mot. gen. Maczka. Z brygadą na froncie do 18 czerwca 1940 r. Jeniec obozu Troyes (Aube). Zwolniony z obozu jako niezdolny do służby wojskowej. Zdemobilizowany przez władze francuskie w Marsylii w lutym 1941 r. Jako prezes Związku Polskich Inżynierów i Techników  w Marsylii był jednym z organizatorów legalnej ewakuacji Polaków z Francji nie okupowanej do Kanady. Na emigracji w Kanadzie od 1942 r. Pracował w przemyśle chemicznym. Członek Chemical Institute of Canada i Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Od sierpnia 1972 r. należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł 19 września 1974 r.         c-3, AA-1693

 

KRZYMOWSKI Stanisław zob. Kostka-Krzymowski  Stanisław

 

KRZYWICKI  Stanisław zob. Reymer-Krzywicki  Stanisław

 

KUCENTY Grzegorz, W/O (1896-1966)

        Służył w lotnictwie.                                                                    a-9, S-151

 

KURLUK Jan, strz. (1916-1984)                                                  d-3, AF-262

 

KURNICKI  Piotr, por, (1899-1975)

        Ur. 16 czerwca 1899 r. w Antonowie na Kijowszczyźnie. Syn Aleksandra i Felicji Ossowskiej. Służył w II Korpusie i był przydzielony do Kwat. Gł. Dtwa II Korpusu. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Po ukończeniu kursu pedagogicznego wykładał  historię rewolucji rosyjskiej w Centrum Studiów Słowiańskich na Uniwersytecie Montrealskim. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1959 r. Zmarł 3 sierpnia 1975 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC.                                                                        c-3, AA-1797

 

KURTA Julian, strz. (1922-1978)                                              c-2, AC-1425

 

KUŹMICKI   Kazimierz, por., agronom (1908-1978)

        Ur. 15 stycznia 1908 r. w Białymstoku. Uczęszczał do Gimnazjum Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie zdał maturę w 1929 r. Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie ukończył w 1935 r. Należał do AZS (1931-1934) i do klubu sportowego "Warszawianka" (1935-1939). Mistrz Polski w  biegu na 1500 m w 1932 r. Po studiach pracował w firmie belgijskiej w Warszawie (1936-1939). Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim, a na praktykę przydzielony został do 14 DAK w Białymstoku. W kampanii wrześniowej służył w 30 PAL G.O. "Piotrków" gen. Thommée. Do niewoli niemieckiej dostał się 1 października 1939 r. Jeniec Oflagów: XI B Braunschweig, II C Woldenberg i VII A Murnau. Po oswobodzeniu dołączył do PSZ we Francji. Zdemobilizowany w czerwcu 1947 r. pracował w Brukseli. Na emigracji w Kanadzie od grudnia 1951 r. Pracował w przemyśle jako kierownik w dziale zarządzania. Na seminariach prelegent kilku odczytów. Członek D.P.M.A. (Data Processing Management Association) w Montrealu i SPADE (System Planning and Development) Montreal-Toronto. Zmarł 13 lutego 1978 r.

                                                                                                        c-2, AC-1346

 

KWASIBORSKI Feliks, wachm., KW (1909-1990)

        Ur.12 kwietnia 1909 r. we wsi Zarany, gmina Sójki, pow. Kutno, woj. łódzkie. Służył w 81 P. Strzelców Grodzieńskich w składzie 29 DP. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa w listopadzie 1941 r. Ewakuowany na Środkowy Wschód, służył w APW. Kampanię włoską odbył w II Korpusie w szeregach 2 Warszawskiego Szwadronu Żandarmerii. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od czerwca 1947 r. Należał do ZWPimJP, a do SPK Koło Nr 7 od lutego 1976 r. Zmarł 19 października 1990 r. b-1iv, RG-1017

 

LANGIEWICZ Jadwiga zob. Dunin-Borkowska Jadwiga

 

LANKAU Henryk, por., inż. elektryk (1921-1987)

        Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. Kampanię włoską II Korpusu odbył  z 5 Kres.DP. Po demobilizacji w W. Brytanii ukończył Politechnikę na Wydziale Elektrycznym. Na emigracji w Kanadzie od lat pięćdziesiątych. Pracował jako inżynier w biurach projektów. Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1960 r. Zmarł w 1987 r. c-4, AF-536

 

L’ECLUSE Sophia Elizabeth zob. Powałowski Sophia Elizabeth

 

LESIŃSKI  Henryk, strz., inż. chem. (1917-1982)

        Ur. 12 listopada 1917 r. we Włocławku. Syn Mariana i Salomei. Uczęszczał do gimnazjum we Włocławku i zdał maturę w 1936 r. Wojna przerwała mu studia na Wydziale Chemii Przemysłowej. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił 6 października 1942 r. do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. W II Korpusie otrzymał przydział do 23 Kompanii Transportowej. W walkach o Monte Cassino został ranny.  Zdemobilizowany z dniem 10 sierpnia 1948 r. udał się na studia do Francji, gdzie na Uniwersytecie w Lyon uzyskał dyplom inż. chemii przemysłowej w 1949 r. Do Kraju wrócił w 1950 r. Na emigracji w Kanadzie od 1970 r. Był tłumaczem tekstów technicznych. Zmarł 31 lipca 1982 r.                                                                                 b-2iii, RG-199

 

LEWICKA  Maria z domu Poray-Pawlicka, san., KW, technik (1925-1998)

        Ur. 10 grudnia 1925 r. w Zalesiu, pow. Dzisna, woj. wileńskie. Córka Stefana i Marii Milniewicz. Ojciec jej został zamordowany przez NKWD w Ostaszkowie w 1940 r. Uczęszczała na Komplety Tajnego Nauczania im. Bratkowskiej w Warszawie, gdzie zdała małą maturę. W Szarych Szeregach należała do 49 WŻDH na Mokotowie. W czasie Powstania Warszawskiego w Bat. "Czata 49" jako sanitariuszka ps. "Jagoda". Ranna w czasie ataku na Dworzec Gdański. Po przejściu kanałami do Śródmieścia sanitariuszka w Bat. "Chrobry I". Po upadku Powstania dostała się do niewoli. Jeniec obozów: Lamsdorf, Műhlberg i Altenburg. Uwolniona 15 kwietnia 1945 r. przez wojska amerykańskie wstąpiła do PWSK II Korpusu. W Wojskowej Szkole w Porto San Giorgio zdała maturę w 1946 r. i wyszła za mąż za Zbigniewa Lewickiego. Dalsze losy dzieliła z nim. Po jego stracie, pracując jako technik, utrzymywała rodzinę. Czynna w harcerstwie. Uczyła w polskiej sobotniej szkole im. Emilii Plater. Zmarła 3 listopada 1998 r. a-7, O-200

 

LEWICKI Zbigniew, por., KW, architekt (1920-1960)

        Ur. 10 stycznia 1920 r. w majątku rodzinnym Ławki k. Łukowa, woj. lubelskie. Syn Adama, herbu Rogala i Czesławy Łuszyńskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie uzyskał maturę w 1938 r. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i przydzielony został na praktykę do 29 PAL w Grodnie, gdzie zastała go wojna. W partyzantce do 28 września 1939 r. Aresztowany przez NKWD w majątku Miszojty k. Lidy, skazany został 20 października 1939 r. na karę śmierci przez sowiecki sąd polowy w Grodnie. Z wyrokiem w zawieszeniu, zesłano go na 10 lat do łagru na Kołymę, gdzie w nieludzkich warunkach pracował w kopalni złota. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z Gułagu, odpłynął 12 października statkiem Dżurma do Władywostoku, by po czterech miesiącach podróży przez Azję wstąpić 26 lutego 1942 r. w Jakkabag w Uzbekistanie do formującej się Armii gen. Andersa. Po ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Kampanię włoską II Korpusu odył w ramach 7 PAK jako oficer ogniowy baterii, a następnie jako oficer zwiadowczy dywizjonu. Po wojnie studiował medycynę na włoskim Uniwersytecie w Bolonii (1946-1947). Zdemobilizowany w Anglii, ukończył architekturę na PUC w Londynie (1947-1952). Na emigracji w Kanadzie od 1953 r. Pracował jako architekt w Montrealu. Autor pamiętnika DZIENNIK Wrzesień 1939, Kołyma, Władywostok, Iran, Irak, Palestyna, Egipt, Monte Cassino, Ancona, Bolonia, Anglia. (bogato  ilustrowany jego szkicami), Wyd. Instytut Teologiczny XX. Misjonarzy, Kraków, 2000. Zmarł 11 sierpnia 1960 r. w Baltimore, Md.                                a-7, O-200

 

LIBISZOWSKI Jan, sierż. (1912-1987)                                      c-4, AF-542

 

LIBURSKI Jan, strz. (1900-1966)                                                  a-9, S-182

 

LIPIŃSKI Zbigniew Ryszard, kpt. żeg. wlkj  (1920-1990)

        Ur. 20 grudnia 1920 r. w Warszawie. Syn Edwarda i Zofii. Wychowanek OO. Jezuitów w Chyrowie, gdzie zdał maturę. Elew Szkoły Morskiej w Gdyni. Polskę opuścił na Darze Pomorza przed wybuchem wojny i przez Szwecję dostał się  do W. Brytanii. Absolwent Wydziału Nawigacyjnego Szkoły Morskiej przy Uniwersytecie w Southampton (1944). W 1942 r. pływał w konwojach przez Atlantyk. Na pokładzie SS Narwik brał udział w lądowaniu wojsk alianckich na Sycylii w 1943 r. Pływał na Morzu Śródziemnym i na Oceanie Indyjskim. W załodze SS Narwik (marz.’42-paźdz.’43), SS Kordecki (paźdz.’44-list.’44), MS Kowel (lut.’45-maj’45) i MS Sobieski (maj’45 -?). Po wojnie na  emigracji w W. Brytanii pracował w linii lotniczej w wydziale sprzedaży. Od 1961 r. w Kanadzie. Zmarł w 1990 r. w Montrealu.         c-6, AF-900