Fijałkowska, Zofia Elżbieta (1909-      )
 
Graficzka i malarka. Studiuje w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, u Władysława Skoczylasa, Edmunda Bartłomiejczyka i  Stanisława Chrostowskiego. Dyplom ze specjalnością w grafice uzyskuje w 1938 roku. Przed wybuchem II wojny światowej uprawia głównie drzeworyt, zaś  po roku 1945 - rysunek i malarstwo ilustracyjne. Członek Związku Polskich Artystów Grafików, Grupy Artystów Grafików „Czerń i Biel", „Bloku Zawodowych Artystów Plastyków". Bierze udział w wielu wystawach grafiki (debiutuje jeszcze przed otrzymaniem dyplomu, na II Międzynarodowej Wystawie Drzeworytu w Warszawie w 1936 roku). Wykonuje wiele drzeworytniczych ilustracji ksiąłkowych m. in. do wydawnictwa Staroświecki sklep (Warszawa 1938) i  książki Juliana Marchlewskiego Szkice o Tatrach (Warszawa 1951). Tworzy także wiele ekslibrisów. W drugiej połowie lat trzydziestych ulubionymi tematami Fijałkowskiej stają się pejzaże: aleje parkowe, krajobrazy nadrzeczne, leśne polany, widoki górskie, głównie Tatr. Bogata faktura prac (punktowanie, groszkowanie, drapanie) wyodrębnia z tła i dokładnie określa poszczególne gatunki roślin, efekt potęguje niezwykła dbałość w opracowywaniu szczegółów. Całość charakteryzuje nastrój uroku przyrody, dążenie do oddania jej różnorodności i zmienności. 

Tadeusz LESZNER, O ekslibrisach Zofii Fijałkowskiej. 6 oryginalnych drzeworytów, Warszawa, 1955, 4 s., 6 tabl.
18.  KONCERT [LE CONCERT <> CONCERT]  
       DGW   1934   225 x 176 
19.  W IZBIE  [DANS UNE ISBA <> IN AN ISBA]  
       DGW   1935   172 x 255 
20.  KASZTAN [MARRONNIER <> CHESTNUT TREE]  
       DGW   1936   197 x 246 
21.  SARNY W LESIE  
       [BICHES DANS UNE FORĘT <> DEER IN A  FOREST]  
       DGW   1937   233 x 188