| Grafik,
malarz. Po ukończeniu w 1909 r. Instytutu Głuchoniemych w Warszawie,
studiuje w Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Ignacego Pieńkowskiego
i Stanisława Lentza, póżniej w prywatnej szkole Konrada Krzyłanowskiego,
a następnie w Miejskiej Szkole Sztuk Zdobniczych u Mieczysława Kotarbińskiego,
Edmunda Trojanowskiego i Władysława Skoczylasa. W latach 1924-1939 mieszka
kolejno w Lublinie, Puławach i Węgrowie Podlaskim, zaś po II wojnie światowej
w Kielcach i Krakowie. Uprawia malarstwo i rysunek lecz głównym polem jego
działalności jest drzeworyt. Pracuje bardzo wytrwale. Chętnie wykonuje
kompozycje religijne i widoki architektoniczne. Pozostawił po sobie znaczny
dorobek graficzny. Tworzył ilustracje książkowe i ekslibrisy. Prace artysty
cechują stylizacja i dekoracyjność wywodzące się ze sztuki ludowej. Wyrażnie
widoczne są wpływy stylu Władysława Skoczylasa i Wojciecha Faworskiego.
Wystawy indywidualne dzieł Wiszniewskiego odbyły się w Lublinie w 1931
i 1961 roku.
Kolekcja
prac Kazimierza Wiszniewskiego", Przewodnik po wystawie Towarzystwa Zachęty
Sztuk Pięknych, nr 115, Warszawa, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, 1936,
s. 25.
Wystawa
drzeworytów Kazimierza Wiszniewskiego (1984-1960), Lublin, Muzeum w Lublinie
1961, 12 s. |