| Malarka
i graficzka. Studiuje kolejno w warszawskiej Szkole Rysunkowej u Wojciecha
Gersona i w Paryłu, w Académie Julian. Po powrocie do Warszawy kontynuuje
studia pod kierunkiem Mieczysława Kotarbińskiego, Konrada Krzyżanowskiego
i Kazimierza Stabrowskiego. Od 1893 roku eksponuje swoje obrazy na
wystawach krajowych i międzynarodowych, między innymi w Berlinie, Monachium
i Paryłu. W 1902 roku urządza wystawę indywidualną swych prac w warszawskim
Salonie Krywulta. Początkowo maluje pejzałe i martwe natury. Od 1904 roku
zajmuje się wyłącznie grafiką. Posługuje się głównie akwafortą i akwatintą,
przez krótki okres także linorytem barwnym. Najchętniej przedstawia zabytki
dawnej architektury, szczególnie Warszawy. Jej bogaty dorobek graficzny
ujęty jest w teki: Stara Warszawa, Wilno, Kraków, Pomorze, Dwory, dworki,
chaty.
Katalog
akwafort i obrazów Zofii Stankiewicz, Warszawa, Salon Sztuki C. Garlińskiego
1925, 4 s.
Kolekcja
akwafort Zofii Stankiewiczówny", Przewodnik po wystawie Towarzystwa Zachęty
Sztuk Pięknych, nr 55, Warszawa, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych 1930,
s. 21-22.
Kolekcja
prac Zofii Stankiewicz", Przewodnik po wystawie Towarzystwa Zachęty Sztuk
Pięknych, nr 77, Warszawa, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, 1932, s.
17-18.
Wystawa
prac graficznych Zofii Stankiewicz, Warszawa, Zachęta", 1954, 10 s.
Wystawa
rycin Zofii Stankiewiczówny, Toruń, Muzeum Okręgowe w Toruniu, 1971, 11
s. |