| Studiuje
w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Władysława Skoczylasa. Członek Stowarzyszenia
Artystów Grafików Ryt" i Bloku Zawodowych Artystów Plastków". Uprawia
głównie drzeworyt, najczęściej barwny. Debiutuje jeszcze w czasie studiów.
Wiele wystawiała w kraju i za granicą. W jej pracach przeważa tematyka
rodzajowa i religijna. Po II wojnie światowej osiada na stałe w Krakowie
i tam kontynuuje działalność artystyczną. Wchodzi w skład grup 9 Grafików"
i Zagłębie". Otrzymuje wiele nagród i odznaczeń. Bierze czynny udział
w wystawach grafiki w kraju i zagranicą. Jej prace często tworzą cykle
lub teki. Najważniejsze z nich to: Objawienie Świętego Jana Teologa...
(1925), Droga Krzyżowa (1926-1928), Drzewa polskie (1933-1934), Człowiek
i drzewo (1937), Puszcza Białowieska (1938), Gorce (1952-1954), Wakacje
(1955), Ogród (1962-1964), Maska (1964-1967), Comedia (1966-1967), Opowiadania
włoskie (1969-1971). W okresie międzywojennym twórczość Krasnodębskiej
była typowym przykładem realizacji programu Stowarzyszenia Ryt". W latach
pięćdziesiątych artystka ulega doktrynie realizmu socjalistycznego. Po
roku 1956 jej zainteresowania skupiają się wokół abstrakcji aluzyjnej i
zagadnień formalnych.
Wystawa
drzeworytów Bogny Krasnodębskiej Gardowskiej, Kraków, Centralne Biuro Wystaw
Artystycznych 1957, 10 s.
Bogna
Krasnodębska - Gardowska. Grafika, Szczecin, Związek Polskich Artystów
Plastyków, 1967, 6 s. |