| Malarka,
graficzka. Urodzona we Lwowie. Studiuje w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych
u Józefa Mehoffera, Felicjana Szczęsnego Kowarskiego i Jana Wojnarskiego
oraz w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, w pracowni Władysława Skoczylasa.
Po ukończeniu studiów wyjeżdża do Paryża, gdzie jest uczennic± Józefa Pankiewicza.
Członek grupy „Pryzmat" i Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt". Uprawia
malarstwo sztalugowe, dekoracyjne, rysunek i drzeworyt. Jako graficzka
debiutuje cyklem tematów huculskich wykonanym w akwaforcie. Drzeworyt zaczyna
uprawiać w roku 1932. Tematów do prac, z których wiele ma charakter reportażu,
dostarczaj± jej liczne podróże (do Austrii, Włoch, Jugosławii, Szwajcarii
i Kanady) i wędrówki po kraju. Najciekawsze przykłady to: Pejzaż z Dalmacji,
Dubrownik, Mali metysi w Ottawie, W chacie góralskiej. Wiele rycin obrazuje
tematy sportowe. Artystka jest zapalon± narciark±, uprawia także sporty
wodne (W schronisku, Wiosna narciarzy, Smarowanie nart, Sporty wodne w
Trokach). Wiele prac znajduje się w tekach: Teka kanadyjska (1941,
nie ukończona), Zburzona Warszawa (1948), Dzieci koreańskie (1953), Biecz
w drzeworytach (1956), Impresje bułgarskie (1957), Ziemia gorlicka (1958).
Ewa
GARZTECKA, „Twórczo¶ć Marii Gabryel-Rużyckiej", Trybuna Ludu , nr 267,
1963, s. 4.
Wystawa
prac Marii Gabryel-Rułyckiej (1905 1961), Warszawa, Towarzystwo Zachęty
Sztuk Pięknych 1963, 32 s. |