|
LISTA ZMARŁYCH
A-J | K-P | R-Ż
KACZKOWSKI Józef, ppor., inż. ląd.-wodny
(1901-1978)
Ur.
3 kwietnia 1901 r. w Szczuczynie Nowogródzkim. Syn Wacława i Marii
Dobrowolańskiej. Mąż Jadwigi Czechowicz. Po Wrześniu deportowany do ZSSR.
Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej
się Armii gen. Andersa we wrześniu 1941 r. Służył w APW od 15 sierpnia 1942
r. Uczestnik kampanii włoskiej w 10 Baonie Saperów II Korpusu.
Zdemobilizowany w Anglii 18 lutego 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1973
r. Od stycznia 1974 r. członek SPK Koło Nr 7. Zmarł 7 czerwca 1978 r. c-1,
AC-1385
KACZYŃSKI Mieczysław, strz. (1923-1971) b-5,
AA-1109
KAKOWSKI Daniel B., strz. (1911-1995)
Ur.
14 lipca 1911 r. Syn Edwarda i Joanny Kabińskiej. Mąż Wandy Kosiewicz.
Zmarł 26 września 1995 r. w szpitalu w Ste-Anne-de-Bellevue, QC. c-5, AA-1189
KAKOWSKA
Wanda z domu Kosiewicz (1911-1972)
Żona
Daniela Kakowskiego. Zmarła 7 stycznia 1972 r.
c-5,
AA-1189
KAMIŃSKI Stefan, st. strz. (1893-1964) a-8,
0-361
KAPTURSKA Maria zob. Łaskowieska Maria
KAPUŚCIŃSKI Janusz, ppłk, VM, KWx4 (1898-1998)
Ur.
24 lutego 1898 r. w majątku Kordos (Wielkopolska). Syn Władysława i
Albertyny Szudzińskiej. Udział w wojnie 1918-1920. Uczestnik Powstania Wielkopolskiego.
Oficer 1 P. Uł. Wlkp. (później 15 P. Uł. Poznańskich). W 1932 r.
przeniesiony do 26 P. Uł. im. Hetmana Karola Chodkiewicza w Baranowiczach.
Od 1938 r.
w
2 P.S.K. w Hrubieszowie.
Należał do najlepszych polskich jeźdźców. Brał udział w konkursach
hippicznych w reprezentacji Polski za granicą. W kampanii wrześniowej d-ca
II Dyw. Konnego Ośrodka Zapasowego Woł. Bryg. Kaw. (później Zgrupowanie
Kaw. ppłk. K. Halickiego). Bił się pod Kamionką Strumiłową i Rawą Ruską. Po
Wrześniu jeniec Oflagu VII A Murnau. Oswobodzony przez wojska amerykańskie
dołączył do II Korpusu. Mianowany zastępcą d-cy P. Uł. Karpackich w
sierpniu w 1945 r. Po demobilizacji osiadł w Londynie. Na emigracji w
Kanadzie od 1975 r. Autor: Garść wspomnień ze służby pod dowództwem gen.
Andersa [w:] Przegląd
Kawalerii i Broni Pancernej
nr 82 (1978); Relacja
- 2 P.S.K. [w:] Przegląd
Kawalerii i Broni Pancernej
nr 132 (1989) Zmarł 25 grudnia 1998 r. b-2i, RG-2329
KARCZEWSKA
Danuta zob.
Gąglewicz Danuta
KARPA
Michał, st. strz.
(1919-1997)
Ur.
15 listopada 1919 r. Zmarł 2 czerwca 1997 r.
d-7,
MZ-602
KARPIŃSKA
Irena z domu Ćwirko san. (1923-2001)
Ur. 18 czerwca 1923 r.
Kaczanowiczach, pow. Nieśwież. woj. nowogródzkie. Córka Józefa i Marii
Bereza. Żona Mariana Karpińskiego. Deportowana 10 lutego 1940 r. z
Kuchczyc, osady wojskowej do Archangelskaja i Wołogodskaja obł.,
Komi ASSR do posiołka Piudla. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniona
z kołchozu. Wyewakuowana z Armią gen. Andersa do Iranu wstąpiła do APW.
Kampanię włoską odbyła jako sanitariuszka w 1 Szpitalu Polowym II Korpusu.
Po demobilizacji w Anglii wyjechała z mężem do Argentyny. Na emigracji w
Kanadzie od czerwca 1958 r. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalu
montrealskim. Zmarła 21 września 2001 r. b-4,
E-205
KARPIŃSKA Zofia zob. Makosz Zofia
KARPIŃSKI Marian, por. technik budowlany
(1918-1993)
Ur.
4 października 1918 r. w Giełczynie, pow. Łomża, woj. białostockie. Mąż
Ireny z domu Ćwirko. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu
Wołyńskim. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa w 1942 r. Służył w
APW. Kampanię włoską odbył w 4 Kres.PAL. Po demobilizacji w Anglii,
wyemigrował do Argentyny. Na emigracji w Kanadzie od czerwca 1958 r.
Pracował jako projektant w budownictwie mieszkaniowym. Należał do SPK Koło
Nr 7 od grudnia 1962 r. Zmarł 8 czerwca 1993 r. b-4, E-205
KAWALERSKI
Władysław, kpr.
(1909-1980)
Ur.
8 lipca 1909 r. w Sokołowie, pow. Nieszawa, woj. warszawskie. Służył w 4
PAL. Po Wrześniu jeniec Stalagu IX C Bad Sulza. Na emigracji w Kanadzie.
Należał do SPK Koło Nr 7 od marca 1966 r. Zmarł w 1980 r. d-2,
AC-1612
KAZIMIEROWICZ
Stefan A, por.,
inż. (1908-1993)
Egzamin
dyplomowy na Politechnice Lwowskiej zdał w 1934 r. Służbę wojskową odbył w
SP. Do wojny pracował jako inżynier
w Katowicach. Od wczesnych lat pięćdziesiątych na emigracji w
Kanadzie. Od 1958 r. należał do Corporation of Professional Engineers of
Quebec i był naczelnym inżynierem w ciężkim przemyśle. Zmarł w 1993 r. b-1ii,
RG-1314
KAZIMIEROWICZ
Wanda z domu Oszek (1923-1999)
Żona
Stefana Kazimierowicza. b-1ii,
RG-1314
KAŹMIERSKI Edmund,
(1917-1965) a-8,
S-23
KĄTSKI Stefan (KONTSKI), kpt., artysta mal. (1898-1978)
Ur.
23 kwietnia 1898 r. w Sanoku, woj. lwowskie. Udział w wojnie 1918-1920.
Studiował na Akademiach Sztuk Pięknych w Krakowie (1921-1924), we Florencji
(1924-1927) i w Paryżu (1927-1930). Służył w I Korpusie w W. Brytanii z
przydziałem do Archiwum i Muzeum PSZ w Gask House k. Perth w Szkocji. Po
demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1948 r. Udekorował freskami i
kurdybanami kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Montrealu (1950-1954).
Był ilustratorem technicznym w zakładach lotniczych. (1957-1963). Od 1963
r. odnawiał obrazy i antyki. Należał do SPK Koło Nr 7 od 1958 r. Zmarł w
maju 1978 r. c-1,
AC-1380
KETTER Anna Maria zob.
Stevens Anna Maria
KIELISZCZYK
Aleksander, strz.,
tapicer (1915-1989)
Ur.
27 lutego 1915 r. w Kiczkach, woj. warszawskie. Syn Stefana i Wiktorii. Mąż
Anny. Szkołę powszechną ukończył w Mińsku Mazowieckim w 1929 r. Po Wrześniu
deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z
zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Służył w APW i w II
Korpusie. Brał udział w kampanii włoskiej. Na emigracji w Kanadzie od 1946
r. W Montrealu pracował jako tapicer. Zmarł w 1989 r. d-5,
AF-788
KILIAN Józef, kpr. (1919-1984)
Ur.
4 września 1919 r. w Niegosławicach. Mąż Stelli. Wstąpił do wojska na
ochotnika 4 listopada 1937 r. i służył w 2 Baonie Czołgów w Żurawicy.
Wyemigrował z Niemiec do Kanady w marcu 1957 r. Od września 1957 r. należał
do SPK Koło Nr 7. Zmarł w 1984 r. d-3,
AF-275
KISIELEWSKI
Janusz, por.,
KWx2, technik elektroniczny
(1923-1993)
Ur.
2 maja 1923 r. w Przemyślu, woj. lwowskie. Syn Adama, kpt. 38 P. Strzelców
Lwowskich i Zofii Edwin. Elew Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Maturę zdał w
Państwowym Gimnazjum i Liceum w Gródku Jagiellońskim. Po Wrześniu deportowany
do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił w
Buzułuku do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy
Wschód ukończył SPBr.Panc. w Iraku, rozpoczętą jeszcze we Wrewskoje.
Otrzymał przydział do 6 P.Panc. "Dzieci Lwowskich". Z pułkiem tym
przeszedł całą kampanię włoską. Dwukrotnie ranny. W grudniu 1944 r.
przeniesiony został do formującej się 14 Wlkp. Brygady
Pancernej z przydziałem do 3 P. Uł. Śląskich, gdzie był d-cą szwadronu i
prowadził kurs strzelania artyleryjskiego. Po demobilizacji w Anglii
wyemigrował do Argentyny w 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1958 r.
Rozpoczęte kursy elektroniczne w Buenos Aires ukończył w Institute of
Technology w Montrealu. Pracował jako technik elektroniczny w linii
lotniczej. Długoletni skarbnik 310 Skrzydła „Wilno”. Należał do SPK
Koło Nr 7 od marca 1968 r.
Zmarł w Miami, Fla. 18 grudnia 1993 r. b-1iii,
RG-1448
KIŚLANKO Tichon, bomb. (1917-2000)
Ur.
25 sierpnia 1917 r. w Policach na Wołyniu. W 1939 r. był poborowym w czynnej
służbie. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Po
ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie.
Kampanię włoską odbył w jednym z pułków artylerii II Korpusu. Po wojnie na
emigracji w Kanadzie od 1948 r. Pracował jako kontroler jakości produktów.
Należał do Royal Canadian Legion, Mazeppa Br. 183 (Ukrainian). Zmarł 2
listopada 2000 r.
d-11,
PC-93
KLENIEWSKI
Krystian, por.
(1924-1988)
b-1iv, RG-756
KLIŚ Czesława z
domu Szpotko (1924-1999)
Ur.
13 kwietnia 1924 r. Córka Jana i Katarzyny Ponikiewskiej. Żona Józefa
Klisia. Zmarła 27 kwietnia 1999 r. d-7,
MZ-767
KLIŚ Józef, kpr. pchor., technik budowlany
(1914-2000)
Ur.
20 lutego 1914 r. w Nowym Korczynie, woj. kieleckie. Syn Jana, rolnika i
Petroneli Pietrzyk. Mąż Czesławy Szpotko. Maturę uzyskał w II Państwowym
Gimnazjum im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie w 1935 r. Podjął się
pracy na Podhalu i zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu
Jagiellońskiego w Krakowie. Trzymiesięczny kurs rekrucki odbył w 23 P.P. we
Włodzimierzu Wołyńskim w 1938 r. Zmobilizowany w 1939 r. w Tarnowie, nie
umundurowany i nie uzbrojony, dotarł z batalionem marszowym 16 P.P. do
Zamościa, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Zwolniony jako cywil
wrócił w rodzinne strony do Nowego Korczyna. Od maja 1940 r. w konspiracji
ZWZ-AK, Obwód Busko. W lipcu 1944 r. brał udział w zdobyciu posterunku
żandarmerii w Nowym Korczynie. Po wejściu oddziałów sowieckich opuścił Nowy Korczyn w
sierpniu 1944 r. i wstąpił w Lasocinie (pow. Włoszczowa, woj. kieleckie) do
Brygady Świętokrzyskiej i obrał sobie ps. "Orzech". W szeregach 6
Kompanii Szkolnej 204 P.P. przeszedł
szlak bojowy Brygady Świętokrzyskiej, który był uwieńczony
oswobodzeniem 5 maja 1945 r. obozu koncentracyjnego kobiet w Holýšov w
Czechosłowacji. Po kapitulacji Niemiec studiował początkowo agronomię na
uniwersytecie w Belgii. Następnie przeniósł się do Niemiec, gdzie przez dwa
lata studiował inżynierię na Polskiej Wyższej Szkole Technicznej w
Esslingen. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Początkowo pracował fizycznie
na budowie, a później w biurze
projektów jako technik budowlany. Od czasu przybycia do Kanady był
członkiem SPK Koło Nr 7. Należał do Koła AK, a od lutego 1996 r. do
ZWPimJP. Autor pamiętnika Moja odyseja, Montreal-Warszawa, 1993.
Zmarł 24 maja 2000r. d-7,
MZ-767
KLISZCZEWSKI Kazimierz, strz. (1900-1941)
Brał
udział w wojnie 1918-1920. a-4,
K-18
KMIECIŃSKA
Zofia z domu Majewska (1913-1990)
Ur.
17 stycznia 1913 r. Żona Jana Kmiecińskiego. Zmarła 13 października 1990 r.
b-1iv, RG-1019
KMIECIŃSKI Jan, sierż. (1914-2000) b-1iv,
RG-1019
KLEINROK Maria zob. Szuszkowska Maria
KOCOŃ Zygmunt, strz. (1897-1945)
Służył
w polskiej piechocie. a-4,
K-111
KOLADA Stanisława
z domu Faszcza (1914-1982)
Żona
Dominika Kolady. d-2,
AF-19
KOLENDO Waldemar, strz. (1910-1987) d-4,
AF-612
KOŁODZIEJCZYK Jan,
bomb.
(1914-1982)
Żołnierz
września. Służył w artylerii. Niemiecki jeniec wojenny. Po wojnie na
emigracji w Kanadzie. Zmarł 14 marca 1982 r.
c-2,
AF-7
KONTSKI zob. Kątski
KORCZYŃSKI Janusz
Feliks, mjr, KN,
KWx4 (1888-1966)
Ur.
19 maja 1888 r. w Sichowie, pow. Stopnica, woj. kieleckie. Maturę uzyskał
po ukończeniu ośmioklasowego gimnazjum w Żytomierzu. W latach 1908-1912
należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego we Lwowie. Służył
w II Korpusie Polskim na Wschodzie (1917-1918). Udział w wojnie 1918-1920.
Adiutant Sztabu i kwatermistrz 4 DStrz. gen. Żeligowskiego, Szef Sztabu 2
Bryg. Kaw. Po wojnie był Szefem
Sztabu 3 Bryg. Kaw.
Służył w 6 P. Uł. Kaniowskich, 11 P. Uł. Legionowych i w 19 DP. W 1934 r.
przeniesiony w stan stoczynku. W sierpniu 1939 r. powołany do służby
czynnej został kmdtem Kwat. Gł. Suwalskiej Bryg. Kaw. Po Wrześniu
przedostał się do Szwecji. Od 1949 r. do 1950 r. był prezesem SPK Koło
Stockholm. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Do SPK Koło Nr 7 należał od maja 1962 r. Zmarł 28 sierpnia 1966 r. a-9,
S-158
KORNAGA Władysław,
st.strz., KW
(1918-1991)
Ur.
17 stycznia 1918 r. w Krowicy Hołodowskiej. Syn Michała i Paraskewii Milan.
Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski
zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa.
Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. W kampanii włoskiej w Kwat. Gł.
2 Bryg. Panc. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1947 r.
Zatrudniony początkowo w rolnictwie pracował później w przemyśle. Zmarł 18
kwietnia 1991 r. d-6,
AF-948
KORSAK Grażyna zob. Padowicz Grażyna
KORWIN-PIOTROWSKI
Jerzy, ppor.,
dr praw, konsul RP
(1909-1978)
Syn
znanej aktorki teatralnej scen warszawskich i krakowskich Marii Dulęby.
Uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie, gdzie zdał maturę.
Po egzaminie dyplomowym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego
doktoryzował się na Uniwersytecie w Lille. Pracował w służbie konsularnej,
najpierw w Mińsku a następnie w Brukseli, gdzie zastała go wojna. Zgłosił
się do PSZ we Francji, gdzie ukończył SPRA. Uniknął niewoli i okupcją
spędził we Francji. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1952 r. Pracował
na Uniwersytecie Montrealskim i był konsultantem Rządu Prowincjonalnego.
Autor: La structure Fédérative de l’Etat dans le Jurisprudence
Canadienne en Matičre de
Droit International Public, J. du Droit Intern., Paris, 1956. Zmarł w Montrealu w
1978 r.
c-1,
AC-1400
KORWIN-ZALASS Jan, ppor.,
technolog (1916-1971)
Ur. 6 czerwca 1916 r. w Armawir
na Kaukazie. Syn Jana i Marii Lewandowskiej. Ukończył Wyższą Szkołę
Mechaniczną w Grudziądzu. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu
Wołyńskim i praktykę w 16 PAL w Grudziądzu. Zmobilizowany do 16 PAL 24
sierpnia 1939 r. brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach
Armii "Pomorze" G.O. "Wschód" gen. Bołtucia. Bronił
Grudziądza, Torunia. Po bitwie nad Bzurą obrońca Modlina do kapitulacji.
Jeniec wojenny Oflagów VII B Eichlet i VII A Murnau. Uciekł z Murnau 27
kwietnia 1940 r. Po dwóch dniach schwytany. Jeniec Stalagów VI B, VI C i
XII F (29.4.40-6.11.41). Uciekł z ostatniego i po trzech dniach zostal
schwytany. W kwietniu 1942 r. uciekł do Holandii, skąd przedostał się do
Belgii, a następnie do Francji (10.4.42-17.6.43). Aresztowany przez Gestapo
w Paryżu i osadzony w więzieniu Fresnes (17.6.43-3.1.44). Więzień karnych
obozów: Vezul, Ludwigsburg, Hammelburg i Forbach (3.1.44-16.7.44). Uciekł z
obozu 16 lipca 1944 r. i był tłumaczem przy dtwie XX Amerykańskiego Korpusu
(16.7.44-29.8.44). Wstąpił do I Korpusu we Francji 7 grudnia 1944 r. i
służył do 13 marca 1948 r. Na emigracji w Kanadzie od grudnia 1951 r.
Należał do Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Zmarł 10 lutego
1971 r. w szpitalu w Senneville QC. c-6,
AA-1041
KORZENIOWSKI Jan, strz. (1912-1983)
Przed
wojną studiował prawo. Podczas okupacji był żołnierzem AK na Podhalu. Po
wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako narzędziowiec w przemyśle
lotniczym. Należał do Koła AK. Zmarł w Montrealu w 1983 r. c-3,
AF-123
KORZEWNIKOW Jadwiga Maria zob. Sangowicz Jadwiga Maria
KOSIEWICZ Wanda zob. Kakowska Wanda
KOSTKA-KRZYMOWSKI Stanisław, mjr pil., cc., KN, KWx4
(1899-1969)
Ur.
13 listopada 1899 r. w Wąwolnicy, pow. Puławy, woj. lubelskie. Uczestnik walk
o niepodległość 1914-1920. Wojna w 1939 r. zastała go w 3 P.Lot. w Poznaniu
na Ławicy. Po Wrześniu przez Węgry przedostał się do Francji, a następnie
do W. Brytanii. W Centrum Wyszkolenia Lotniczego RAF w Blackpool zgłosił
się na lot do Kraju i po skokach otrzymał znak spadochronowy nr 0001, a
bojowego znaku miał nr 1962. Po przeszkoleniu w odbiorze zrzutów został
zrzucony w pierwszej operacji do Polski w nocy z 15/16 lutego 1941 r.
Zrzutu tego w operacji Adolphus dokonała załoga brytyjska F/Lt Keasta z 419 Eskadry RAF do
specjalnych zadań. "Cichociemnych" skoczków, na skutek błędu w
nawigacji, zrzucono z dwusilnikowego Whitleya Z-6473 na Śląsku Cieszyńskim
koło Skoczowa, na terenie
przyłączonym do Rzeszy, zamiast na placówkę koło Włoszczowej, woj.
kieleckie. Stanisław Krzymowski, mimo wszystko, dotarł z opóźnieniem do
Warszawy i otrzymał przydział do Okręgu Kieleckiego jako kierownik Referatu
Lotniczego. W konspiracji używał ps.: "Ikar", "Kostka",
"Stefan". Od października 1944 r. był referentem lotniczym i
kierownikiem zrzutów w Podokręgu Piotrków, następnie w Wydziale Lotniczym
KG AK. Od 1946 r. na emigracji w W. Brytanii, a potem w Kanadzie. Zmarł
w Montrealu 7 sierpnia 1969 r. a-6,
P-7
KOSTYK Mikołaj, strz. (1908-1986) d-4,
AF-522
KOTARSKI C. D. Edward, kpr. (1926-1985) d-3,
AF-323
KOTARSKI Therese
zdomu Mott (1926-1998)
Żona
Edwarda Kotarskiego. d-3,
AF-323
KOTT Adam, pchor. (1920-2000)
Ur.
18 grudnia 1920 r. Zmarł 10 kwietnia 2000 r.
d-12ii,
PA-480
KOTT Irena z domu
Włodarczyk, (1920-2002)
Ur.
22 kwietnia 1920 r. Żona Adama Kotta. Zmarła 3 stycznia 2002 r. d-12ii,
PA-480
KOWALSKA Anna zob. Dobrzańska Anna
KOWALSKI Michał
Ryszard, F/Lt,
rad/teleg. VM, KWx4,
technik-elektryk (1918-1996)
Ur.
29 września 1918 r. w Ostrowcu, woj. kieleckie. W 1935 r., będąc uczniem
gimnazjum matematyczno-fizycznego w Gdyni, wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy.
Ukończył ją jako radiotelegrafista w 1938 r. i przydzielony został do 1
P.Lot. w Warszawie. W kampanii wrześniowej, latając w "Brygadzie Bombowej",
sześciokrotnie bombardował niemieckie kolumny pancerne. Zestrzelony nad
Łuckiem, przekroczył granicę węgierską 18 września 1939 r. Z Grecji do
Francji przypłynął na pokładzie SS Pułaski w październiku 1939 r. Po klęsce
Francji, przez porty Oran i
Casablanca, ewakuowany został do W. Brytanii w lipcu 1940 r. Przeszkolony
na strzelca pokładowego i radiotelegrafistę otrzymał przydział do 305 Dyw.
Bombowego Ziemi Wielkopolskiej. W 16-tym locie bojowym został zestrzelony w
nocy z 5/6 sierpnia 1941 r. nad Belgią. Z sześcioosobowej załogi Wellingtona W-5593 trzech lotników
zginęło, jeden dostał się do niewoli, a dwóch zbiegło. Michał Kowalski
przez Francję, Pireneje, Hiszpanię dotarł do Gibraltaru i wrócił do W.
Brytanii w styczniu 1942 r. Ukończył SP i kurs radio-nawigatora. Otrzymał
szlify oficerskie i przeniesiony został w październiku 1943 r. do 45 Grupy
Transportowej w Kanadzie. Z Dorvalu dostarczał samoloty z fabryk
amerykańskich i kanadyjskich do W. Brytanii, Afryki Północnej, na Bliski i
Środkowy Wschód. Zdemobilizowany w Kanadzie w 1946 r. pozostał na
emigracji. Pracował jako technik-elektryk w przemyśle telefonicznym. Od
1951 r. należał do 310 Skrzydła "Wilno". Był delegatem,
mianowanym przez władze kanadyjskie, dla udzielania pomocy polskim weteranom.
W 1984 r. został honorowym adiutantem Gubernatora Prowincji Quebec. Autor
wspomnień The day I was buried alive, [w:] XV Światowy Zjazd
Lotników Polskich (jednodniówka), Montreal, 1984. Zmarł w Montrealu w
1996 r. b-1ii, RG-2014
KOZAK Józef, F/Sgt (1922-1984)
Służył
w RAF. d-3,
AF-203
KOZIOŁ Tomasz, plut. (1900-1981)
Ur.
7 marca 1900 r. w Dąbrowie Tarnowskiej, pow. Dąbrowa, woj. krakowskie.
Zmarł 30 stycznia 1981 r. d-1,
AC-1709
KOZŁOWSKI Lucjan, strz. (1915-1998) d-7,
MZ-692
KOZŁOWSKI Tomasz, sierż. (1921-1982) d-3,
AF-100
KRAJEWSKA Aniela z
domu Selwa (1923-1991)
Żona
Edmunda Krajewskiego. d-6,
AF-973
KRAJEWSKI
Władysław, Sgt
(1921-1987)
Służył
w RAF. d-10,
MM-347
KRAKOWSKI Franciszek, ppor., sędzia, KW (1902-1982)
Ur.
10 września 1902 r. w Koronowie, pow. Bydgoszcz, woj. poznańskie. Gimnazjum
klasyczne ukończył w Chełmnie, a Wydział Prawa na Uniwersytecie Poznańskim.
Asesor w Toruniu, sędzia Sądu Grodzkiego w Brodnicy i Lesznie. Powołany do
wojska, w kampanii wrześniowej był sędzią polowym w Wlkp. Bryg. Kaw. gen.
Abrahama. Jeniec obozu II C Woldenberg. Więziony przez ponad rok w Forcie
VII w Poznaniu. Uwolniony przez wojska sowieckie wrócił do Polski. W 1946
r. wyjechał z rodziną do Belgii, gdzie pracował w Sekcji Polskiej
Chrześcijańskich Związków Zawodowych. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r.
Zatrudniony w centrali Chrześcijańskich Związków Zawodowych (CSN) w
Montrealu, a później w Comité Paritaire d’Alimentation. Od listopada 1951
r. należał do SPK Koło Nr 7. Był członkiem: ZWPimJP, Towarzysta Białego
Orła, Stowarzyszenia Polskiego w Montrealu i Klubu Ziem Zachodnich. Przez
szereg lat był prezesem
Kanadyjsko-Polskiego Instytutu Dobroczynności. Zmarł 11 stycznia 1982 r. d-2,
AC-1822
KRAMICZ Wiktor, st.strz, (1913-1987) d-4,
AF-620
KRUŻYŃSKA
Kamila z domu Czotyrbok (1913-1990)
Żona
Mieczysława Jerzego Krużyńskiego. c-4,
AA-1478
KRUŻYŃSKI Mieczysław Jerzy, por., inż. chemik
(1902-1973)
Ur.
15 sierpnia 1902 r. we Lwowie. Zdał egzamin dyplomowy na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej w 1937 r. Po Wrześniu
deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania.
Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy
Wschód. W APW przydzielony do Dtwa Szkół Junackich. Po wojnie na emigracji
w Kanadzie. Pracował jako inżynier w przemyśle chemicznym. Członek Corporation o Professional Engineers
of Quebec od 1957 r. Będąc na emeryturze tłumaczył z czterech języków
dokumenty i książki dla rządu w Ottawie. Do SPK Koło Nr 7 należał od
kwietnia 1966 r. Zmarł 17 września 1973 r. c-4,
AA-1478
KRZESZ Zygmunt
Józef, kpr.
pchor., inż. chemik (1899-1974)
Ur.
10 listopada 1899 r. w Złoczowie, woj. tarnopolskie. Syn Jana i Józefy
Struzik. Egzamin dyplomowy na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej zdał w
marcu 1933 r. i pracował do wojny w Gazowni w Krakowie. Legionista.
Ochotnik w kampanii wrześniowej. Granicę rumuńską przekroczył 18 września
1939 r. We Francji wstąpił w listopadzie do PSZ i odkomenderowany został do
SP w Coëtquidan (Morbihan) w Bretanii. Po
jej ukończeniu w kwietniu 1940 r. otrzymał przydział do Baterii Ppanc. (47
mm) 10 Bryg. Panc.-Mot. gen. Maczka. Z brygadą na froncie do 18 czerwca
1940 r. Jeniec obozu Troyes (Aube). Zwolniony z obozu jako niezdolny do
służby wojskowej. Zdemobilizowany przez władze francuskie w Marsylii w
lutym 1941 r. Jako prezes Związku Polskich Inżynierów i Techników w Marsylii był jednym z
organizatorów legalnej ewakuacji Polaków z Francji nie okupowanej do
Kanady. Na emigracji w Kanadzie od 1942 r. Pracował w przemyśle chemicznym.
Członek Chemical Institute of Canada i Stowarzyszenia Techników Polskich w
Kanadzie. Od sierpnia 1972 r. należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł 19 września
1974 r. c-3,
AA-1693
KRZYMOWSKI
Stanisław zob.
Kostka-Krzymowski Stanisław
KRZYWICKI Stanisław zob. Reymer-Krzywicki Stanisław
KUCENTY Grzegorz, W/O (1896-1966)
Służył
w lotnictwie. a-9,
S-151
KURLUK Jan, strz. (1916-1984) d-3,
AF-262
KURNICKI Piotr, por, (1899-1975)
Ur.
16 czerwca 1899 r. w Antonowie na Kijowszczyźnie. Syn Aleksandra i Felicji
Ossowskiej. Służył w II Korpusie i był przydzielony do Kwat. Gł. Dtwa II
Korpusu. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Po ukończeniu kursu
pedagogicznego wykładał
historię rewolucji rosyjskiej w Centrum Studiów Słowiańskich na
Uniwersytecie Montrealskim. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1959 r.
Zmarł 3 sierpnia 1975 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC.
c-3, AA-1797
KURTA Julian, strz. (1922-1978) c-2,
AC-1425
KUŹMICKI Kazimierz, por., agronom (1908-1978)
Ur.
15 stycznia 1908 r. w Białymstoku. Uczęszczał do Gimnazjum Zygmunta Augusta
w Białymstoku, gdzie zdał maturę w 1929 r. Szkołę Główną Gospodarstwa
Wiejskiego w Warszawie ukończył w 1935 r. Należał do AZS (1931-1934) i do
klubu sportowego "Warszawianka" (1935-1939). Mistrz Polski w biegu na 1500 m w 1932 r. Po
studiach pracował w firmie belgijskiej w Warszawie (1936-1939). Służbę
wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim, a na praktykę przydzielony
został do 14 DAK w Białymstoku. W kampanii wrześniowej służył w 30 PAL G.O.
"Piotrków" gen. Thommée. Do niewoli niemieckiej dostał się 1
października 1939 r. Jeniec Oflagów: XI B Braunschweig, II C Woldenberg i
VII A Murnau. Po oswobodzeniu dołączył do PSZ we Francji. Zdemobilizowany w
czerwcu 1947 r. pracował w Brukseli. Na emigracji w Kanadzie od grudnia
1951 r. Pracował w przemyśle jako kierownik w dziale zarządzania. Na
seminariach prelegent kilku odczytów. Członek
D.P.M.A. (Data Processing Management Association) w Montrealu i SPADE
(System Planning and Development) Montreal-Toronto. Zmarł 13 lutego 1978 r.
c-2,
AC-1346
KWASIBORSKI
Feliks, wachm.,
KW (1909-1990)
Ur.12
kwietnia 1909 r. we wsi Zarany, gmina Sójki, pow. Kutno, woj. łódzkie.
Służył w 81 P. Strzelców Grodzieńskich w składzie 29 DP. Po Wrześniu
deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania.
Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa w listopadzie 1941 r.
Ewakuowany na Środkowy Wschód, służył w APW. Kampanię włoską odbył w II
Korpusie w szeregach 2 Warszawskiego Szwadronu Żandarmerii. Po
demobilizacji na emigracji w Kanadzie od czerwca 1947 r. Należał do
ZWPimJP, a do SPK Koło Nr 7 od lutego 1976 r. Zmarł 19 października 1990 r.
b-1iv, RG-1017
LANGIEWICZ Jadwiga
zob. Dunin-Borkowska
Jadwiga
LANKAU Henryk, por., inż. elektryk (1921-1987)
Po
Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z
zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na
Środkowy Wschód służył w APW. Kampanię włoską II Korpusu odbył z 5 Kres.DP. Po demobilizacji w W.
Brytanii ukończył Politechnikę na Wydziale Elektrycznym. Na emigracji w
Kanadzie od lat pięćdziesiątych. Pracował jako inżynier w biurach
projektów. Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec
od 1960 r. Zmarł w 1987 r. c-4,
AF-536
L’ECLUSE Sophia Elizabeth zob.
Powałowski Sophia
Elizabeth
LESIŃSKI Henryk, strz., inż. chem. (1917-1982)
Ur.
12 listopada 1917 r. we Włocławku. Syn Mariana i Salomei. Uczęszczał do
gimnazjum we Włocławku i zdał maturę w 1936 r. Wojna przerwała mu studia na
Wydziale Chemii Przemysłowej. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię.
Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił 6 października
1942 r. do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód
służył w APW. W II Korpusie otrzymał przydział do 23 Kompanii
Transportowej. W walkach o Monte Cassino został ranny. Zdemobilizowany z dniem 10 sierpnia
1948 r. udał się na studia do Francji, gdzie na Uniwersytecie w Lyon
uzyskał dyplom inż. chemii przemysłowej w 1949 r. Do Kraju wrócił w 1950 r.
Na emigracji w Kanadzie od 1970 r. Był tłumaczem tekstów technicznych.
Zmarł 31 lipca 1982 r. b-2iii,
RG-199
LEWICKA Maria z domu Poray-Pawlicka, san., KW, technik (1925-1998)
Ur.
10 grudnia 1925 r. w Zalesiu, pow. Dzisna, woj. wileńskie. Córka Stefana i
Marii Milniewicz. Ojciec jej został zamordowany przez NKWD w Ostaszkowie w
1940 r. Uczęszczała na Komplety Tajnego Nauczania im. Bratkowskiej w
Warszawie, gdzie zdała małą maturę. W Szarych Szeregach należała do 49 WŻDH
na Mokotowie. W czasie Powstania Warszawskiego w Bat. "Czata 49"
jako sanitariuszka ps. "Jagoda". Ranna w czasie ataku na Dworzec
Gdański. Po przejściu kanałami do Śródmieścia sanitariuszka w Bat. "Chrobry
I". Po upadku Powstania dostała się do niewoli. Jeniec obozów:
Lamsdorf, Műhlberg i Altenburg. Uwolniona 15 kwietnia 1945 r. przez wojska
amerykańskie wstąpiła do PWSK II Korpusu. W Wojskowej Szkole w Porto San
Giorgio zdała maturę w 1946 r. i wyszła za mąż za Zbigniewa Lewickiego.
Dalsze losy dzieliła z nim. Po jego stracie, pracując jako technik,
utrzymywała rodzinę. Czynna w harcerstwie. Uczyła w polskiej sobotniej
szkole im. Emilii Plater. Zmarła 3 listopada 1998 r. a-7, O-200
LEWICKI Zbigniew, por., KW, architekt (1920-1960)
Ur.
10 stycznia 1920 r. w majątku rodzinnym Ławki k. Łukowa, woj. lubelskie.
Syn Adama, herbu Rogala i Czesławy Łuszyńskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im.
Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie uzyskał maturę w 1938 r. Służbę
wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i przydzielony został na
praktykę do 29 PAL w Grodnie, gdzie zastała go wojna. W partyzantce do 28
września 1939 r. Aresztowany przez NKWD w majątku Miszojty k. Lidy, skazany
został 20 października 1939 r. na karę śmierci przez sowiecki sąd polowy w
Grodnie. Z wyrokiem w zawieszeniu, zesłano go na 10 lat do łagru na Kołymę,
gdzie w nieludzkich warunkach pracował w kopalni złota. Na mocy układu
Sikorski-Majski zwolniony z Gułagu, odpłynął 12 października statkiem Dżurma
do Władywostoku, by po czterech miesiącach podróży przez Azję wstąpić
26 lutego 1942 r. w Jakkabag w Uzbekistanie do formującej się Armii gen.
Andersa. Po ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w
Egipcie. Kampanię włoską II Korpusu odył w ramach 7 PAK jako oficer ogniowy
baterii, a następnie jako oficer zwiadowczy dywizjonu. Po wojnie studiował
medycynę na włoskim Uniwersytecie w Bolonii (1946-1947). Zdemobilizowany w
Anglii, ukończył architekturę na PUC w Londynie (1947-1952). Na emigracji w
Kanadzie od 1953 r. Pracował jako architekt w Montrealu. Autor pamiętnika DZIENNIK
Wrzesień 1939, Kołyma, Władywostok, Iran, Irak, Palestyna, Egipt, Monte
Cassino, Ancona, Bolonia, Anglia. (bogato ilustrowany jego szkicami), Wyd. Instytut Teologiczny
XX. Misjonarzy, Kraków, 2000. Zmarł 11 sierpnia 1960 r. w Baltimore, Md. a-7,
O-200
LIBISZOWSKI Jan, sierż. (1912-1987) c-4,
AF-542
LIBURSKI Jan, strz. (1900-1966) a-9,
S-182
LIPIŃSKI Zbigniew
Ryszard, kpt.
żeg. wlkj (1920-1990)
Ur.
20 grudnia 1920 r. w Warszawie. Syn Edwarda i Zofii. Wychowanek OO.
Jezuitów w Chyrowie, gdzie zdał maturę. Elew Szkoły Morskiej w Gdyni.
Polskę opuścił na Darze Pomorza przed wybuchem wojny i przez Szwecję
dostał się do W. Brytanii.
Absolwent Wydziału Nawigacyjnego Szkoły Morskiej przy Uniwersytecie w
Southampton (1944). W 1942 r. pływał w konwojach przez Atlantyk. Na
pokładzie SS Narwik brał udział w lądowaniu wojsk alianckich na
Sycylii w 1943 r. Pływał na Morzu Śródziemnym i na Oceanie Indyjskim. W załodze
SS Narwik (marz.’42-paźdz.’43), SS Kordecki
(paźdz.’44-list.’44), MS Kowel (lut.’45-maj’45) i MS Sobieski (maj’45
-?). Po wojnie na emigracji w
W. Brytanii pracował w linii lotniczej w wydziale sprzedaży. Od 1961 r. w
Kanadzie. Zmarł w 1990 r. w Montrealu. c-6,
AF-900
| 
