Dunin-Piotrowska, Maria (1899-1986)
 
Urodzona w Kamieńcu Podolskim, studiuje w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych u Tadeusza Pruszkowskiego, Wojciecha Jastrzębowskiego, Ludwika Gardowskiego i  Edwarda Trojanowskiego. Członek Stowarzyszenia Artystów Grafików „Ryt" oraz Związku Polskich Artystów Grafików. W 1936 odbywa się indywidualna wystawa prac artystki w gmachu warszawskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych. Mieszka na zmianę w Warszawie i rodzinnym Kamieńcu, zaś od roku 1936 kolejno w Sierpcu i Płońsku. Zajmuje się niemal wyłącznie drzeworytem, chętnie barwnym lub lawowanym. Sporadycznie uprawia miedzioryt i litografię. We wczesnych pracach nawiązuje do drzeworytu ludowego, np. cykl Przysłowia polskie (1927) czy ilustracje do psalmu Kto się w opiekę odda... (1928). Stosuje wówczas często tak zwane groszkowanie, potęgujące wrażenie archaizacji. Po roku 1931 kładzie w swych pracach nacisk na operowanie szerokimi, kontrastującymi plamami czerni i bieli (Żydzi, Powódź, Madonna). Ryciny z lat 1934 - 1937 ukazują zainteresowanie artystki groteską (Akwarium, Zoo, Szympans na spacerze) oraz tematyką sportową. 

Kolekcje prac Marii Dunin, Zygmunta Dunina, Przewodnik po wystawie Towarzystwa Zachęty  Sztuk Pięknych, nr 115, Warszawa, Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych, 1936, s. 19-24.
Mieczysław WALLIS, „Maria i Zygmunt Duninowie", Wiadomości Literackie, 1936, nr 43, s. 5.
14.  DZIEWCZYNKA I AKWARIUM  
       [LA PETITE FILLE ET L’AQUARIUM <>   
       THE LITTLE GIRL AND THE AQUARIUM]  
       DGW   1931   191 x 254
15.  CYRK : KULISY  
      [DANS LES COULISSES D’UN CIRQUE <>   
       IN THE WINGS  OF THE CIRCUS]  
      DGW   1937   298 x 244 
16.  MARIA CZYTAJĄCA  [MARIA QUI LIT <> MARIA READING]  
       DGW*  1937   283 x 200