.


 

LISTA  ZMARŁYCH

 

A-J | K-P | R-Ż

 

 

 

KACZKOWSKI Józef, ppor., inż. ląd.-wodny (1901-1978)

        Ur. 3 kwietnia 1901 r. w Szczuczynie Nowogródzkim. Syn Wacława i Marii Dobrowolańskiej. Mąż Jadwigi Czechowicz. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa we wrześniu 1941 r. Służył w APW od 15 sierpnia 1942 r. Uczestnik kampanii włoskiej w 10 Baonie Saperów II Korpusu. Zdemobilizowany w Anglii 18 lutego 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1973 r. Od stycznia 1974 r. członek SPK Koło Nr 7. Zmarł 7 czerwca 1978 r.         c-1, AC-1385

 

KACZYŃSKI  Mieczysław, strz. (1923-1971)                         b-5, AA-1109

 

KAKOWSKI  Daniel  B., strz. (1911-1995)

        Ur. 14 lipca 1911 r. Syn Edwarda i Joanny Kabińskiej. Mąż Wandy Kosiewicz. Zmarł 26 września 1995 r. w szpitalu w Ste-Anne-de-Bellevue, QC. c-5, AA-1189

 

KAKOWSKA Wanda   z domu Kosiewicz (1911-1972)

        Żona Daniela Kakowskiego. Zmarła 7 stycznia 1972 r.

                                                                                                        c-5, AA-1189

 

KAMIŃSKI  Stefan, st. strz. (1893-1964)                                      a-8, 0-361

 

KAPTURSKA Maria zob. Łaskowieska Maria

 

KAPUŚCIŃSKI Janusz, ppłk, VM, KWx4 (1898-1998)

        Ur. 24 lutego 1898 r. w majątku Kordos (Wielkopolska). Syn Władysława i Albertyny Szudzińskiej. Udział w wojnie 1918-1920. Uczestnik Powstania Wielkopolskiego. Oficer 1 P. Uł. Wlkp. (później 15 P. Uł. Poznańskich). W 1932 r. przeniesiony do 26 P. Uł. im. Hetmana Karola Chodkiewicza w Baranowiczach.                                    Od 1938 r.

w 2  P.S.K. w Hrubieszowie. Należał do najlepszych polskich jeźdźców. Brał udział w konkursach hippicznych w reprezentacji Polski za granicą. W kampanii wrześniowej d-ca II Dyw. Konnego Ośrodka Zapasowego Woł. Bryg. Kaw. (później Zgrupowanie Kaw. ppłk. K. Halickiego). Bił się pod Kamionką Strumiłową i Rawą Ruską. Po Wrześniu jeniec Oflagu VII A Murnau. Oswobodzony przez wojska amerykańskie dołączył do II Korpusu. Mianowany zastępcą d-cy P. Uł. Karpackich w sierpniu w 1945 r. Po demobilizacji osiadł w Londynie. Na emigracji w Kanadzie od 1975 r. Autor: Garść wspomnień ze służby pod dowództwem gen. Andersa  [w:] Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej  nr 82 (1978);  Relacja -  2 P.S.K. [w:] Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej  nr 132 (1989) Zmarł 25 grudnia 1998 r.          b-2i, RG-2329

 

KARCZEWSKA Danuta zob. Gąglewicz Danuta

 

KARPA Michał, st. strz. (1919-1997)

        Ur. 15 listopada 1919 r. Zmarł 2 czerwca 1997 r.

                                                                                                          d-7, MZ-602

 

KARPIŃSKA Irena z domu Ćwirko san. (1923-2001)

      Ur. 18 czerwca 1923 r. Kaczanowiczach, pow. Nieśwież. woj. nowogródzkie. Córka Józefa i Marii Bereza. Żona Mariana Karpińskiego. Deportowana 10 lutego 1940 r. z Kuchczyc, osady wojskowej do Archangelskaja i Wołogodskaja obł., Komi ASSR do posiołka Piudla. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniona z kołchozu. Wyewakuowana z Armią gen. Andersa do Iranu wstąpiła do APW. Kampanię włoską odbyła jako sanitariuszka w 1 Szpitalu Polowym II Korpusu. Po demobilizacji w Anglii wyjechała z mężem do Argentyny. Na emigracji w Kanadzie od czerwca 1958 r. Pracowała jako pielęgniarka w szpitalu montrealskim. Zmarła 21 września 2001 r.                 b-4, E-205

 

KARPIŃSKA Zofia zob. Makosz Zofia

 

KARPIŃSKI  Marian, por. technik budowlany (1918-1993)

        Ur. 4 października 1918 r. w Giełczynie, pow. Łomża, woj. białostockie. Mąż Ireny z domu Ćwirko. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii  gen. Andersa w 1942 r. Służył w APW. Kampanię włoską odbył w 4 Kres.PAL. Po demobilizacji w Anglii, wyemigrował do Argentyny. Na emigracji w Kanadzie od czerwca 1958 r. Pracował jako projektant w budownictwie mieszkaniowym. Należał do SPK Koło Nr 7 od grudnia 1962 r. Zmarł 8 czerwca 1993 r.     b-4, E-205

 

KAWALERSKI Władysław, kpr. (1909-1980)

        Ur. 8 lipca 1909 r. w Sokołowie, pow. Nieszawa, woj. warszawskie. Służył w 4 PAL. Po Wrześniu jeniec Stalagu IX C Bad Sulza. Na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od marca 1966 r. Zmarł w 1980 r.                                        d-2, AC-1612

 

KAZIMIEROWICZ Stefan A, por., inż. (1908-1993)

        Egzamin dyplomowy na Politechnice Lwowskiej zdał w 1934 r. Służbę wojskową odbył w SP. Do wojny pracował jako inżynier  w Katowicach. Od wczesnych lat pięćdziesiątych na emigracji w Kanadzie. Od 1958 r. należał do Corporation of Professional Engineers of Quebec i był naczelnym inżynierem w ciężkim przemyśle. Zmarł w 1993 r.         b-1ii, RG-1314

 

KAZIMIEROWICZ Wanda z domu Oszek (1923-1999)

        Żona Stefana Kazimierowicza.                                       b-1ii, RG-1314

 

KAŹMIERSKI Edmund, (1917-1965)                                               a-8, S-23

 

KĄTSKI  Stefan (KONTSKI), kpt., artysta mal. (1898-1978)

        Ur. 23 kwietnia 1898 r. w Sanoku, woj. lwowskie. Udział w wojnie 1918-1920. Studiował na Akademiach Sztuk Pięknych w Krakowie (1921-1924), we Florencji (1924-1927) i w Paryżu (1927-1930). Służył w I Korpusie w W. Brytanii z przydziałem do Archiwum i Muzeum PSZ w Gask House k. Perth w Szkocji. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1948 r. Udekorował freskami i kurdybanami kościół Matki Boskiej Częstochowskiej w Montrealu (1950-1954). Był ilustratorem technicznym w zakładach lotniczych. (1957-1963). Od 1963 r. odnawiał obrazy i antyki. Należał do SPK Koło Nr 7 od 1958 r. Zmarł w maju 1978 r.               c-1, AC-1380

 

KETTER Anna Maria zob. Stevens Anna Maria

 

KIELISZCZYK Aleksander, strz., tapicer (1915-1989)

        Ur. 27 lutego 1915 r. w Kiczkach, woj. warszawskie. Syn Stefana i Wiktorii. Mąż Anny. Szkołę powszechną ukończył w Mińsku Mazowieckim w 1929 r. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Służył w APW i w II Korpusie. Brał udział w kampanii włoskiej. Na emigracji w Kanadzie od 1946 r. W Montrealu pracował jako tapicer. Zmarł w 1989 r.                                                                                              d-5, AF-788

 

KILIAN Józef, kpr. (1919-1984)

        Ur. 4 września 1919 r. w Niegosławicach. Mąż Stelli. Wstąpił do wojska na ochotnika 4 listopada 1937 r. i służył w 2 Baonie Czołgów w Żurawicy. Wyemigrował z Niemiec do Kanady w marcu 1957 r. Od września 1957 r. należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł w 1984 r.         d-3, AF-275

 

KISIELEWSKI Janusz, por., KWx2, technik elektroniczny

(1923-1993)

        Ur. 2 maja 1923 r. w Przemyślu, woj. lwowskie. Syn Adama, kpt. 38 P. Strzelców Lwowskich i Zofii Edwin. Elew Korpusu Kadetów Nr 1 we Lwowie. Maturę zdał w Państwowym Gimnazjum i Liceum w Gródku Jagiellońskim. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy umowy Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił w Buzułuku do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód ukończył SPBr.Panc. w Iraku, rozpoczętą jeszcze we Wrewskoje. Otrzymał przydział do 6 P.Panc. "Dzieci Lwowskich". Z pułkiem tym przeszedł całą kampanię włoską. Dwukrotnie ranny. W grudniu 1944 r. przeniesiony  został do  formującej się 14 Wlkp. Brygady Pancernej z przydziałem do 3 P. Uł. Śląskich, gdzie był d-cą szwadronu i prowadził kurs strzelania artyleryjskiego. Po demobilizacji w Anglii wyemigrował do Argentyny w 1949 r. Na emigracji w Kanadzie od 1958 r. Rozpoczęte kursy elektroniczne w Buenos Aires ukończył w Institute of Technology w Montrealu. Pracował jako technik elektroniczny w linii lotniczej. Długoletni skarbnik 310 Skrzydła „Wilno”. Należał do SPK Koło  Nr 7 od marca 1968 r. Zmarł w Miami, Fla. 18 grudnia 1993 r.                                                                         b-1iii, RG-1448

 

KIŚLANKO Tichon, bomb. (1917-2000)

        Ur. 25 sierpnia 1917 r. w Policach na Wołyniu. W 1939 r. był poborowym w czynnej służbie. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Po ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Kampanię włoską odbył w jednym z pułków artylerii II Korpusu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1948 r. Pracował jako kontroler jakości produktów. Należał do Royal Canadian Legion, Mazeppa Br. 183 (Ukrainian). Zmarł 2 listopada 2000 r.

                                                                                                          d-11, PC-93

 

KLENIEWSKI Krystian, por. (1924-1988)                            b-1iv,  RG-756

 

KLIŚ Czesława z domu Szpotko (1924-1999)

        Ur. 13 kwietnia 1924 r. Córka Jana i Katarzyny Ponikiewskiej. Żona Józefa Klisia. Zmarła 27 kwietnia 1999 r.                                                          d-7, MZ-767

       

KLIŚ Józef, kpr. pchor., technik budowlany (1914-2000)

        Ur. 20 lutego 1914 r. w Nowym Korczynie, woj. kieleckie. Syn Jana, rolnika i Petroneli Pietrzyk. Mąż Czesławy Szpotko. Maturę uzyskał w II Państwowym Gimnazjum im. Hetmana Jana Tarnowskiego w Tarnowie w 1935 r. Podjął się pracy na Podhalu i zapisał się na Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Trzymiesięczny kurs rekrucki odbył w 23 P.P. we Włodzimierzu Wołyńskim w 1938 r. Zmobilizowany w 1939 r. w Tarnowie, nie umundurowany i nie uzbrojony, dotarł z batalionem marszowym 16 P.P. do Zamościa, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Zwolniony jako cywil wrócił w rodzinne strony do Nowego Korczyna. Od maja 1940 r. w konspiracji ZWZ-AK, Obwód Busko. W lipcu 1944 r. brał udział w zdobyciu posterunku żandarmerii w Nowym Korczynie. Po wejściu oddziałów  sowieckich opuścił Nowy Korczyn w sierpniu 1944 r. i wstąpił w Lasocinie (pow. Włoszczowa, woj. kieleckie) do Brygady Świętokrzyskiej i obrał sobie ps. "Orzech". W szeregach 6 Kompanii Szkolnej 204 P.P. przeszedł  szlak bojowy Brygady Świętokrzyskiej, który był uwieńczony oswobodzeniem 5 maja 1945 r. obozu koncentracyjnego kobiet w Holýšov w Czechosłowacji. Po kapitulacji Niemiec studiował początkowo agronomię na uniwersytecie w Belgii. Następnie przeniósł się do Niemiec, gdzie przez dwa lata studiował inżynierię na Polskiej Wyższej Szkole Technicznej w Esslingen. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Początkowo pracował fizycznie na  budowie, a później w biurze projektów jako technik budowlany. Od czasu przybycia do Kanady był członkiem SPK Koło Nr 7. Należał do Koła AK, a od lutego 1996 r. do ZWPimJP. Autor pamiętnika Moja odyseja, Montreal-Warszawa, 1993. Zmarł 24 maja 2000r.                                  d-7, MZ-767

 

KLISZCZEWSKI   Kazimierz, strz. (1900-1941)

        Brał udział w wojnie 1918-1920.                                             a-4, K-18

 

KMIECIŃSKA Zofia  z domu Majewska (1913-1990)

        Ur. 17 stycznia 1913 r. Żona Jana Kmiecińskiego. Zmarła 13 października 1990 r. b-1iv, RG-1019

 

KMIECIŃSKI  Jan, sierż. (1914-2000)                                  b-1iv, RG-1019

 

KLEINROK Maria zob. Szuszkowska Maria

 

KOCOŃ Zygmunt, strz. (1897-1945)

        Służył w polskiej piechocie.                                                    a-4, K-111

 

KOLADA Stanisława z domu Faszcza (1914-1982)

        Żona Dominika Kolady.                                                           d-2, AF-19

 

KOLENDO Waldemar, strz. (1910-1987)                                   d-4, AF-612

 

KOŁODZIEJCZYK Jan, bomb. (1914-1982)

        Żołnierz września. Służył w artylerii. Niemiecki jeniec wojenny. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł 14 marca 1982 r.

                                                                                                                c-2, AF-7

KONTSKI zob. Kątski

 

KORCZYŃSKI Janusz Feliks, mjr, KN, KWx4 (1888-1966)

        Ur. 19 maja 1888 r. w Sichowie, pow. Stopnica, woj. kieleckie. Maturę uzyskał po ukończeniu ośmioklasowego gimnazjum w Żytomierzu. W latach 1908-1912 należał do Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego we Lwowie. Służył w II Korpusie Polskim na Wschodzie (1917-1918). Udział w wojnie 1918-1920. Adiutant Sztabu i kwatermistrz 4 DStrz. gen. Żeligowskiego, Szef Sztabu 2 Bryg. Kaw. Po wojnie był Szefem  Sztabu  3 Bryg. Kaw. Służył w 6 P. Uł. Kaniowskich, 11 P. Uł. Legionowych i w 19 DP. W 1934 r. przeniesiony w stan stoczynku. W sierpniu 1939 r. powołany do służby czynnej został kmdtem Kwat. Gł. Suwalskiej Bryg. Kaw. Po Wrześniu przedostał się do Szwecji. Od 1949 r. do 1950 r. był prezesem SPK Koło Stockholm. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Do SPK  Koło  Nr 7 należał od maja 1962 r. Zmarł 28 sierpnia 1966 r.                   a-9, S-158

 

KORNAGA Władysław, st.strz., KW (1918-1991)

        Ur. 17 stycznia 1918 r. w Krowicy Hołodowskiej. Syn Michała i Paraskewii Milan. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. W kampanii włoskiej w Kwat. Gł. 2 Bryg. Panc. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1947 r. Zatrudniony początkowo w rolnictwie pracował później w przemyśle. Zmarł 18 kwietnia 1991 r.                                                             d-6, AF-948

 

KORSAK Grażyna zob. Padowicz Grażyna

 

KORWIN-PIOTROWSKI Jerzy, ppor., dr   praw, konsul  RP

(1909-1978)

        Syn znanej aktorki teatralnej scen warszawskich i krakowskich Marii Dulęby. Uczęszczał do Gimnazjum im. Mikołaja Reja w Warszawie, gdzie zdał maturę. Po egzaminie dyplomowym na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego doktoryzował się na Uniwersytecie w Lille. Pracował w służbie konsularnej, najpierw w Mińsku a następnie w Brukseli, gdzie zastała go wojna. Zgłosił się do PSZ we Francji, gdzie ukończył SPRA. Uniknął niewoli i okupcją spędził we Francji. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od 1952 r. Pracował na Uniwersytecie Montrealskim i był konsultantem Rządu Prowincjonalnego. Autor: La structure Fédérative de l’Etat dans le Jurisprudence Canadienne en Matičre de Droit International Public, J. du Droit Intern., Paris, 1956. Zmarł w Montrealu w 1978 r.

                                                                                                        c-1, AC-1400

 

KORWIN-ZALASS Jan, ppor., technolog (1916-1971)

        Ur. 6 czerwca 1916 r. w Armawir na Kaukazie. Syn Jana i Marii Lewandowskiej. Ukończył Wyższą Szkołę Mechaniczną w Grudziądzu. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i praktykę w 16 PAL w Grudziądzu. Zmobilizowany do 16 PAL 24 sierpnia 1939 r. brał czynny udział w kampanii wrześniowej 1939 r. w ramach Armii "Pomorze" G.O. "Wschód" gen. Bołtucia. Bronił Grudziądza, Torunia. Po bitwie nad Bzurą obrońca Modlina do kapitulacji. Jeniec wojenny Oflagów VII B Eichlet i VII A Murnau. Uciekł z Murnau 27 kwietnia 1940 r. Po dwóch dniach schwytany. Jeniec Stalagów VI B, VI C i XII F (29.4.40-6.11.41). Uciekł z ostatniego i po trzech dniach zostal schwytany. W kwietniu 1942 r. uciekł do Holandii, skąd przedostał się do Belgii, a następnie do Francji (10.4.42-17.6.43). Aresztowany przez Gestapo w Paryżu i osadzony w więzieniu Fresnes (17.6.43-3.1.44). Więzień karnych obozów: Vezul, Ludwigsburg, Hammelburg i Forbach (3.1.44-16.7.44). Uciekł z obozu 16 lipca 1944 r. i był tłumaczem przy dtwie XX Amerykańskiego Korpusu (16.7.44-29.8.44). Wstąpił do I Korpusu we Francji 7 grudnia 1944 r. i służył do 13 marca 1948 r. Na emigracji w Kanadzie od grudnia 1951 r. Należał do Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Zmarł 10 lutego 1971 r. w szpitalu w Senneville QC.   c-6, AA-1041                                                                                                                            

 

KORZENIOWSKI Jan, strz. (1912-1983)

        Przed wojną studiował prawo. Podczas okupacji był żołnierzem AK na Podhalu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako narzędziowiec w przemyśle lotniczym. Należał do Koła AK. Zmarł w Montrealu w 1983 r.                   c-3, AF-123

 

KORZEWNIKOW  Jadwiga  Maria  zob. Sangowicz Jadwiga Maria

 

KOSIEWICZ Wanda  zob. Kakowska Wanda

 

KOSTKA-KRZYMOWSKI  Stanisław, mjr pil., cc., KN, KWx4

(1899-1969)

        Ur. 13 listopada 1899 r. w Wąwolnicy, pow. Puławy, woj. lubelskie. Uczestnik walk o niepodległość 1914-1920. Wojna w 1939 r. zastała go w 3 P.Lot. w Poznaniu na Ławicy. Po Wrześniu przez Węgry przedostał się do Francji, a następnie do W. Brytanii. W Centrum Wyszkolenia Lotniczego RAF w Blackpool zgłosił się na lot do Kraju i po skokach otrzymał znak spadochronowy nr 0001, a bojowego znaku miał nr 1962. Po przeszkoleniu w odbiorze zrzutów został zrzucony w pierwszej operacji do Polski w nocy z 15/16 lutego 1941 r. Zrzutu tego w operacji Adolphus dokonała  załoga brytyjska F/Lt Keasta z 419 Eskadry RAF do specjalnych zadań. "Cichociemnych" skoczków, na skutek błędu w nawigacji, zrzucono z dwusilnikowego Whitleya Z-6473 na Śląsku Cieszyńskim koło Skoczowa, na terenie  przyłączonym do Rzeszy, zamiast na placówkę koło Włoszczowej, woj. kieleckie. Stanisław Krzymowski, mimo wszystko, dotarł z opóźnieniem do Warszawy i otrzymał przydział do Okręgu Kieleckiego jako kierownik Referatu Lotniczego. W konspiracji używał ps.: "Ikar", "Kostka", "Stefan". Od października 1944 r. był referentem lotniczym i kierownikiem zrzutów w Podokręgu Piotrków, następnie w Wydziale Lotniczym KG AK. Od 1946 r. na emigracji w W. Brytanii, a potem w Kanadzie. Zmarł w  Montrealu  7 sierpnia 1969 r.            a-6, P-7

 

KOSTYK Mikołaj, strz. (1908-1986)                                            d-4, AF-522

 

KOTARSKI  C. D. Edward, kpr. (1926-1985)                             d-3, AF-323

       

KOTARSKI  Therese  zdomu  Mott (1926-1998)

        Żona Edwarda Kotarskiego.                                                d-3, AF-323

 

KOTT Adam, pchor. (1920-2000)

        Ur. 18 grudnia 1920 r. Zmarł 10 kwietnia 2000 r.

                                                                                                      d-12ii, PA-480

 

KOTT Irena z domu Włodarczyk, (1920-2002)

        Ur. 22 kwietnia 1920 r. Żona Adama Kotta. Zmarła 3 stycznia 2002 r.          d-12ii, PA-480

 

KOWALSKA  Anna  zob. Dobrzańska Anna

 

KOWALSKI Michał Ryszard, F/Lt, rad/teleg.  VM, KWx4, technik-elektryk (1918-1996)

        Ur. 29 września 1918 r. w Ostrowcu, woj. kieleckie. W 1935 r., będąc uczniem gimnazjum matematyczno-fizycznego w Gdyni, wstąpił do SPLdM w Bydgoszczy. Ukończył ją jako radiotelegrafista w 1938 r. i przydzielony został do 1 P.Lot. w Warszawie. W kampanii wrześniowej, latając w "Brygadzie Bombowej", sześciokrotnie bombardował niemieckie kolumny pancerne. Zestrzelony nad Łuckiem, przekroczył granicę węgierską 18 września 1939 r. Z Grecji do Francji przypłynął na pokładzie SS Pułaski w  październiku 1939 r. Po klęsce Francji, przez porty  Oran i Casablanca, ewakuowany został do W. Brytanii w lipcu 1940 r. Przeszkolony na strzelca pokładowego i radiotelegrafistę otrzymał przydział do 305 Dyw. Bombowego Ziemi Wielkopolskiej. W 16-tym locie bojowym został zestrzelony w nocy z 5/6 sierpnia 1941 r. nad Belgią. Z sześcioosobowej załogi  Wellingtona W-5593 trzech lotników zginęło, jeden dostał się do niewoli, a dwóch zbiegło. Michał Kowalski przez Francję, Pireneje, Hiszpanię dotarł do Gibraltaru i wrócił do W. Brytanii w styczniu 1942 r. Ukończył SP i kurs radio-nawigatora. Otrzymał szlify oficerskie i przeniesiony został w październiku 1943 r. do 45 Grupy Transportowej w Kanadzie. Z Dorvalu dostarczał samoloty z fabryk amerykańskich i kanadyjskich do W. Brytanii, Afryki Północnej, na Bliski i Środkowy Wschód. Zdemobilizowany w Kanadzie w 1946 r. pozostał na emigracji. Pracował jako technik-elektryk w przemyśle telefonicznym. Od 1951 r. należał do 310 Skrzydła "Wilno". Był delegatem, mianowanym przez władze kanadyjskie, dla udzielania pomocy polskim weteranom. W 1984 r. został honorowym adiutantem Gubernatora Prowincji Quebec. Autor wspomnień The day I was buried alive, [w:] XV Światowy Zjazd Lotników Polskich (jednodniówka), Montreal, 1984. Zmarł w Montrealu w 1996 r. b-1ii, RG-2014

 

KOZAK Józef, F/Sgt (1922-1984)

        Służył w RAF.                                                                           d-3, AF-203

 

KOZIOŁ Tomasz, plut. (1900-1981)

        Ur. 7 marca 1900 r. w Dąbrowie Tarnowskiej, pow. Dąbrowa, woj. krakowskie. Zmarł 30 stycznia 1981 r.                                                                      d-1, AC-1709

 

KOZŁOWSKI   Lucjan,  strz. (1915-1998)                                 d-7, MZ-692

 

KOZŁOWSKI Tomasz, sierż. (1921-1982)                                d-3, AF-100

 

KRAJEWSKA Aniela z domu Selwa (1923-1991)

        Żona Edmunda Krajewskiego.                                            d-6, AF-973

 

KRAJEWSKI Władysław, Sgt (1921-1987)

        Służył w RAF.                                                                       d-10, MM-347

 

KRAKOWSKI   Franciszek, ppor., sędzia, KW (1902-1982)

        Ur. 10 września 1902 r. w Koronowie, pow. Bydgoszcz, woj. poznańskie. Gimnazjum klasyczne ukończył w Chełmnie, a Wydział Prawa na Uniwersytecie Poznańskim. Asesor w Toruniu, sędzia Sądu Grodzkiego w Brodnicy i Lesznie. Powołany do wojska, w kampanii wrześniowej był sędzią polowym w Wlkp. Bryg. Kaw. gen. Abrahama. Jeniec obozu II C Woldenberg. Więziony przez ponad rok w Forcie VII w Poznaniu. Uwolniony przez wojska sowieckie wrócił do Polski. W 1946 r. wyjechał z rodziną do Belgii, gdzie pracował w Sekcji Polskiej Chrześcijańskich Związków Zawodowych. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Zatrudniony w centrali Chrześcijańskich Związków Zawodowych (CSN) w Montrealu, a później w Comité Paritaire d’Alimentation. Od listopada 1951 r. należał do SPK Koło Nr 7. Był członkiem: ZWPimJP, Towarzysta Białego Orła, Stowarzyszenia Polskiego w Montrealu i Klubu Ziem Zachodnich. Przez szereg lat  był prezesem Kanadyjsko-Polskiego Instytutu Dobroczynności. Zmarł 11 stycznia 1982 r.                            d-2, AC-1822

 

KRAMICZ Wiktor, st.strz, (1913-1987)                                       d-4, AF-620

 

KRUŻYŃSKA Kamila z domu Czotyrbok (1913-1990)

        Żona Mieczysława Jerzego Krużyńskiego.                     c-4, AA-1478

 

KRUŻYŃSKI Mieczysław Jerzy, por., inż. chemik

(1902-1973)

        Ur. 15 sierpnia 1902 r. we Lwowie. Zdał egzamin dyplomowy na  Wydziale  Chemii Politechniki Lwowskiej w 1937 r. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód. W APW przydzielony do Dtwa Szkół Junackich. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Pracował jako inżynier w przemyśle  chemicznym. Członek Corporation o Professional Engineers of Quebec od 1957 r. Będąc na emeryturze tłumaczył z czterech języków dokumenty i książki dla rządu w Ottawie. Do SPK Koło Nr 7 należał od kwietnia 1966 r. Zmarł 17 września 1973 r.                           c-4, AA-1478

 

KRZESZ Zygmunt Józef, kpr. pchor., inż. chemik (1899-1974)

        Ur. 10 listopada 1899 r. w Złoczowie, woj. tarnopolskie. Syn Jana i Józefy Struzik. Egzamin dyplomowy na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej zdał w marcu 1933 r. i pracował do wojny w Gazowni w Krakowie. Legionista. Ochotnik w kampanii wrześniowej. Granicę rumuńską przekroczył 18 września 1939 r. We Francji wstąpił w listopadzie do PSZ i odkomenderowany został do SP w Coëtquidan (Morbihan) w Bretanii. Po jej ukończeniu w kwietniu 1940 r. otrzymał przydział do Baterii Ppanc. (47 mm) 10 Bryg. Panc.-Mot. gen. Maczka. Z brygadą na froncie do 18 czerwca 1940 r. Jeniec obozu Troyes (Aube). Zwolniony z obozu jako niezdolny do służby wojskowej. Zdemobilizowany przez władze francuskie w Marsylii w lutym 1941 r. Jako prezes Związku Polskich Inżynierów i Techników  w Marsylii był jednym z organizatorów legalnej ewakuacji Polaków z Francji nie okupowanej do Kanady. Na emigracji w Kanadzie od 1942 r. Pracował w przemyśle chemicznym. Członek Chemical Institute of Canada i Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Od sierpnia 1972 r. należał do SPK Koło Nr 7. Zmarł 19 września 1974 r.         c-3, AA-1693

 

KRZYMOWSKI Stanisław zob. Kostka-Krzymowski  Stanisław

 

KRZYWICKI  Stanisław zob. Reymer-Krzywicki  Stanisław

 

KUCENTY Grzegorz, W/O (1896-1966)

        Służył w lotnictwie.                                                                    a-9, S-151

 

KURLUK Jan, strz. (1916-1984)                                                  d-3, AF-262

 

KURNICKI  Piotr, por, (1899-1975)

        Ur. 16 czerwca 1899 r. w Antonowie na Kijowszczyźnie. Syn Aleksandra i Felicji Ossowskiej. Służył w II Korpusie i był przydzielony do Kwat. Gł. Dtwa II Korpusu. Na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Po ukończeniu kursu pedagogicznego wykładał  historię rewolucji rosyjskiej w Centrum Studiów Słowiańskich na Uniwersytecie Montrealskim. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1959 r. Zmarł 3 sierpnia 1975 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC.                                                                        c-3, AA-1797

 

KURTA Julian, strz. (1922-1978)                                              c-2, AC-1425

 

KUŹMICKI   Kazimierz, por., agronom (1908-1978)

        Ur. 15 stycznia 1908 r. w Białymstoku. Uczęszczał do Gimnazjum Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie zdał maturę w 1929 r. Szkołę Główną Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie ukończył w 1935 r. Należał do AZS (1931-1934) i do klubu sportowego "Warszawianka" (1935-1939). Mistrz Polski w  biegu na 1500 m w 1932 r. Po studiach pracował w firmie belgijskiej w Warszawie (1936-1939). Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim, a na praktykę przydzielony został do 14 DAK w Białymstoku. W kampanii wrześniowej służył w 30 PAL G.O. "Piotrków" gen. Thommée. Do niewoli niemieckiej dostał się 1 października 1939 r. Jeniec Oflagów: XI B Braunschweig, II C Woldenberg i VII A Murnau. Po oswobodzeniu dołączył do PSZ we Francji. Zdemobilizowany w czerwcu 1947 r. pracował w Brukseli. Na emigracji w Kanadzie od grudnia 1951 r. Pracował w przemyśle jako kierownik w dziale zarządzania. Na seminariach prelegent kilku odczytów. Członek D.P.M.A. (Data Processing Management Association) w Montrealu i SPADE (System Planning and Development) Montreal-Toronto. Zmarł 13 lutego 1978 r.

                                                                                                        c-2, AC-1346

 

KWASIBORSKI Feliks, wachm., KW (1909-1990)

        Ur.12 kwietnia 1909 r. we wsi Zarany, gmina Sójki, pow. Kutno, woj. łódzkie. Służył w 81 P. Strzelców Grodzieńskich w składzie 29 DP. Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa w listopadzie 1941 r. Ewakuowany na Środkowy Wschód, służył w APW. Kampanię włoską odbył w II Korpusie w szeregach 2 Warszawskiego Szwadronu Żandarmerii. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od czerwca 1947 r. Należał do ZWPimJP, a do SPK Koło Nr 7 od lutego 1976 r. Zmarł 19 października 1990 r. b-1iv, RG-1017

 

LANGIEWICZ Jadwiga zob. Dunin-Borkowska Jadwiga

 

LANKAU Henryk, por., inż. elektryk (1921-1987)

        Po Wrześniu deportowany do ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania. Wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. Kampanię włoską II Korpusu odbył  z 5 Kres.DP. Po demobilizacji w W. Brytanii ukończył Politechnikę na Wydziale Elektrycznym. Na emigracji w Kanadzie od lat pięćdziesiątych. Pracował jako inżynier w biurach projektów. Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1960 r. Zmarł w 1987 r. c-4, AF-536

 

L’ECLUSE Sophia Elizabeth zob. Powałowski Sophia Elizabeth

 

LESIŃSKI  Henryk, strz., inż. chem. (1917-1982)

        Ur. 12 listopada 1917 r. we Włocławku. Syn Mariana i Salomei. Uczęszczał do gimnazjum we Włocławku i zdał maturę w 1936 r. Wojna przerwała mu studia na Wydziale Chemii Przemysłowej. Po Wrześniu deportowany do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił 6 października 1942 r. do formującej się Armii gen. Andersa. Ewakuowany na Środkowy Wschód służył w APW. W II Korpusie otrzymał przydział do 23 Kompanii Transportowej. W walkach o Monte Cassino został ranny.  Zdemobilizowany z dniem 10 sierpnia 1948 r. udał się na studia do Francji, gdzie na Uniwersytecie w Lyon uzyskał dyplom inż. chemii przemysłowej w 1949 r. Do Kraju wrócił w 1950 r. Na emigracji w Kanadzie od 1970 r. Był tłumaczem tekstów technicznych. Zmarł 31 lipca 1982 r.                                                                                 b-2iii, RG-199

 

LEWICKA  Maria z domu Poray-Pawlicka, san., KW, technik (1925-1998)

        Ur. 10 grudnia 1925 r. w Zalesiu, pow. Dzisna, woj. wileńskie. Córka Stefana i Marii Milniewicz. Ojciec jej został zamordowany przez NKWD w Ostaszkowie w 1940 r. Uczęszczała na Komplety Tajnego Nauczania im. Bratkowskiej w Warszawie, gdzie zdała małą maturę. W Szarych Szeregach należała do 49 WŻDH na Mokotowie. W czasie Powstania Warszawskiego w Bat. "Czata 49" jako sanitariuszka ps. "Jagoda". Ranna w czasie ataku na Dworzec Gdański. Po przejściu kanałami do Śródmieścia sanitariuszka w Bat. "Chrobry I". Po upadku Powstania dostała się do niewoli. Jeniec obozów: Lamsdorf, Műhlberg i Altenburg. Uwolniona 15 kwietnia 1945 r. przez wojska amerykańskie wstąpiła do PWSK II Korpusu. W Wojskowej Szkole w Porto San Giorgio zdała maturę w 1946 r. i wyszła za mąż za Zbigniewa Lewickiego. Dalsze losy dzieliła z nim. Po jego stracie, pracując jako technik, utrzymywała rodzinę. Czynna w harcerstwie. Uczyła w polskiej sobotniej szkole im. Emilii Plater. Zmarła 3 listopada 1998 r. a-7, O-200

 

LEWICKI Zbigniew, por., KW, architekt (1920-1960)

        Ur. 10 stycznia 1920 r. w majątku rodzinnym Ławki k. Łukowa, woj. lubelskie. Syn Adama, herbu Rogala i Czesławy Łuszyńskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. Zygmunta Augusta w Białymstoku, gdzie uzyskał maturę w 1938 r. Służbę wojskową odbył w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim i przydzielony został na praktykę do 29 PAL w Grodnie, gdzie zastała go wojna. W partyzantce do 28 września 1939 r. Aresztowany przez NKWD w majątku Miszojty k. Lidy, skazany został 20 października 1939 r. na karę śmierci przez sowiecki sąd polowy w Grodnie. Z wyrokiem w zawieszeniu, zesłano go na 10 lat do łagru na Kołymę, gdzie w nieludzkich warunkach pracował w kopalni złota. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z Gułagu, odpłynął 12 października statkiem Dżurma do Władywostoku, by po czterech miesiącach podróży przez Azję wstąpić 26 lutego 1942 r. w Jakkabag w Uzbekistanie do formującej się Armii gen. Andersa. Po ewakuacji z ZSSR służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Kampanię włoską II Korpusu odył w ramach 7 PAK jako oficer ogniowy baterii, a następnie jako oficer zwiadowczy dywizjonu. Po wojnie studiował medycynę na włoskim Uniwersytecie w Bolonii (1946-1947). Zdemobilizowany w Anglii, ukończył architekturę na PUC w Londynie (1947-1952). Na emigracji w Kanadzie od 1953 r. Pracował jako architekt w Montrealu. Autor pamiętnika DZIENNIK Wrzesień 1939, Kołyma, Władywostok, Iran, Irak, Palestyna, Egipt, Monte Cassino, Ancona, Bolonia, Anglia. (bogato  ilustrowany jego szkicami), Wyd. Instytut Teologiczny XX. Misjonarzy, Kraków, 2000. Zmarł 11 sierpnia 1960 r. w Baltimore, Md.                                a-7, O-200

 

LIBISZOWSKI Jan, sierż. (1912-1987)                                      c-4, AF-542

 

LIBURSKI Jan, strz. (1900-1966)                                                  a-9, S-182

 

LIPIŃSKI Zbigniew Ryszard, kpt. żeg. wlkj  (1920-1990)

        Ur. 20 grudnia 1920 r. w Warszawie. Syn Edwarda i Zofii. Wychowanek OO. Jezuitów w Chyrowie, gdzie zdał maturę. Elew Szkoły Morskiej w Gdyni. Polskę opuścił na Darze Pomorza przed wybuchem wojny i przez Szwecję dostał się  do W. Brytanii. Absolwent Wydziału Nawigacyjnego Szkoły Morskiej przy Uniwersytecie w Southampton (1944). W 1942 r. pływał w konwojach przez Atlantyk. Na pokładzie SS Narwik brał udział w lądowaniu wojsk alianckich na Sycylii w 1943 r. Pływał na Morzu Śródziemnym i na Oceanie Indyjskim. W załodze SS Narwik (marz.’42-paźdz.’43), SS Kordecki (paźdz.’44-list.’44), MS Kowel (lut.’45-maj’45) i MS Sobieski (maj’45 -?). Po wojnie na  emigracji w W. Brytanii pracował w linii lotniczej w wydziale sprzedaży. Od 1961 r. w Kanadzie. Zmarł w 1990 r. w Montrealu.         c-6, AF-900

 

LOCKI Michał, strz. (1900-1975)

        Zmarł 13 lipca 1975 r. w Montrealu.                                c-3, AA-1788

 

LORIA Jadwiga zob. Markiewicz Jadwiga

 

LOTENBERG Anna zob. Jakubowicz Anna

LUBIŃSKI Feliks, bomb. (1902-1973)

        Ur. 19 czerwca 1902 r. we Lwowie. Ostatnim jego przydziałem wojskowym był Referat Radiowy w Wydziale Propagandy Sztabu N.W. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1955 r. i był sekretarzem Koła w 1956 r. Zmarł 15 grudnia 1973 r.                                                                                           c-4, AA-1515

 

ŁADOŃ Halina zob. De Payrebrune Halina

 

ŁASTOWIESKA Maria z domu Kapturska (1921-1997)

        Ur. 12 maja 1921 r. Córka Juliana i Pelagii Bernaciak. Żona Karola Łastowieskiego. Zmarła 25 grudnia 1997 r. w Montrealu.

                                                                                                        c-3, AA-1626

 

ŁASTOWIESKA Michalina zob. Moniatowicz Michalina

 

ŁASTOWIESKI Karol, sap. (1919-1974)

        Ur. 15 kwietnia 1919 r. w Przemyślu, woj. lwowskie. Służył w 10 Komp. Saperów 1 DPanc. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od maja 1969 r. Zmarł 15 lipca 1974 r.

                                                                                                        c-3, AA-1626

 

ŁOPATKA Marian, kpr. (1921-1976)

         Zmarł 12 listopada 1976 r.                                               c-2, AC-1153

 

ŁUKASIK Jan, plut. (1906-1981)

        Ur. 17 maja 1906 r. w Pruszkowie, woj. warszawskie. Żołnierz AK. Na emigracji w Kanadzie. Należał do Koła AK. Zmarł 20 czerwca 1981 r. w Montrealu. d-2, AC-1759

 

ŁUKASIK Sabina z domu Brzezińska (1908-1988)

        Żona Jana Łukasika.                                                          d-2, AC-1759

 

ŁUNIEWSKI (LUNIEWSKI?) Mateusz (Maciej?), por. (1914-1986)

                                                                                                       b-2iii, RG-523

 

MACH Róża zob. Fafara Róża

 

MAJCZAK Stefan. strz. (1914-1970)                                              a-4, H-39

 

MAJEWSKA Zofia zob. Kmiecińska Zofia

MAKOSZ  Paweł, kpr. (1914-1997)                               b-1ii, RG-2105

 

MAKOSZ Zofia z domu Karpińska, LAW (1921-1994)

        Służyła w WAAF.                                                                  b-1i, RG-1489

 

MAKOWIAK Kazimierz, strz. (1916-1982)                               b-2i, RG-189

 

MALINOWSKA Marcelina, kpr. (1895-1957)

        Służyła w PWSK                                                                          a-6, O-88

 

MALINOWSKI Stanisław, sierż. (1909-1982)                             d-2, AF-44

 

MALKIEWICZ Jadwiga Maria  z domu Jastrzębska (1907-1998)

        Córka Włodzimierza Aleksandra, agronoma, i Jadwigi Joanny Długoborskiej. Studiowała przez trzy lata ogrodnictwo na Uniwersytecie Warszawskim. Żona Kazimierza Malkiewicza. Zmarła w 1998 r.                                                  c-1, AC-1487

 

MALKIEWICZ Kazimierz, ppor., VM, agronom (1898-1979)                      

        Herbu Tarnawa. Syn Jana, lekarza i Marii Iwaszkiewicz. Po maturze studiował agronomię na Uniwersytecie Warszawskim. Przerwał studia i ochotniczo wstąpił do wojska. Brał udział w wojnie 1918-1920 w szeregach 9 P. Uł. Na froncie ukraińskim został ciężko ranny i stracił prawe oko. Po rekonwalescencji wrócił na front.  Zdemobilizowany po wojnie, kontynuował rozpoczęte studia i ukończył agronomię na Uniwersytecie Poznańskim. Początkowo pracował dla banku i ewaluował majątki, a następnie zarządzał majątkami poniemieckimi na Śląsku. Wojna zastała go w Katowicach. Uszedł przed Niemcami i przez Litwę, Szwecję dotarł do Francji, gdzie wstąpił do PSZ. Uniknął niewoli i przetrwał wojnę we Francji. Po II wojnie światowej był kierownikiem obozu UNRRA dla uchodźców w Salzburgu, dokąd sprowadził rodzinę z Polski. Z Austrii wyjechał z rodziną do Anglii, skąd wyemigrował do Kanady. W lipcu 1949 r. zawinął do portu w Quebec na pokładzie Empress of Canada i osiedlił się w Montrealu. Pracował w ogrodnictwie, najpierw na stanowisku kierownika, a później stał się przedstawicielem handlowym. Należał do Stowarzyszenia  Techników  Polskich  w Kanadzie. Zmarł w 1979 r.                                   c-1, AC-1487

 

MAŁYSZKO Antoni, sierż. (1913-1994)

        Ur. 24 stycznia 1913 r. Syn Emila i Stefanii Łukaszewicz. Zmarł 12 lipca 1994 r.       d-8, MZ-362

MARCINKOWSKA Aniela zob. Feczko Aniela

 

MARCINKOWSKI Władysław, płk, inż. mech. (1906-1996)

        Ur. 28 maja 1906 r. w Skarżysku Kamiennej, woj. kieleckie. Syn Władysława i Sabiny Majewskiej. Uczęszczał do Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Warszawie, gdzie zdał maturę w 1924 r. Dyplom inż. mechanika uzyskał na Politechnice Warszawskiej w 1931 r. Służbę wojskową odbył w SPRS w Modlinie. Po ukończeniu kursu broni pancernej w Warszawie na Woli mianowany ppor. w korpusie oficerów broni pancernej w 1936 r. W 1939 r. w stopniu porucznika powołany na ćwiczenia do 1 Dyonu Pociągów Panc. Z ćwiczeń w obsadzie Pociągu Nr 2 pojechał na front nad granicę niemiecką w Zdunach. Wycofał się potem do Ożarowa, gdzie pociąg utknął na zatarasowanych transportami torach. W odwrocie na wschód ciężarówką 1 Dyonu Pociągów Panc. dotarł do Pińska. Po inwazji sowieckiej, w odwrocie na zachód, walczył z dywersantami i oddziałami sowieckimi. Pod Kockiem dostał się do niewoli niemieckiej, z której uciekł. Był założycielem Związku Jaszczurczego. Miał ps. "Jaxa". Jeden z założycieli NSZ i członek TNRP. Mianowany podpułkownikiem, został d-cą 202 P.P. Brygady Świętokrzyskiej. Z Brygadą przeszedł cały szlak bojowy, uwieńczony oswobodzeniem 5 maja 1945 r. obozu  koncentracyjnego kobiet w Holýšov w Czechosłowacji. Po wojnie we Francji. Na emigracji w Kanadzie od 18 października 1951 r. Pracował w biurach konstrukcyjnych jako inż. mech. Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1957 r. i Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Należał od lat pięćdziesiątych do SPK Koło Nr 7. Pisywał listy do Redakcji w Zeszytach Historycznych paryskiej "Kultury". Autor: Jeszcze o Narodowych Siłach Zbrojnych, [w:]  Zeszyty Historyczne nr 36,  Instytut Literacki, Paryż, 1976; Wspomnienia 1934-1945, Burchard Edition, Warszawa, 1998. Zmarł 18 marca 1996 r. w Ottawie.                                                                                        b-1i, RG-1694

 

MARCIŃSKI Zygmunt, strz., ekonomista (1922-1974)

        Ur. 27 stycznia 1922 r. w Poznaniu. Syn Zygmunta, kapitana WP i Leonii z domu Olekiewicz. Po ukończeniu 3 klas szkoły powszechnej Rodziny Wojskowej w Toruniu uczęszczał przez dwa lata do Państwowego Gimnazjum im. Mikołaja Kopernika w Toruniu. Ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie, gdzie zdał maturę typu humanistycznego 15 maja 1939 r. W czasie wojny studiował anglistykę i historię na tajnie prowadzonym Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie (1942-1943). Wojna zastała go w Junackich Hufcach Pracy w Węgierskiej Górce przy budowie fortyfikacji. W Baonie "Ropczyce" JHP służył od 23 sierpnia 1939 r. do 21 września 1939 r. Po Wrześniu czynny w konspiracji w Krakowie. Żołnierz ZWZ-AK, Okręg Kraków, ps. "Sas". Po złożeniu przysięgi 6 stycznia 1940 r. przydzielony do Oddziału Propagandy, Sekcja prasowa czasopisma Polski Dzwon. (sty.’40-wrz.’42). W listopadzie 1942 r. przeniesiony  został do KWC z przydziałem do Oddziału Dywersyjno-Sabotażowego w Okręgu Kraków. Po kursie dywersyjnym został d-cą patrolu sab.-dyw. w Oddziale "Zaręby". Kurier KWC z Krakowa do Warszawy. Aresztowany w łapance ulicznej w Warszawie 13 października 1943 r. i osadzony na Pawiaku jako zakładnik (13.10.43-10.11.43). Więzień nr 162158 obozu koncentracyjnego Oświęcim (11.11.43-29.10.44). Więzień nr 113049 obozu Sachsenhausen (30.10.44-10.11.44). Więzień nr 96380 obozu Buchenwald (11.11.44-14.4.45). Oswobodzony 14 kwietnia 1945 r. w czasie marszu ewakuacyjnego k. Gröbzig, Anhalt przez czołówkę wojsk amerykańskich. We wrześniu 1945 r. wstąpił do II Korpusu we Włoszech i otrzymał przydział do 16 Pomorskiej Kompanii Wsparcia. Z dniem 25 stycznia 1946 r. z 16 Pomorskiej Bryg. Piechoty przeniesiony został do Kwat. Gł. Dtwa II Korpusu. Zdemobilizowany 2 lipca 1947 r. w Anglii rozpoczął studia ekonomiczne na PUC w Londynie. Na emigracji w Kanadzie od 1952 r. Współwłaściciel firmy ubezpieczeniowej Edge & Marciński. W Londynie należał do Koła AK i do Polskiego Związku b. Więźniów Politycznych. W Montrealu natomiast do Polsko-Kanadyjskiego Towarzystwa Wzajemnej Pomocy. Był członkiem SPK Koło Nr 7 od lutego 1952 r., a od marca 1957 r. Koła AK. Miłośnik książki. Uczył historii w polskiej sobotniej szkole im. Emilii Plater. Pisywał sprostowania i uzupełnienia do londyńskiego kwartalnika Piechota, Zeszyt  6, s. 76 (1971); Zeszyt nr 8, s, 2 (1972) i Zeszyt 9-10, s. 4, 118 (1972). Autor: Uwagi  do okoliczności śmierci płk. Godlewskiego  [w:] Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej, nr 70 (1973).  Zmarł 12 maja 1974 r. w Montrealu.                                                                   c-3, AA-1591

 

MARCOTTE Rita zob. Darkowski Rita

 

MARKIEWICZ Jadwiga z domu Loria, 1°v Raczyńska,  kpt., inż. chem. (1912-1990)

        Ur. 24 stycznia 1912 r. Córka Stanisława, fizyka i prof. Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, i Doroty Storzyńskiej. Żona Michała Markiewicza. Zdała  egzamin  dyplomowy na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej. Żołnierz AK. Uczestniczka Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny obozu  Oberlangen. Oswobodzona przez patrol 2 P.Panc. ppłk. Koszutskiego z 1 DPanc. gen. Maczka. Wyemigrowała do Kanady. Właścicielka biura podróży  "Treasure Tours" w Montrealu. Działaczka społeczna. Fundatorka stypendiów. Zmarła w lipcu 1990 r.                                                                       a-4, H-40

 

MARKIEWICZ Michał, por., mgr (1911-1970)

        Ur. 3 maja 1911 r. w Czeladźi, woj. kieleckie. Uczęszczał do Gimnazjum im. Stanisława Staszica w Sosnowcu, gdzie zdał maturę. Ukończył WSH w Warszawie z tytułem magistra. Po odbyciu służby wojskowej w SPRA we Włodzimierzu Wołyńskim przydzielony został na praktykę do 32 DAL w Rembertowie. Zmobilizowany w 1939 r. brał udział w kampanii wrześniowej. Jeniec wojenny Oflagu VII A Murnau. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Dyrektor biura podróży "Treasure Tours" w Montrealu. Fundator stypendiów. Do SPK Koło Nr  7 należał od stycznia 1956 r. Zmarł we wrześniu 1970 r.           a-4, H-40

 

MARKOWICZ Felicja zob. Skalska Felicja

 

MARTYNOWICZ Antoni, ppor., inż. ląd.-wodny (1913-1991)

        Ur. 17 stycznia 1913 r. w Łucku na Wołyniu. Syn Stanisława i Karoliny Lebenstein. Po ukończeniu Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Łucku otrzymał świadectwo dojrzałości. W 1935 r. ukończył dywizyjny kurs SPRP przy 24 P.P. w Łucku. Przeniesiony do rezerwy po odbyciu praktyki we Włodzimierzu Wołyńskim w 23 P.P.  im. płk. Lisa Kuli 27 DP. Mobilizacja przerwała mu studia na Wydziale  Inżynierii Lądowej Politechniki Lwowskiej. Jako podporucznik brał udział w kampanii wrześniowej. Uniknął niewoli i przez Rumunię dostał się do Francji, gdzie wstąpił do PSZ. Ewakuowany  z wojskiem do W. Brytanii służył w Brygadzie Spadochronowej. Miał nr znaku spadochronowego 0729. Odkomenderowany na studia ukończył inżynierię lądową na PUC w Londynie i otrzymał dyplom inżyniera w 1947 r. Po studiach był asystentem na PUC. Na emigracji w Kanadzie od 1950 r. Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1955 r. Należał do Stowarzyszenia Techników Polskich w Kanadzie. Współwłaściciel biura konstrukcyjnego McMillan & Martynowicz. Zmarł we wrześniu 1991 r.                                   d-6, AF-984

 

MASŁOŃ Stanisław, W/O, mech. pokł., VM, KW, technik-mechanik (1917-1997)

        Ur. 17 września 1917 r. w Choroniu, pow. Zawiercie, woj. kieleckie. Syn Michała i Marii Czechowskiej. Szkołę powszechną ukończył w 1932 r. Wychowanek SPLdM w Bydgoszczy (1934-1937). Po jej ukończeniu przydzielony do 2 P.Lot. w Krakowie jako mechanik samolotowy. W kampanii wrześniowej służył w 121 Eskadrze Myśliwskiej przy Armii "Kraków". Po Wrześniu przez Rumunię, Liban przedostał się do Francji i wcielony został do Grupy Myśliwskiej w Lyonie. Ewakuowany do W. Brytanii. Po przeszkoleniu otrzymał przydział do 304 Dyw. Bombowego Ziemi Śląskiej jako mechanik silnikowy II klasy. W 1943 r. zgłosił się ochotniczo do personelu latającego i odkomenderowany został do 138 Sqn do zadań specjalnych. Latał od września 1943 r. ze zrzutami do Polski i do innych krajów z Tempsford, a następnie w ramach polskiej Eskadry 1586 z Campo Casale (Brindisi) jako mechanik pokładowy Liberatora. W 28 operacjach specjalnych od września 1943 r. do maja 1944 r. wylatał 280 godzin. Po turze operacyjnej i odpoczynku powołany został na instruktora do Szkoły Mechaników Pokładowych. Zdemobilizowany, na emigracji w Kanadzie od 1949 r. Był inspektorem samolotowym i pracował w linii lotniczej. Członek i długoletni skarbnik 310 Skrzydła "Wilno". Od stycznia 1985 r. należał również do ZWPimJP. Autor wspomnień: "Królewska" załoga [w:]  XV Światowy Zjazd Lotników Polskich, (jedniodniówka) Montreal, 1984. Zmarł 15 maja 1997 r. w Montrealu.                              d-8, MZ-578

 

MASTALERZ Stanisław, kpr. (1915-1986)                                d-4, AF-498

 

MATERNIAK Zdzisław, LAC (1922-1991)

         Służył w RAF                                                                           d-6, AF-954

 

MATYSZKIEWICZ Jadwiga zob. Złoczewska Jadwiga

 

MAZUREK Józef, kpr. (1913-1993)

        Zmarł 6 marca 1993 r.                                                          d-9, MZ-293

 

 

MEDRZYCKA Eugenia z domu Staśkiewicz (1923-1995)

        Ur. 12 września 1923 r. Córka Mariana i Marii Urbańskiej. Żona Mieczysława Medrzyckiego. Zmarła 13 maja 1995 r. w Montrealu.                                  

                                                                                                          d-8, MZ-432

 

MEDRZYCKI Mieczysław, kpr. (1915-1998)

        Ur. 14 sierpnia 1915 r. Syn Antoniego. Zmarł 21 lipca 1998 r.                        d-8, MZ-432

 

MICHALAK Franciszek, por. obs. (1913-1966)

        Ur. 28 stycznia 1913 r. w Ostrowiu Wielkopolskim. Syn Maksymiliana. Oficer 3 P.Lot. w Poznaniu. Brał udział w kampanii wrześniowej i dostał się do niewoli niemieckiej. Oswobodzony wstąpił do PSZ. Zdemobilizowany z PKPR wyemigrował do Kanady. Należał do SPK Koło Nr 7 od sierpnia 1951 r. A gdy powstało w Montrealu w 1953 r. 310 Skrzydło "Wilno" został  jego  trzecim  z kolei  prezesem. Zmarł w lutym 1966 r.

                                                                                                             a-8, S-119

 

MICHNIEWICZ Michał, F/Lt, pil., VM, KWx2, inż. mech. (1914-2002)

        Ur. 22 lutego 1914 r. w Bereziczach, pow. Kamień Koszyrski, woj. pińskie. Syn Piotra i Bronisławy Świerczyńskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Pińsku, gdzie zdał maturę w 1933 r. W 1934 r. ukończył kurs unitarny SP i wstąpił do SPLot - Grupa Techniczna w Warszawie. Mianowany podporucznikiem w 1937 r. We wrześniu 1939 r. dostał się do niewoli sowieckiej, z której uciekł. Przez Rumunię dotarł do W. Brytanii. Po ukończeniu szkoły pilotażu w Anglii przydzielony został do 318 Dyw. Myśliwsko-Rozpoznawczego Gdańskiego.  Walczył na froncie włoskim. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od stycznia 1948 r. Najpierw zakupił farmę, a następnie pracował w przemyśle lotniczym jako inżynier konstrukcji płatowca (1951-1979). Członek Corporation of Professional Engineers of Quebec od 1958 r. Jeden z założycieli 310  Skrzydła "Wilno". Zmarł w 2002 r. w Montrealu.           d-12ii, PA-363

 

MICYK Michał, plut. (1913-1996)

        Ur. 26 lipca 1913 r. w Smolsku, woj. lubelskie. Syn Dymitra i Katarzyny Torba. Służył w wojsku od 1939 do 1946 r. Ostatnim jego przydziałem była 1 Bat. 2 PAM w 1 DPanc. Na emigracji w Kanadzie od maja 1952 r. Należał do ZWPimJP od marca 1958 r. Zmarł 18 listopada 1996 r. w Montrealu.                                                   c-8, MZ-540

 

MIŃCZYK Aleksander, kpr. (1916-1957)                                     a-7, O-105

 

MISIEWICZ Romuald, plut. (1910-1991)

        Służył w 2 DAK w Wołyńskiej Bryg. Kaw.                            d-6, AF-953

 

MIŚKIEWICZ Włodzimierz, mar., tokarz (1919-1989)

        Ur. 2 maja 1919 r. w Warszawie. Syn Włodzimierza i Felicji Zawiślak. Zanim wstąpił 3 lutego 1939 r. do Marynarki Wojennej był tokarzem. Wojna  w 1939 r. zastała go na pokładzie ORP Wilia, szkolnego okrętu podchorążych wydziału maszynowwego, w Casablance (6.5.39-23.11.39). Wkrótce potem przydzielony został do  załogi kontrtorpedowca  ORP Garland. Okręt ten, w zespole z innymi okrętami, operował na Morzu Śródziemnym do września 1940 r.  Między  innymi  zadaniami  eskortował  SS Warszawę, wiozącą ewakuowanych żołnierzy z Bałkanów do Brygady Karpackiej. W operacjach na Morzu Śródziemnym ORP Garland atakowany był parokrotnie przez włoskie samoloty. Sam zaś atakował dwukrotnie bombami głębinowymi łódź podwodną. Z końcem września 1940 r. w drodze z Gibraltaru do W. Brytanii ORP Garland atakowany był parokrotnie przez samoloty, zanim zawinął do Plymouth (18.4.40-25.10.40). Przez następne kilka miesięcy Włodzimierz Miśkiewicz służył z polską załogą, na pofrancuskim kontrtorpedowcu ORP Ouragan,  który pływał pod polską i fancuską banderą i przydzielony był do służby konwojowej z bazą w Greenock (26.10.40-25.4.41). Pod koniec maja 1941 r. Miśkiewicz przeszedł do załogi kontrtorpedowca ORP Kujawiaka (30.5.41-6.7.41). A od lipca 1941 r. przez rok służył na pokładzie siostrzanego kontrtorpedowca  ORP Krakowiaka. Okręt ten pełnił służbę eskortową w kanale La Manche, na Morzu Irlandzkim i Kanale Brystolskim. W grudniu 1941 r. ORP Krakowiak brał udział  w wyprawie na Lofoty w operacji "Anklet", której celem było przerwanie niemieckiej komunikacji morskiej z Narwiku. Po remoncie ORP Krakowiak powrócił do służby eskortowej i pełnił ją bez poważniejszych walk do maja 1942 r. Operował z bazy w Plymouth. W nocy z 14/15 maja 1942 r. ORP Krakowiak atakował niemiecki konwój przy brzegu fancuskim w okolicy Cap de la Hague, a 13 czerwca 1942 r. obronił konwój złożony z 24 statków przed atakiem sześciu JU-88 u brzegów Kornwalii w pobliżu Trevose Head i zestrzelił dwa samoloty (6.7.41-18.7.42). Włodzimierz Miśkiewicz z powodu złego stanu zdrowia otrzymał kategorię "E" i został zdemobilizowany z Marynarki Wojennej z dniem 14 czerwca 1944 r. Po wojnie  wyemigrował do Kanady. Zmarł w 1989 r.

                                                                                                        b-1ii, RG-821

 

MITZ Jerzy, F/Lt, pil. (1905-1963)

        Podoficer zawodowy Polskiego Lotnictwa, pilot LOT. Odkomenderowany ze służby RAF w W. Brytanii do nowo powstałej jednostki RAFFC w Montrealu. Wypłynął on w konwoju z Liverpoolu na pokładzie SS Princess Seven Islands z końcem października 1941 r. Konwój ten, atakowany przez niemieckie łodzie podwodne, dopłynął po dwóch tygodniach do Halifaxu. Sierżant Mitz był jednym z sześciu polskich pionierów "Mostu Atlantyckiego". Piloci tej jednostki transportowali samoloty z  fabryk amerykańskich i kanadyjskich z Dorvalu do Szkocji, Afryki i do Indii. Byli oni zalążkiem 45 Grupy Transportowej. W czasie tych niebezpiecznych lotów sierż. Mitz nie tylko dosłużył się szlif oficerskich, ale również awansował. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł 5 maja 1963 r.              b-10, V-119

 

MODELSKI Tomasz, strz. (1904-1971)

        Zmarł 25 grudnia 1971 r.                                                  c-5,  AA-1179

 

MONIATOWICZ  Michalina   z domu  Łaskowieska (1914-1983)

        Żona  Władysława  Moniatowicza.  Zmarła 16 czerwca 1983 r.

                                                                                                           d-3, AF-151

 

MONIATOWICZ Władysław, strz. (1919-1989)

        Ur. 11 listopada 1919 r. w Nowosiółce Sościukowej, pow. Zaleszczyki, woj. tarnopolskie. Służył w 12 Szw. KOP "Zaleszczyki". Po Wrześniu przedostał się do Francji i otrzymał przydział do 208 Pułku. Po wojnie wyemigrował do Kanady. Należał do SPK Koło Nr 7 od kwietnia 1968 r. Zmarł 19 maja 1989 r.                       d-3, AF-151

 

 

MORETON-SZCZERBA Tadeusz, Sgt (1912-2002)

        Ur. 30 sierpnia 1912 r. we Lwowie. Syn Piotra i Katarzyny Nowoświat. Służył w 6 P.Lot. we Lwowie (1933-1935). Po Wrześniu przedostał się do Francji, a potem do W. Brytanii. W RAF służył w obsłudze naziemnej: 30 MU. Na emigracji w Kanadzie od 1956 r. Należał do 310 Skrzydła "Wilno", a od listopada 1985 r. również do ZWPimJP. Zmarł 22 kwietnia 2002 r. w szpitalu Ste-Anne-de-Bellevue, QC.                                       d-5, AF-729

 

MORETON-SZCZERBA Władysława z domu Pacan (1914-1988)

        Ur. 1 września 1914 r. we Lwowie. Żona Władysława Moretona-Szczerby. Należała do SPK Koło Nr 7 od stycznia 1969 r. Zmarła 8 grudnia 1988 r. d-5, AF-729

 

MOSZCZEŃSKI Adolf Tadeusz, ppor. (1915-1954)

        Ur. 22 lipca 1915 r. w Stępuchowie, woj. poznańskie. Syn Tadeusza i Marii Twardowskiej. Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim (1936-1939). Służbę wojskową odbył w SP. Powołany do czynnej służby w 1939 r brał udział w kampanii wrześniowej. Dostał sią do niewoli niemieckiej. Oswobodzony 1 kwietnia 1945 r. wstąpił do II Korpusu 14 czerwca 1945 r.  Zdemobilizowany  w Anglii  26 września 1948 r. Na emigracji w Kanadzie od 1952 r. Początkowo pracował jako kelner, a następnie sprzedawca nieruchomości. Zmarł w listopadzie 1954 r.                                                               a-5, K-323

 

MOŚ (MOS ?) Paweł, strz. (1903-1977)                                 c-2, AC-1227

 

MOTT Therese zob. Kotarski Therese

 

MOZDYNIEWICZ Zbigniew, kpr. (1908-1966)

        Służył w 2 PAL.                                                                          a-8, S-121

 

MOŻEJKO (MOZEJKO ?) Jan, sierż. (1907-1966)                     a-9, S-175

       

MRÓZ Andrzej, kpr. (1915-1962)

        Ur. 12 sierpnia 1915 r. w Krasnymstawie, woj. lubelskie. Służył w 2 PAM 1 DPanc. Po wojnie na emigracji  w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1962 r. Zmarł w 1962 r.

                                                                                                             a-7, O-292

 

MUC Regina z domu Olszewska (1916-1982)

        Żona Zdzisława Muca.                                                        d-1, AC-1620

 

MUC Zdzisław, sierż. (1913-1980)                                          d-1, AC-1620

NAŁĘCZ-TAŃSKI Józef, S/Ldr, pil., inż. (1905-1955)

         Studiował inżynierię na Politechnice Gdańskiej i na Politechnice Warszawskiej, gdzie uzyskał dyplom. Po Wrześniu latał bojowo w Anglii jako pilot w 307  Nocnym Dywizjonie Myśliwskim "Lwowskich Puchaczy" (1940-1942). Później był instruktorem w Hucknall, Nottinghamshire. Po wojnie pozostał w Anglii. Pracował jako inżynier w Langley Mill, Hertfordshire. W 1951 r.  wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, a potem przeniósł się do Kanady. Pracował jako inżynier w ciężkim przemyśle. Zmarł 5 września 1955 r. w Montrealu.         a-6, O-24

 

NARUSZEWICZ Janina zob. Sławoszewska Janina

 

NAŚCISZEWSKI Kazimierz, Fitt.2.E. (1915-1995)

        Służył w lotnictwie w obsłudze naziemnej. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł w 1995 r.                                                                                             d-8, MZ-492

 

NIEDUSZYŃSKA Irena  zob. Picholz Irena

 

NIEDUSZYŃSKA Stefania, san. (1903-1958)

        Ur. 10 lipca 1903 r. w Kamionce Strumiłowej, woj. tarnopolskie.  W 1939 r. sanitariuszka w 6 DOK we Lwowie. Po wojnie  na emigracji w Kanadzie. Należała do SPK Koło Nr 7.

                                                                                                             a-7, O-123

 

NIEDZIELSKA Waleria, sierż. (1898-1983)

    Służyła w PWSK w II Korpusie. Zmarła na emigracji w Kanadzie.            

                                                                                                   d-3, AF-146

NIEWIŃSKI Czesław, bomb. (1925-2000)

        Ur. 29 listopada 1925 r. Syn Stanisława. Służył w Kompanii Szybowcowej Samodzielnej Bryg. Spad. (1942-1947). Nr znaku spadochronowego 2135, a bojowego 1565. Brał udział w operacji MARKET-GARDEN (bitwa pod Arnhem). Na emigracji w Kanadzie od 1953 r. Należał do ZWPimJP. Zmarł 29 lutego 2000 w Montrealu.   d-11, PC-70

 

NIEZGOCKI Edmund, kpr. (1927-1988)                                      c-5, AF-720

 

NIZIO Feliksa z domu Terelak (1908-1998)

        Ur. 9 lutego 1908 r. w Warszawie. Córka Feliksa i Eufemii Hendel. Ukończyła średnią Szkołę im. Zofii Wołowskiej w Warszawie. Żona Zygmunta Nizia. Na emigracji w Kanadzie od 1956 r. Zmarła w 1998 r.                                                         d-3, AF-260

 

NIZIO Tadeusz, strz. (1927-1982)

        Ur. w lutym 1927 r. w Warszawie. Maturę uzyskał na Kompletach Tajnego Nauczania w Warszawie. Uczestnik Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny. Na emigracji w Kanadzie. Należał do Koła AK w Montrealu. Zmarł w 1982 r.

                                                                                                           d-3, AF-103

 

NIZIO Zygmunt, gren. (1908-1984)

        Ur. 15 kwietnia 1908 r. w Niemirówku, woj. lubelskie. Syn Michała i Marii Prochowicz. Średnią szkołę handlową ukończył w Warszawie w 1925 r. Po Wrześniu przez Rumunię przedostał się do Francji i zameldował się 27 września w obozie wojskowym w Coëtquidan (Morbihan) w Bretanii. Przydzielony do 185 Komp. San. 1 DGren. Dostał się do niewoli niemieckiej 22 czerwca 1940 r. pod St. Dié (Vosges). Jeniec wojenny Stalagów: XVII A, XVIII B, XVIII C i 317. Uciekł z niewoli 30 września 1942 r. Zdemobilizowany w Suresnes (Hauts-de-Seine) 6 listopada 1946 r. Na emigracji w Kanadzie od 1956 r. Wykonywał różne dorywcze prace. Należał do SPK Koło Nr 7 od kwietnia 1958 r. Zmarł w 1984 r.                d-3, AF-260

 

NOSAL Blandyna  zob. Puchalska Blandyna

 

NOWAK Berta z domu Okołowska (1926-2002)

        Żona Józefa Nowaka                                                          d-11, PC-171

 

NOWAK Maria zob. Jasińska Maria

 

NOWICKA Edyta zob. Siła-Nowicka Edyta

 

NOWICKI  Leon zob. Siła-Nowicki Leon

 

NOWICKI  Zygmunt Piotr, rtm., KWx4 (1906-1978)

        Zaciągnął się na ochotnika do kawalerii w 1925 r. Służył w Szwadronie Przybocznym Prezydenta RP. Podoficer zawodowy  10 P. Uł. Litewskich. Po ukończeniu SP dla Podoficerów w Bydgoszczy, mianowany podporucznikiem w 1935 r., otrzymał  przydział do 8 P. Uł. ks. Józefa Poniatowskiego w Krakowie. W kampanii wrześniowej d-ca szwadronu marszowego 8 P. Uł. Po inwazji sowieckiej przekroczył granicę węgierską. Z obozu internowanych uciekł do Francji. W formowanej w Bretanii 1 DGren. został d-cą plutonu w Dywizjonie Rozpoznawczym, przemianowanym później na 8 P. Uł. Wyróżnił się w czerwcu 1940 r. na froncie w Lotaryngii. Po rozwiązaniu  dywizji uniknął niewoli i przedarł się we wrześniu do Francji nie okupowanej. Przy pierwszej próbie ucieczki z Francji do Anglii aresztowany przy przekraczaniu granicy między Tunisem a Algierem w styczniu 1942 r. i deportowany z powrotem do Francji. W listopadzie uciekł z Francji przez Pireneje do Hiszpanii, gdzie osadzony został w obozie koncentracyjnym Miranda de Ebro. Zwolniony po trzymiesięcznym pobycie. Udał się do Portugalii, a stamtąd hydroplanem do Anglii, gdzie wylądował w końcu kwietnia 1943 r. Otrzymał przydział do 9 P. Uł. Małopolskich, pancernego pułku rozpoznawczego Dywizji Grenadierów, formującej się w Szkocji. Po wojnie wyemigrował do Kanady. Wspólnie z żonę założył pensjonat w Sutton, QC. Udzielał się społecznie. Autor Długa droga, pamiętnika wydanego własnym nakładem w Toronto w 1965 r. Zmarł 12 kwietnia 1978 r. w Montrealu.                    c-2, AC-1367

 

NOWOSIELSKI Jerzy, kpr. (1923-1988)                                    c-5, AF-725

 

OKOŁOWSKA Berta zob. Nowak Berta

 

OKSENIUK Bronisław, sierż. (1913-1977)

        Zmarł 19 września 1977 r.                                                 c-1, AC-1122

 

OLECHOWSKA Maria z domu Wiercińska (1914-1995)

        Żona Mariusza Olechowskiego.                                          d-4, AF-438

 

OLECHOWSKI Mariusz, kpt. (1904-1986)

        Ur. 14 lutego 1904 r. w Warszawie. Ostatni przydział służbowy w wojsku miał w JWWB w Edynburgu. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należał do SPK Koło Nr 7 od listopada 1955 r. Zmarł w 1986 r.                                                                 d-4, AF-438

 

OLSZEWSKA Regina zob. Muc Regina

 

OŁPIŃSKI Kazimierz, por., inż. ląd.-wodny (1915-1997)

        Ur. 23 lutego 1915 r. w Kosowie, woj. stanisławowskie. Uczęszczał do Państwowego Gimnazjum we Lwowie, gdzie zdał maturę (1925-1933). Studiował inżynierię lądowo-wodną na  Politechnice Lwowskiej i otrzymał  absolutorium (1933-1939). Egzamin dyplomowy zdał na PUC (1944). Po Wrześniu przez Rumunię przedostał się do Francji, gdzie ukończył SPRS w Angers (Maine-et-Loire). Ewakuowany do W. Brytanii służył w I Korpusie w Szkocji jako oficer saperów. Po wojnie był asystentem na PUC (1945-1947). W Anglii należał do Institution of Civil Engineers. A.M.I.C.E. (1945), M.I.C.E. (1965). Z Anglii wyjechał do Afryki i pracował jako inż. ląd.-wodny w Nairobi, Kenya (1948-1965). Na emigracji w Kanadzie od lutego 1965 r. Zatrudniony jako inżynier w ciężkim przemyśle. Był członkiem  Association of Professional Engineers of Ontario. Zmarł 12 listopada 1997 r. w Montrealu.

                                                                                              b-1ii, RG-2173

 

OSZEK Wanda zob. Kazimierowicz Wanda

 

PACAN  Władysława zob. Moreton-Szczerba Władysława

 

PADOWICZ Eugenia  z domu  Słomkowska, KN  (1896-1979)

        Ur. 10 października 1896 r. w Zakroczymiu, woj. warszawskie. Córka Leona, lekarza, i Leokadii Wacławskiej. Żona Władysława Padowicza. Pierwsza wojna światowa przerwała jej studia medyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Kurierka POW, ps, "Stokrotka", "Wrzos". Sekretarka Sztabu Legionów w Modlinie. W czerwcu 1941 r. na krótko przed wojną niemiecko-sowiecką, została deportowana z dziećmi do ZSSR na Syberię. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniona z zesłania. W czerwcu 1942 r. zabrana została z dziećmi przez męża Władysława Padowicza do Uzbekistanu, który po nią przyjechał z Jakkabag. Ewakuowana do Iranu w sierpniu 1942 r. zamieszkała w Teheranie. W 1943 r. wyjechała z mężem i córką do Marandellas, Płd. Rodezja.  W 1948 r. dołączyła  z córką do męża w W. Brytanii i dzieliła z nim dalsze losy. W Montrealu należała do Stowarzyszenia Polskiego. Zmarła 29 maja 1979 r.                                                             c-2, AC-1067

 

PADOWICZ Grażyna z  domu Korsak 1°v Falkowska, łącz., KW, mgr ekon. (1931-1999)

        Ur. 24 grudnia 1931 r. w Warszawie. Córka Stefana, architekta, i Marii Łapińskiej. Ojciec jej por. rez. 13 P. Uł. Wileńskich uciekł z niewoli. Zamordowany został przez Niemców na Pawiaku. Podczas okupacji Grażyna uczęszczała na Komplety Tajnego Nauczania w Warszawie i należała do konspiracji. Uczestniczka Powstania Warszawskiego ps. "Figa". Łączniczka w Zgrupowaniu "Chrobry II" na terenie Śródmieścia, ranna. Jeniec wojenny obozu Oberlangen. Oswobodzona przez patrol 2 P.Panc. ppłk. Koszutskiego z 1 DPanc. gen. Maczka. Przewieziona z Niemiec do Włoch, przydzielona została jako młodsza ochotniczka do Wojskowej Szkoły II Korpusu w Porto San Giorgio. Ewakuowana ze szkołą do Anglii ukończyła gimnazjum w Foxley, Hereford & Worcester. Do  Polski  wróciła w  1948 r. Na emigracji w Kanadzie od 1976 r. Należała do Koła AK w Montrealu. Żona Stefana Padowicza. Zmarła 5 stycznia 1999 r.                                   b-1ii, RG-2366

 

PADOWICZ Władysław, mjr, inż. ląd.-wodny (1889-1976)

        Ur. 30 października 1889 r. w Czerniowcach w Rumunii. Syn Stefana, bankowca, i Katarzyny Grodeckiej. Politechnikę Lwowską na Wydziale Lądowo-Wodnym ukończył w 1914 r. Do Polski przybył z Armią gen. Hallera w maju 1919 r. i brał udział w wojnie 1919-1920. Po zawarciu pokoju był d-cą Dywizjonu w 20 PAL w Prużanach. Po awansie na majora został z-cą d-cy 7 PAL w Częstochowie. W stanie spoczynku od jesieni 1929 r. W 1939 r. powołany do służby czynnej na stanowisko d-cy ochrony wojewódzkich urzędów z przydziałem do 10 P. Uł. Litewskich w Białymstoku. Aresztowany w 1940 r. przez NKWD i deportowany do Kazachstanu. Pracował w kamieniołomach w Karakandzie. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Otrzymał przydział do 6 PAL w Jakkabag w Uzbekistanie. Po ewakuacji na Środkowy Wschód i reorganizacji APW przeniesiony został do rezerwy. Wyjechał do Południowej Rodezji (ob. Zimbabwe), gdzie uczył w żeńskim Gimnazjum i Liceum w Diggelfold. Do W. Brytanii przybył w 1947 r. Na emigracji w Kanadzie od 1950 r. Pracował jako inżynier przy budowie linii kolejowej na Labradorze. Należał do Stowarzyszenia Polskiego w Montrealu, Stowarzyszenia Techników Polskich w  Kanadzie oraz do SPK Koło Nr 7. Zmarł 18 kwietnia 1976 r.                                                                                                                  

                                                                                                        c-2, AC-1067

 

PAKOWSKA Cecylia  Witalisa z domu Szmelc, ppor. (1899-1997)

        Ur. 22 listopada 1899 r. Córka Leona i Julii Jackowskiej. Poczas I wojny światowej w POW, rejon Tomaszów Mazowiecki. W czasie II wojny światowej w AK ps. „Hanna” („Hanna Morska”), Zgrupowanie „Obroża”, Obwód Warszawa. Uczestniczka Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny Stalagu X B Sandbostel, a od 8.12.44 Oflagów IX C Molsdorf i Burg. Z tego ostatniego Oflagu została uwolniona przez wojska amerykańskie. Na emigracji w Kanadzie od wczesnych lat pięćdziesiątych. Należała do Koła AK. Zmarła 17 lutego 1997 r. w Montrealu.                                                      b-2i, RG-2028

 

PALANGIEWICZ   Zygmunt, wachm. (1902-1968)

        Ur. 6 stycznia 1902 r. w Koluszkach, woj. łódzkie. Syn Szczepana. Służbę wojskową odbył w ciężkiej artylerii, a następnie przeszedł do Policji Państwowej. Po Wrześniu internowany na Litwie, skąd deportowany został do Nowej Ziemi w ZSSR. Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z zesłania wstąpił do formującej się Armii gen. Andersa. Służył w APW w Iranie, Iraku, Palestynie i w Egipcie. Kampanią włoską odbył w szeregach 5 Szwadronu Żandarmerii 5 Kres.DP. Zdemobilizowany w W. Brytanii wyemigrował do Kanady w październiku 1951 r. Zmarł 12 września 1968 r.                 a-10,  W142

 

PAWLAS Andrzej, szwol. (1896-1932)

        Służył w 1 P. Szwoleżerów. Pierwszy żołnierz polski pochowany na tym cmentarzu.         a-4, G-270

 

PAWLICKA Maria zob. Lewicka Maria

 

PAWLUKIEWICZ  Wacław, kpr. (1914-1994)                          d-8, MZ-312

 

PĄGOWSKA Kamila Helena z domu Pągowska, strz. (1926-1972)

        Ur. 28 marca 1926 r. w Poznaniu. Żołnierz AK ps. "Myszka". Uczestniczka Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Należała do Koła AK. Żona Jana Łukasza Pągowskiego, spikera  radia wileńskiego i dziennikarza. Zmarła 8 stycznia 1972 r. w Montrealu.                                                    c-5, AA-1192

 

PESKIR Piotr, strz. (1923-1978)                                               c-10, M-3015

 

PIĄTKOWSKA Janina zob. Szewczyk Janina

 

PIĄTKOWSKI Bolesław zob. Pomian-Piątkowski Bolesław

 

PICHOLZ  Irena z domu   Nieduszyńska (1926-1973)

        Żona Stanisława Picholza. Zmarła 22 lutego 1973 r. Pochowana w tym samym grobie co jej matka Stefania Nieduszyńska.                                           a-7, O-123

 

PICHOLZ Stanisław, kpt., KW (1916-1990)

        Ur. w 1916 r. w Stechnikowcach, woj. tarnopolskie. Syn zarządcy dóbr dominikańskich. Uczęszczał do II Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Tarnopolu, gdzie zdał maturę w 1937 r. Służbę wojskową odbył na dywizyjnym kursie SPRP przy 54 P.P. Strzelców Kresowych w Tarnopolu. Oficer Armii gen. Andersa. Uczestnik kampanii włoskiej II Korpusu. W czasie bitwy pod Monte Cassino dowodził II/2 Plutonem w Baonie CKM 2 Bryg. 3 DSK. Po wojnie na emigracji w Kanadzie. Zmarł na Florydzie 1990 r.

                                                                                                       b-1iv, RG-926

PIELA Jakub, kpr. (1891-1954)

        Służył w 3 PAC.                                                                         a-5, K-299

 

PIENIĄŻEK Izabela, piel. (1907-1996)

        Ur. 3 lipca 1907 r. w Warszawie. Żona Wiktora Pieniążka. Po Wrześniu we Francji, a następnie w W. Brytanii. Ukończyła szkołę pielęgniarską i była siostrą w Szpitalu Wojennym w Szkocji. Na emigracji w Kanadzie z mężem Wiktorem Pieniążkiem od 1954 r. Pracowała  w domu towarowym w Montrealu. Czynna społecznie. Należała do Komitetu Pomocy Dzieciom Polskim, Komitetu Pomocy Polsce i do Koła Przyjaciół Fundacji Jana Pawła II. Wolontariuszka w Bibliotece Polskiej. Zmarła w 1996 r.

                                                                                                       b-2i, RG-2068

 

PIENIĄŻEK Wiktor, kpt. (1899-1977)

        Służył w I Korpusie. Stracił  syna Zbigniewa, pchor. II Batalionu w Brygadzie Karpackiej, który poległ pod Tobrukiem 10 września 1941 r. Po wojnie,  z żoną Izabelą, na emigracji w Kanadzie od 1954 r. Zmarł w 1977 r.                                      c-1, AC-1321

 

PIOTROWSKI Jerzy zob.  Korwin-Piotrowski Jerzy

 

PIWOWARSKI Mieczysław, strz. (1920-1988)                         d-5, AF-667

       

PLEŚNIARSKI Władysław, sierż. (1914-1989)                         d-5, AF-790

 

POCHMARSKA Edyta zob. Siła-Nowicka Edyta

 

POGORZELSKI Czesław, strz., prawnik (1903-1986)

        Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Żołnierz AK. Ps.: "Ruch", "Oliwa", "Krzywda" i "Kali". Uczestnik Powstania Warszawskiego. Jeniec wojenny Stalagu XVII C Markt Pongau, skąd uciekł do Szwajcarii. Udał się następnie do Francji, gdzie wstąpił do PSZ. Po demobilizacji na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Pracował w biurze podróży w Montrealu. Należał do Koła AK. Autor: Byłem w Warszawie [w:] Biuletyn AK nr 9, Montreal, 1958.                                                                                                                                   c-4, AF-421

 

POGÓRSKI Józef, por., VM (1914-1966)

        Ur. 15 listopada 1914 r. Po ukończeniu SPRK w Grudziądzu przydzielony na praktykę do 22 P. Uł. Podkarpackich. Oficer Armii gen. Andersa. Uczestnik kampanii włoskiej II Korpusu. W bitwie pod Monte Cassino był z-cą d-cy I/1 Plutonu 12 P. Uł. Podolskich. Pułkowy proporczyk na gruzach klasztoru zawiesił ppor. Gurbiel. Wkrótce potem do grupy ppor. Gurbiela dołączył ppor. Pogórski z patrolem telefonicznym 1 Szwadronu. Po walkach we Włoszech przeniesiony został do formującej się 14 Wlkp. Brygady Pancernej z przydziałem do 3 P. Uł. Śląskich. Po wojnie wyemigrował do Kanady. Zmarł w grudniu 1966 r. w Montrealu.                                                                                          a-9, S-183

 

POLAŃSKI Bolesław, kpr. (1915-1974)

        Służył w 43 P. Strzelców Legionu Bajończyków. W czasie kampanii wrześniowej dostał się do niewoli. Po wojnie w Anglii,  skąd w 1956 r. wyemigrował do Kanady.     c-3, AA-1629

 

POLASIŃSKA Stanisława zob. Bubien Stanisława

 

POMIAN-PIĄTKOWSKI Bolesław, F/Lt, naw., KN, KW, pisarz

(1905-1981)

        Ur. 5 sierpnia 1905 r. w majątku Ryszkanówka na Kresach. Syn Stanisława i Marii. Uczestnik walk o niepodległość. Wychowanek Korpusu Kadetów Nr 2 w Modlinie, gdzie otrzymał świadectwo dojrzałości. Po ukończeniu w 1927 r. Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie przydzielony został do Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku. W 1939 r. służył w 1 P. Lot.  w Warszawie. Po Wrześniu przez Rumunię przedostał się do Francji. W styczniu 1940 r. skierowany na przeszkolenie w szkole dalekiego rozpoznania w Rennes (Ille-et-Vilaine) w Bretanii. Pod koniec 1940 r. przedostał się do W. Brytanii i służył w RAF. W 1943 r. odkomenderowany do 45 Grupy Transportowej, latał w "Moście Atlantyckim". Po demobilizacji osiedlił się w 1946 r. w Montrealu i pracował w przemyśle lotniczym. Pisywał artykuły na łamach paryskiej "Kultury", londyńskich "Wiadomości", "Dziennika Polskiego i Dziennika Żołnierza" i torontońskiego "Związkowca". Autor książek: Ku najjaśniejszej z gwiazd (1944), Up to the Brightest Star (1946) [fragmenty z tej książki umieszczone zostały w Destiny can wait (str. 283-289), gdzie wspomniany pilot Julius to Julian Pieniążek, pionier lotów ze zrzutami do Polski, a nawigator George to sam autor Bolesław Pomian-Piątkowski], Krzyż południa, (1959), Sosny i palmy, (1968). Zmarł 5  grudnia 1981 r. w Montrealu.                                                                                    d-1,  AC-1813

 

PONIKOWSKI Tadeusz,  kpr.    z cenz.,  mgr  praw,  dyplomata

(1903-1976)

        Ur. 2 lipca 1903  r. w Warszawie. Syn Kazimierza i Marii Smacznińskiej. Ukończył Gimnazjum im. gen. Chrzanowskiego w Warszawie. Odbył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego i  należał do korporacji "Welecja". Ochotnik w kampanii wrześniowwej. Jeniec wojenny w niewoli sowieckiej (1939-1942). Na mocy układu Sikorski-Majski zwolniony z obozu  wstąpił do formującej sią Armii gen. Andersa. Konwojował transporty sprzętu wojennego z Murmańska do magazynów tworzącej się armii. Organizator obozów i pomocy dla  dzieci  i sierot polskich w ZSSR. Po ewakuacji armii na Środkowy Wschód w służbie dyplomatycznej w Poselstwie Polskim w Teheranie w Iranie, a następnie w Poselstwie Rzeczypospolitej w Kairze w Egipcie (1943-1949). W latach 1949-1951 w Genewie w Szwajcarii zatrudniony przez IRO. Na emigracji w Kanadzie od 1951 r. Pracował jako urzędnik. Zmarł 31 marca 1976 r. w Montrealu.           c-2, AC-1060

 

POPIŁKA Antonina zob. Głogowska Antonina

 

PORAY-PAWLICKA Maria zob. Lewicka Maria

 

POWAŁOWSKI   Sophia Elizabeth z domu  L’Ecluse   (1908-1993)

        Żona Józefa Powałowskiego.                                             d-9, MZ-292

 

PRONASZKO  Mieczysław, W/Cdr, pil. (1902-1968)

        Zawodowy oficer Polskiego Lotnictwa, pilot LOT. Pionier lotnictwa cywilnego i turystycznego. W 1931 r. zdobył drugą nagrodę na RWD-4 w Lubelsko-Podlaskich Zimowych Zawodach Lotniczych, a pierwsze miejsce z inż. Wigurą na RWD-5 w Trzecich Lotniczych Zawodach Południowo-Zachodniej Polski. Współorganizator szkoły szybowcowej Aeroklubu Warszawskiego w Polichnie pod Kielcami 1932 r. W kampanii wrześniowej pilot 64 Eskadry Bombowej 6 P.Lot. W Anglii służył w 304 Dyw. Bombowym Ziemi Śląskiej. Dywizjon ten w maju 1942 r. został przesunięty z Bomber Command  do Coastal Command. Od października 1942 r. dowodził Eskadrą "A". Wracając z lotu bojowego w wigilię B. Narodzenia 1942 r., z braku widoczności, nie mógł znaleźć żadnego lotniska, a własne przybrzeżne Talbenny było  zamknięte. Załoga przebywała w powietrzu przez 11 godzin i 56 minut. Po wyczerpaniu się paliwa sześcioosobowa załoga Wellingtona HF-894 "A" wyskoczyła  na spadochronach i szczęśliwie wylądowała. Samolot rozbił się niedaleko Chase Terrace, Cannock, Staffs. W styczniu 1943 r. objął on d-two nad 304 Dyw. i dowodził nim do 18 listopada 1943 r. Po wojnie na emigracji w Kanadzie od wczesnych lat pięćdziesiątych. Był drugim z kolei prezesem 310 Skrzydła "Wilno". Zmarł w 1968 r.       

                                                                                                         a-10, W-143

 

PRUSZYŃSKI Józef, kpr. pchor. (1920-1968)

        Ps. "Rawicz", żołnierz Szturmowego Bat. "Suszarnia" ppor. cc. "Ponara" (Antoni Iglewski) w 106 DP AK Ziemi Miechowskiej. Należał do Koła AK. Zmarł 24 lutego 1968 r. w Montrealu.

                                                                                                            a-10, W-60

 

PRZASNYSKI   Bolesław, por. (1899-1959)                               a-7, O-169

 

PRZYBYLAK Maria zob. Wróbel Maria

 

PUCHALSKA Blandyna z domu Nosal (1925-1986)

        Żona Jerzego Puchalskiego.                                               d-4, AF-493

 

PUCHALSKI Jerzy, LAC (1915-1989)

         Służył w RAF w obsłudze naziemnej.                                d-4, AF-493

 

PYZIAK Zygmunt, strz. (1917-1998)                                                a-9, T-73

 

 

A-J | K-P | R-Ż

powrót do strony głównej