Rak, Aleksander (1899-1978)
Grafik, malarz, pedagog. Urodzony w Odessie, mieszka początkowo w Kijowie. Studiuje w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Mieczysława Kotarbińskiego, Karola Tichego, Tadeusza Pruszkowskiego i Władysława Skoczylasa. Po dyplomie, aż do wybuchu wojny wykłada w macierzystej uczelni. Po II wojnie światowej osiada w Katowicach. W swej działalności graficznej duży nacisk kładzie na osiągnięcie precyzji, a nawet perfekcji cięcia, linii, różnicując jej charakter, dukt i barwę. Przeprowadza studia rycin dawnych mistrzów - Dürera, Rembrandta. Uprawia głównie techniki metalowe, sporadycznie posługuje się drzeworytem. Nadrzędnym tematem jego rycin jest człowiek, zajęty pracą, istniejący w relacji z naturą. Wiele jest także pejzaży, studiów drzew, samotnych chałup, przesyconych smutkiem i nostalgią. W ostatnich latach życia artysta opracowuje także tematy religijne. 

 Aleksander Rak. 1899-1978, Warszawa, Centralne Biuro Wystaw Artystycznych ,1982, 33 s.
 
 67. PIEKARZ  [LE BOULANGER <> BAKER] 
         AKWAF   1935   96 x 74 
 68. SZEWC  [LE CORDONNIER <> SHOEMAKER] 
         AKWAF   1935   97 x 72 
 69. GRA W KARTY  [EN JOUANT AUX CARTES <> CARD GAME] 
         AKWAF   1936   116 x 156
 70. PRACZKI  [LES BLANCHISSEUSES <> WASHER-WOMEN] 
         AKWAF   1936   119 x 160 
 71. DZWONNIK  [LE SONNEUR <> THE BELL RINGER] 
         AKWAF   1937   115 x 73 
 72.  KOBIETY U  STUDNI   
          [LES FEMMES PRES D’UN PUITS <> WOMEN AT A  WELL] 
          DGW   1937   174 x 215